Xuntos

Fotografía vía Diario de Ferrol.

A xunta de voceiros de Ferrol está servindo para unir esforzos e chegar a acordos, que redundan en beneficio da cidadanía. Lonxe do ruído das altas esferas políticas, cada quen está a poñer o mellor do seu para facer xuntos este camiño nesta situación que, seguramente, proseguirá varios meses, aínda que o estado de alarma sexa anulado. Hai incertezas para o futuro próximo pero todas e todos xa temos asumido que isto aínda ten percorrido.

O área de benestar social, encabezada pola concelleira Eva Martínez, é agora a prioridade en Ferrol. Asistir á xente máis necesitada e a aquelas familias, que – van sumándose – nun incesante goteo, necesitan do arroupe de todos. Dar liquidez ás pequenas e medias empresas, así como aos autónomos, axilizando os pagos do Concello, son os eixos sobre os que traballan as catro forzas políticas que conforman a actual corporación, así como novas medidas que virán tomadas por consenso.

Do mesmo xeito que se fala dun plan de reconstrución económico e social do país, debería ser máis doado falar dun gran acordo, orzamentos incluídos, polo conxunto das vinte e cinco concelleiras e concelleiros de Ferrol. Claro que algúns deberán illarse dese ruído e desas consignas partidarias que buscan combater ao goberno Sánchez, en vez de ir contra os efectos na nosa saúde e na nosa economía do Covid-19.

Pero, en Ferrol – como en cada concello – as cousas son moito máis simples, é impensable non arrimar o ombro. Se unha cousa ten esta pandemia é que a temos tan cerca, que está a carón ou dentro da nosa propia casa. Non hai escusa. Seguro que o alcalde Ángel Mato está traballando por un gran acordo por Ferrol, hoxe non hai maior proxecto de cidade que saír e para ben desta situación, xuntos, sen deixar a ninguén atrás.

Publicado no Diario de Ferrol o 17 de xuño de 2020:

https://www.diariodeferrol.com/opinion/manuel-cendan/xuntos/20200617003603282879.html

Entre aplausos

Estes días de confinamento, cando ademais non tes máis compaña que a túa sombra – e suponse que Ferrol ten un vinte por cento de vivendas cun so ocupante – e se evitas as televisións xeneralistas privadas, que parecen necesitar recrearse nas cifras de vítimas e no sufrimento, a vida vai pasando entre os aplausos de cada tarde, ás 20 horas. Na miña rúa precedidos polo son dunha especie de trompeta ou corno, que fai as veces de “chamada á oración”, desde un minarete de ocasión.

O tempo parece detido e os debates sobre o que vai pasar para o vindeiro día 27 coa saída á rúa dos menores, ou coas pautas que imos ter para o posterior desconfinamento progresivo e a poucos, realmente non acouga as incertezas, senón que parecen o preludio dun novo tempo que ameaza con sacarmos deste mal letargo que padecemos, pero que pola contra supón a hibernación dos nosos sentires trastornados e revoltos.

Unha das primeiras cousas que deberemos facer é ir superando os nosos propios medos. A un posible contaxio ou a quedar desatendidos ante unha recesión económica que moitos xa dan por feita, profunda e de longo prazo. Quizais, por estas cousas – e dito con todo respecto para as vítimas e familiares – o mellor tributo aos que xa non están, sexa agarrarnos á vida con todas as forzas que teñamos como sociedade e como comunidade. De aí, a necesidade, tanto de reforzar a sanidade pública e o seu persoal, como a dun liderado forte por parte das diversas administracións, comezando polas máis próximas á cidadanía, como son os concellos e as súas entidades cidadás de referencia.

Así, outra proba de fogo teremos nos próximos meses, coa nosa capacidade de reparar os danos morais e materiais, que o Covid 19 deixa fondamente nestas nosas feridas abertas. Haberá que poñer baixo boa sombra aos oportunistas e “santificadores” da dor e do medo, e o resto – a inmensa maioría da xente – superar as angustias, sumar esforzos e poñer en primeiro término, de verdade, aqueles vellos valores de igualdade, liberdade e solidariedade.

Somos comunidade

É evidente que a cidadanía foi asumindo a extraordinaria situación que provoca a pandemia do coronavirus. Pasados uns primeiros intres de desconcerto, o día a día está dentro da “normalidade”. Realmente, as incidencias – tanto en Ferrol como no resto de concellos da nosa comarca – son irrelevantes. Hai conciencia, e polo xeral mantense a corentena, agás nos casos de ter que ir ao traballo ou por unha necesidade perentoria.

É evidente que cando pase a situación de alarma haberá que facer autocrítica por tantos anos de recortes, de privatizacións e de fomento do individualismo máis vulgar, porque se por algo aguantamos é por poñer o comunitario por riba das cousas privadas. Como exemplos desto último, na nosa cidade, temos esa sobre carga de traballo que están a desenvolver a nosa sanidade pública (Complexo Hospitalario Arquitecto Marcide), os servizos sociais de Ferrol, protección civil, as forzas de seguridade, servizos de limpeza, alimentación e un longo etc., que son os que garanten a continuidade da vida.

Mentres, en altas instancias políticas, mediáticas e empresariais, hai quen entrou en pánico e acaba de decretar bater a Pedro Sánchez. Non queren mirarse no seu propio espello, asumir as súas responsabilidade no deterioro do público por fomentar negocios privados, e non fan máis que entorpecer e propagar bulos.

Pero, agora toca pasar esta – a sen dúbida – a maior crise deste país desde a primeira metade do século pasado. Non somos soldados, pero si unha cidadanía responsable e solidaria coa súa sociedade e co seu tempo. Ánimo, vémonos nas xanelas ou neses supermercados convertidos nas novas prazas urbanas…

Nota Prensa Comité Megasa, 26 setembro 2013

Megasa120613_2FolgaComarcal

Nota do Comité de Empresa de Megasa Siderúrxica S.L.

Onte os traballadores de Megasa, en Asemblea Xeral, fixemos balance das xestións e mobilizacións que tivemos dende o 30 de maio de 2013. Somos conscientes de que a repercusión alcanzada é froito do apoio do conxunto da sociedade.

Os traballadores de Megasa solicitan publicamente a implicación do conxunto dos parlamentarios, agora que a decisión final está no Ministerio de Industria.

Os traballadores de Megasa Siderúrxica S.L. fixemos onte balance destes catro meses de mobilización e xestións, en defensa dos nosos postos de traballo. Somos conscientes de que a repercusión alcanzada vén dada polo apoio do conxunto da sociedade comarcal, dos medios de comunicación e dos e das súas traballadoras, así como do apoio recibido por parte da totalidade dos alcaldes de Ferrolterra, Eume e Ortegal; así como pola parte dos sindicatos e partidos do centro e da esquerda, xunto aos seus grupos municipais e parlamentarios.

A resposta dos traballadores -e o apoio recibido- ante as decisións tomadas por parte do Ministerio de Industria, que modificou o sistema da interrumpibilidade eléctrica e todo o sistema estatal da enerxía, convertéunos na columna central da defensa e do futuro de Megasa.

Isto deu como froito que ó longo de todo este tempo a Empresa e a Consellería de Industria tiveran diversos encontros e negociacións para solventar a situación creada. Aínda así en ningún momento tivemos información do tratado e seguimos á espera de coñecer estas polo miúdo e como vanse concretar. Os traballadores reclamamos, ademais que o Comité de Empresa sexa recibido polo Presidente de Galicia e se poña á fronte do problema, como así están facendo outros pertencentes a outras Comunidades Autónomas, máxime cando el ten que ser un dos que deben enmendar a situación creada, por ser xunto co ministro Soria, os causantes desta situación.

Os traballadores avogamos pola continuidade de Megasa, que sigue e seguirá a ser rendible e polo tanto, seguirá a ser unha fonte de riqueza para as comarcas. A empresa está en débeda coa sociedade e, particularmente, cos seus traballadores.

Os traballadores e as familias de Megasa seguiremos mobilizándonos e en alerta ante as medidas que dende o Goberno de España, Xunta de Galicia e Patronal tomen. Así mesmo, esperamos do Congreso dos Deputados e do Ministerio de Industria a corrección á competencia desigual xenerada e a igualdade de trato dentro do mesmo sector industrial. Por isto, pedimos publicamente, así tamén en concreto, ao conxunto dos deputados e senadores galegos en Madrid a súa implicación aprol dunha solución definitiva e xusta en defensa dos empregos de Megasa Siderúrxica S.L.

En Narón, a 26 de setembro de 2013.

Comité de Empresa de Megasa Siderúrxica S.L.

Entrevista do Comité de Megasa e Alcaldes co Conselleiro de Industria

Entrevista Comité Megasa e Alcaldes co Conselleiro de Industria.

Entrevista Comité Megasa e Alcaldes co Conselleiro de Industria.

Nota do Comité de Empresa de Megasa Siderúrxica S.L.

Unha delegación deste Comité, acompañados pola Comisión de Alcaldes acudiu onte á chamada do Conselleiro de Industria da Xunta de Galicia, Sr. Francisco Conde.

Os traballadores de Megasa seguirán coas mobilizacións, unha vez que aínda non temos constatado unha solución definitiva, en defensa dos nosos empregos.

No día de onte, unha delegación do Comité de Empresa, acompañados pola Comisión de Alcaldes de Ferrolterra, Eume e Ortegal (que neste caso, estaban representados polos Alcaldes de Ares, Ferrol, Narón e S. Sadurniño), estivemos reunidos co Sr. Conselleiro de Industria e Enerxía da Xunta de Galicia, Sr. Francisco Conde; ao cal agradecemos o feito de ser convocados por el; así tamén, o noso agradecemento aos respectivos alcaldes que nos acompañaron.

O motivo da xuntanza, en San Caetano, foi coñecer as xestións que dende a Xunta están a desenvolver, en relación coa problemática de competencia desigual creada pola recente orde do Ministerio de Industria sobre a interrumpibilidade, e que dá vantaxes nas bonificacións da tarifa eléctrica a un competidor directo da empresa Megasa.

Este Comité de Empresa quere manifestar:

  1. Que sigue á espera de concretar unha xuntanza co Sr. Presidente da Xunta de Galicia, Alberto Núñez Feijóo. Entendemos que precisamente a situación que estamos a padecer, require precisamente dunha intervención directa do Sr. Presidente, tendo en conta o seu peso específico dentro do PP e a súa liña directa co Sr. Ministro Soria e o Sr. Presidente Mariano Rajoy.

  2. Este Comité de Empresa foi informado polo Sr. Conselleiro da existencia dunhas alegacións da Xunta ante o Ministerio de Industria e que “coñeceremos unha vez sexan publicadas pola Comisión Nacional da Enerxía”; así como da esixencia da Xunta para que dentro do mesmo sector siderúrxico todos “teñamos as mesmas normas de xogo”. Descoñecemos, polo tanto, como vaise concretar realmente estas dúas cuestións esenciais, alén das propias palabras do Sr. Conselleiro.

  3. Aínda así, entendemos que vanse a manter a discriminación ao apostar, tanto a Xunta como o propio Ministerio de Industria, por dous escalóns de acceso ao servizo da interrumpibilidade: o de 5 e o de 90 megawatios. Trasládamoslle ao Sr. Conselleiro as nosas inquedanzas de que ao final non haxa igualdade real ao manterse estes dous escalóns; así como as nosas críticas ás rixideces actuais para o seu acceso.

  4. Evidentemente, mentres non estemos na final do problema os traballadores e familias de Megasa seguiremos coas mobilizacións, conscientes da importancia de manter viva a presión sobre os políticos do Partido Popular. Eles causaron o problema, e eles o teñen que solucionar.

 En Narón, a 20 de setembro de 2013.

Comité de Empresa de Megasa Siderúrxica S.L.