Xogar ao despiste?

O luns á tarde chegábame a información dunha xuntanza entre o concelleiro de cultura e a directora xeral de turismo a causa do Camiño Inglés. Falábase duns investimentos para Ferrol, noticia que evidentemente tiña que ser ben recibida. Parecía que alguén ía cumprir coa súa obriga como administración. Pero, a alegría dura pouco na casa do pobre. Eran uns actos de música e teatro. Benvidos sexan, pero da Xunta esperamos moito máis.

Esta cidade ten moitas potencialidades. O referido Camiño Inglés, asentar unha ruta modernista, o turismo naval, posibilidades dun turismo industrial que abarque ao conxunto da ría. É dicir, hai moito que podemos gañar e moito que facer. Está ben calquera achega, pero para iso abondaba con que a Xunta llo notificara ao Concello para incluílo no programa de festas. Quizais, vai sendo hora de que saiban que temos un dereito á cidade que esixe máis. Moito máis.

http://www.diariodeferrol.com/opinion/manuel-cedan/xogar-ao-despiste/20170823210247200200.html

Extravagancias ferrolás

Ser “posmodernos” lévanos a situacións extravagantes como a do PP ferrolán, que do alcalde din: “Non é un rexedor remunicipalizador, senón que privatizador”. Rebasando pola esquerda a calquera das persoas que hoxe son críticas con el. É de supoñer que esta achega da dereita local vén influída pola señora Andrea Levy que catalogaba ao seu partido de “revolucionario”. E de aí a Chernóbil hai un mundo.

Non vou ser eu quen defenda a débil xestión municipal, pero cando un excede a lóxica da cidadanía acaba por provocar a reacción contraria. Máis nun mes de relativa calma, onde ao equipo de comunicación do goberno non lle vai mal, as actividades vinculadas ao lecer e o turismo ocupan unha boa parte e anúncianse importantes investimentos para avanzar na rehabilitación dos nosos barrios históricos, cuestión esta última chocante cando estamos á espera do borrador do novo Orzamento Municipal.

http://www.diariodeferrol.com/opinion/manuel-cedan/extravagancias-ferrolas/20170817000038199528.html

Alugueiro vacacional

A presión turística que sofren Cedeira e Ares é unha charla recorrente no meu traballo. É certo que non chegamos á sobre explotación do Mediterráneo, máis nunha cidade que, como Ferrol, ten unha cuarta parte das súas vivendas baleiras. Aquí aínda é razoable a relación calidade/prezo do alugueiro tradicional. Pero, tamén hai unha ampla oferta de baixa calidade que obriga a unha busca intensa.

Nesta relativa calma -coa necesidade de revitalizala cidade, evitar que a rehabilitación supoña a substitución da veciñanza tradicional, prever situacións de risco- é chegado o momento de ir alén de recontar inquilinos en Recimil.

A mellor forma de garantir o equilibrio entre a oferta global e o dereito á vivenda é a promoción dunha empresa municipal, máximo cando aquí non hai que temer á Lei Montoro, pero si saber da calidade e contía dos inmobles que dependen tanto do Concello como do IGVS.

http://www.diariodeferrol.com/opinion/manuel-cedan/alugueiro-vacacional/20170809205553198777.html

Bendito verán

Estamos xa no mes que por excelencia considérase o das vacacións, á marxe de que para algúns vaia ser un tempo de máxima actividade laboral. Chegado o verán Ferrol ten outra cara diferente, non sei se real ou ficticia, pero si é certo que ule a vida e a xente sen máis tribulacións que dedicar o seu tempo ao lecer. Así vese nas terrazas da Magdalena, da Praza do Inferniño ou calquera outra.

A maquinaria da cidade aguanta de seu, sen complicacións, a pesar de que chegamos a estes días de sol alterno sen orzamentos municipais e sen saber se hai saída institucional á situación da Corporación e á guerra entre as esquerdas, incluída a extramunicipal. Pero, si parece que hai unha paz temporal. Unha tregua onde o tempo persoal están por riba das causas comúns. Así que permítanme parafrasear aquela xeitosa campaña que falaba duns “benditos bares” ateigados de xente feliz: bendito verán.

http://www.diariodeferrol.com/opinion/manuel-cedan/bendito-veran/20170802212200198078.html

O Sergas, condenado

O Sergas acaba de ser condenado a indemnizar a un veciño de Narón pola morte da súa esposa, e xa non é o primeiro caso. Hai recentemente, tamén, a dunha parella por tardar dous anos en dar os resultados dun cribado neonatal. É evidente que hai unha mala praxis asistencial, por moito que xudicialmente dígase que é “unha perda de oportunidade terapéutica”. Se todas e todos temos unha boa impresión da nosa sanidade pública e do esforzo do seu persoal, empezando polo Arquitecto Marcide. Entón, que pasa?

Este tipo de noticias contrastan cun persoal sanitario que dedica moitos esforzos para atender adecuadamente ás e aos pacientes, que están nunha formación e unha renovación continuas do seu compromiso sanitario. Fronte ao esforzos desta xente, están os recortes, a reducción de persoal e o recente peche de camas, cuestións que desbordan aínda máis as urxencias hospitalarias que vimos estes días.

http://www.diariodeferrol.com/opinion/manuel-cedan/o-sergas-condenado/20170712233104195898.html