Dous apagóns

Estes días atrás unha parte do barrio da Magdalena, da rúa da Igrexa e do entorno do Cantón e do Callao, quedaron por varias horas a escuras. Non unha, senón dúas veces. E todo, porque a compañía eléctrica interpelada está a dar un servizo ineficiente. Claro, para a cidadanía. Supoño que estirar a vida útil dunha vella instalación, que xa non cumpre cos cánones modernos, é un éxito de rendibilidade. Pero, nestes tempos non ten escusa o acontecido.

Sorprende a falta de empatía e máis cando levamos uns anos no que todo o que ten que ver co sector enerxético está no ollo do furacán. Deixar durante horas aos veciños, á hostalería e ao comercio ferrolá a dúas velas, acaso non merece unha compensación económica? E das perdas por ter o negocios pechados pola falta de luz, dos custes financeiros e laborais, non deben ser resarcidas? Só se hai electrodomésticos danados? En fin.

Nin sequera os comerciantes, hostaleiros e fogares afectados merecen unha desculpa por parte da compañía eléctrica? Acaso a zona da cidade de Ferrol afectada, non merece unha nova instalación adecuada ás necesidades? E xa saben o dito: non hai dúas sen tres. Así que botemos os dados da sorte e que non haxa un novo apagón.

https://www.diariodeferrol.com/articulo/opinion/dous-apagons-4064715

Un pacto por Ferrol

O debate sobre o proxecto de orzamentos do Estado, para o 2023 en Ferrol, ante a inminencia das próximas municipais de maio, está a resultar unha posta en escena por parte da oposición máis que previsible.

Pero, as cifras son as cifras. A proposta de orzamentos xerais de Pedro Sánchez (sen incluír as partidas para Navantia) é cinco veces superior aos de Rajoy. A maiores o Ministerio de Fomento é hoxe o principal inversor urbanístico na cidade, como mostra a remodelación das Pías.

Que dicir do líder local da dereita atrapado, polo seu medo a perder votos en favor de Vox, se sae do mantra ese de “que malos son os socialistas”. O que xa é de nota, é a acusación do Podemos estatal polo incremento do gasto militar ao PSOE, cando a principal beneficiaria é Navantia. No BNG, cun único deputado, pretenden xogar a facer oposición ao PSOE en Madrid, a pesar da perigosa alianza de Feijoo con Abascal e os seus ultras.

Evidentemente, Ferrol necesita máis investimento. Pero, somos consciente de ter unha cidade de só 60.000 habitantes? Un goberno local socialista en minoría, fagocitado pola suma nos plenos da “gran coalición” tripartita? Non sería moito mellor para a cidadanía un gran pacto por Ferrol? Un cre que si.

https://www.diariodeferrol.com/articulo/opinion/pacto-ferrol-3932107

Inferniño, un barrio con vida

O Inferniño configurouse como un barrio de clases traballadoras e medias. Foi unha referencia no seu momento e un lugar atraente, significando crecemento e un proxecto de cidade para Ferrol. A carón da estrada de Castela, considerada por moitos como un pulmón social, pola súa concentración de cafeterías e comercios, polo seu cheo de xentes que van dun lado para outro todo o día. Un barrio con vida.

Máis levamos uns anos que esa estampa positiva, vaise deteriorando progresivamente. Ademais, xa saben que a percepción da realidade marca moito o auxe ou declive de calquera barrio. Hoxe hai novos retos que ninguén parece querer facer fronte. Si, estes significan traballo e, como mínimo, unha actuación integral, onde participen todas as administracións.

Neste Inferniño convertido nunha torre de Babel actual, o problema non é ser un barrio multicultural. Senón a necesidade de recuperar a convivencia rota en algún momento por aqueles que aproveitan as fisuras que toda sociedade cambiante ten. Hai problemas estruturais que esixen actuacións tanto no eido da planificación urbanística, social, cultural como da seguridade. Ten razón a asociación veciñal encabezada por Rafael Leira, neste tempo xa non valen parches.

https://www.diariodeferrol.com/articulo/opinion/infernino-barrio-vida-3888043

Encher as prazas

Cando se aposta pola cidade tanto a cidadanía local, como a de toda a comarca, responden. Así podemos ver como calquera evento que se organice nestas datas ten unha moi boa acollida. Quizais sexa necesario romper vellas dinámicas no traballo político e asociativo. Comezando por “destacionalizar” as festas de San Ramón, que de algún xeito seguen a mesma estela de toda a vida.

Na cidade hai masa crítica suficiente como para organizar, no seu conxunto, eventos culturais, deportivos e musicais para, por exemplo, todo xullo e agosto. Reunións co tecido formal e “informal” e unha axeitada coordinación e planificación de actividades – en todos os barrios – é posible (o traballo constante dos veciños de Canido é un referente). Seguro que contaría co apoio da cidadanía de Ferrolterra, da hostalería e comercio locais. Somos a cidade da Ilustración, do camiño inglés, das meninas… somos a cidade do mar.

https://www.diariodeferrol.com/articulo/opinion/encher-as-prazas-3858974

Actitudes

Hai unha serie de prexuízos sobre Ferrol e as súas rúas baleiras e as súas xentes desaparecidas. Parece que se un vai a Lugo, ou a Vigo hai moito máis. Quizais Santiago comeza a pagar polo “vicio” dos seus pisos turísticos, que provoca unha emigración dos seus estudantes a outros campus. Ou se prefiren quedar na Coruña, e pasear pola súa rúa Real e polas que están á carón, igual observan ringleiras de comercios pechados (como no resto das grandes cidades), pero si moita xente paseando.

É dicir, a crise do 2008, ás sucesivas (incluída a da pandemia), afectaron a todos por igual. Vese nas súas trazas urbanas, pero igual cren máis en eles mesmos que as xentes de Ferrol na súa cidade e nas súas propias posibilidades. Seguramente, ser unha cidade creada polo Estado ten as súas vantaxes. Pero, pola contra, aquí parece que todo depende de fóra e por iso estamos nesa eterna espera de non se sabe que.

https://www.diariodeferrol.com/articulo/opinion/actitudes-3784776