Factura eléctrica

O luns, de sete a oito da tarde, tivemos o prezo máis alto deste ano da luz para as economías domésticas. Este máximo anual non é froito da oferta e da demanda, senón dun sistema que fomenta a especulación, por unha puxa que usan as eléctricas onde o último operador que oferta enerxía pon o prezo ao nivel máis alto posible, leváronse pola borda os beneficios dese sector da cidadanía que se ten vinculado ao bono social.

Así tamén, as industrias -máis as electrointensivas- sofren o oligopolio eléctrico, agravado coa directriz europea de acabar coas bonificacións do sistema da interrumpibilidade ao consideralas subvencións encubertas. O certo é que queda no aire que vai pasar con eses cincocentos millóns de euros que recibían até agora as industrias, e que as empresas eléctricas reclaman para si. As familias, e a economía produtiva, necesitan de prezos razoables e estables.

http://www.diariodeferrol.com/opinion/manuel-cedan/factura-electrica/20171026004624206647.html

Megasa: apuntes dunha loita inconclusa

A mobilización dos traballadores de Megasa e das súas familias foi unha das loitas máis seguida, con moita atención, pola cidadanía e polos medios de comunicación, en particular. Basicamente, porque foi unha decisión política do PP a que provocou a situación nunha empresa que non estaba en crise e, dende o seu Comité de Empresa, a resposta foi unha loita social que visualizou aos culpables desde o primeiro momento: o Ministerio de Industria, a Xunta de Galicia e as súas políticas de austericidio, que ameazan con levar por diante ao conxunto da industria española.

No caso específico de Megasa, unha das cuestións está na chamada “interrumpibilidade”; mecanismo polo cal os grandes consumidores cedían a súa electricidade en favor do consumo doméstico, nos seus picos de demanda. Aseguraban así o suministro ao conxunto da poboación e como compensación as industrias recibían unhas bonificacións nas súas facturas. Estas agora van a ser reducidas e as esixencias para obtelas son moito máis ríxidas, cuestionando a competitividade e o emprego. O asunto é reducir o coste para o Goberno en 200 millóns de euros, e así axudar a cadrar as contas macroeconómicas de España ante a Comisión Europea.

Isto, ademais, englobado nunha reforma total do sistema estatal de electricidade, que trae para todos un incremento do prezo do recibo da luz. E isto de onde nace? No primeiro mandato de Aznar, o seu ministro Rodrigo Rato acaba privatizando o conxunto desas empresas públicas, deixando o sistema eléctrico en mans de cinco operadores privados. Estes conforman un oligopolio que inmediatamente provocan unha galopante suba dos prezos da electricidades para obter grandes beneficios. Así, e coa pretensión de manter ese nivel de ganancia, a imitación dos bancos, fan investimentos de alto risco, que acaban quebrando. É a burbulla enerxética, que se suma á inmobiliaria e financeira.

Así, agora o PP, pretende darlle unha solución á xestión de Aznar, pasándolle a factura aos cidadáns e ás industrias. Mais, calquera medida que se pretenda pasa por dar resposta a saber que sectores ou/e que tamaño do servizo enerxético ten que quedar nas mans públicas. Só así o Estado poderá regular o mercado eléctrico e garantir un prezo competitivo para os particulares e para a industria española. Pero, isto é un anatema. Viva o Capital!

Os traballadores: a columna central.RS35.Portada

Ninguén esperaba a repercusión da loita social. E quizais haxa que empezar por salientar que grazas á mobilización en defensa dos seus postos de traballo, os traballadores convertéronse na columna central da defensa do proxecto que representa Megasa. Cando a Empresa o 31 de maio comunica ao seu Comité o que estaba a pasar, fanno porque as súas relacións e capacidade de influenza ante o Ministerio e a Consellería de Industria están rotas. A loita dos traballadores e das súas familias provocaron a reapertura das negociacións e ademais, lograron introducir o debate eléctrico no conxunto da siderurxia estatal.

Tamén debemos ter en conta ás mulleres de Megasa; compañeiras, esposas, nais, fillas… que compartiron o protagonismo dunha fábrica que segue a estar maioritariamente formada por varóns.

Así tamén, o apoio recibido polos traballadores do conxunto dos Concellos de Ferrolterra, Eume e Ortegal; a repercusión tanto nos Parlamentos galego e español; así como o apoio decidido do Partido Socialista e tamén, do BNG e AGE; o apoio dos medios, en especial das súas periodistas; sentaron a base da enorme repercusión social acadada.

Mais, esta segue a ser unha loita inconclusa. O novo diseño social ditado polas reformas económicas e eléctricas do Partido Popular trae unha nova reordenación da industria, das relacións laborais e coa pretensión de que sexan en exclusiva a clase traballadora e os sectores máis modestos das medias, os que paguen o desaguisado dos bancos, inmobiliarias e eléctricas. E obviamente, a patronal de Megasa non quere recoñecerlle aos seus traballadores e ás súas familias o esforzo inmenso que fixeron. O importante é o negocio.

Publicada no nº 35 da revista “Razón Socialista”, Segundo Semestre 2013. Editada polo Asociación Fuco Buxán.

Nota Prensa Comité Megasa, 26 setembro 2013

Megasa120613_2FolgaComarcal

Nota do Comité de Empresa de Megasa Siderúrxica S.L.

Onte os traballadores de Megasa, en Asemblea Xeral, fixemos balance das xestións e mobilizacións que tivemos dende o 30 de maio de 2013. Somos conscientes de que a repercusión alcanzada é froito do apoio do conxunto da sociedade.

Os traballadores de Megasa solicitan publicamente a implicación do conxunto dos parlamentarios, agora que a decisión final está no Ministerio de Industria.

Os traballadores de Megasa Siderúrxica S.L. fixemos onte balance destes catro meses de mobilización e xestións, en defensa dos nosos postos de traballo. Somos conscientes de que a repercusión alcanzada vén dada polo apoio do conxunto da sociedade comarcal, dos medios de comunicación e dos e das súas traballadoras, así como do apoio recibido por parte da totalidade dos alcaldes de Ferrolterra, Eume e Ortegal; así como pola parte dos sindicatos e partidos do centro e da esquerda, xunto aos seus grupos municipais e parlamentarios.

A resposta dos traballadores -e o apoio recibido- ante as decisións tomadas por parte do Ministerio de Industria, que modificou o sistema da interrumpibilidade eléctrica e todo o sistema estatal da enerxía, convertéunos na columna central da defensa e do futuro de Megasa.

Isto deu como froito que ó longo de todo este tempo a Empresa e a Consellería de Industria tiveran diversos encontros e negociacións para solventar a situación creada. Aínda así en ningún momento tivemos información do tratado e seguimos á espera de coñecer estas polo miúdo e como vanse concretar. Os traballadores reclamamos, ademais que o Comité de Empresa sexa recibido polo Presidente de Galicia e se poña á fronte do problema, como así están facendo outros pertencentes a outras Comunidades Autónomas, máxime cando el ten que ser un dos que deben enmendar a situación creada, por ser xunto co ministro Soria, os causantes desta situación.

Os traballadores avogamos pola continuidade de Megasa, que sigue e seguirá a ser rendible e polo tanto, seguirá a ser unha fonte de riqueza para as comarcas. A empresa está en débeda coa sociedade e, particularmente, cos seus traballadores.

Os traballadores e as familias de Megasa seguiremos mobilizándonos e en alerta ante as medidas que dende o Goberno de España, Xunta de Galicia e Patronal tomen. Así mesmo, esperamos do Congreso dos Deputados e do Ministerio de Industria a corrección á competencia desigual xenerada e a igualdade de trato dentro do mesmo sector industrial. Por isto, pedimos publicamente, así tamén en concreto, ao conxunto dos deputados e senadores galegos en Madrid a súa implicación aprol dunha solución definitiva e xusta en defensa dos empregos de Megasa Siderúrxica S.L.

En Narón, a 26 de setembro de 2013.

Comité de Empresa de Megasa Siderúrxica S.L.

Feijóo espera

Os traballadores de Megasa queren ser recibidos polo Presidente de Galicia e non por capricho. Foi el quen abanderou a defensa daquela multinacional afincada na mariña lucense. Atravesou o Atlántico para ir falar cos propietarios e obrigou ao Ministro de Industria a modificar as bonificacións da chamada interrumpibilidade eléctrica.

Mais, esqueceron ter unha visión global e facendo oídos xordos ás alarmas da Comisión Nacional da Enerxía, sobre os riscos de provocar situacións de discriminación e competencia desigual, provocáronlle a Megasa e aos seus traballadores un grave problema.

Di o Conselleiro de Industria que están facendo xestións para restituír o dano causado. Aquí, tamén é necesario o compromiso explícito do Presidente. Para reforzar a presión sobre o Goberno de España e para tranquilizar ás familias. Pero, Feijóo espera… a que escampe.

Enlace a @DiarioFerrol.