Acerca de Manuel Cendán

Teño unha enfermidade incurable, son un soñador / I've an incurable illness, I'm a dreamer. https://manuelcendan.com

Ortografía

Nunca pensaron que a ortografía ía coller tanta relevancia, verdade? É unha das cousas que trae a pandemia, máis cando moitas das relacións interpersoais estanse a dar a través das redes sociais, do WhatsApp, do Messenger e outras aplicacións. A falta do tradicional achegamento a través dos locais de ocio, agora ter a capacidade de escribir axeitadamente é necesario para causar unha boa impresión, á marxe de puntuais erros.

Claro que manter unha conversa escrita obriga a espir a alma. Así que recomendo tamén achegarse ás librerías e se me apuran, quizais para o que moitos están a pensar, viríalles mellor por exemplo Benedetti (“El amor, las mujeres y la vida”), e de aí a ter a sorte de poder pasar un fin de semana nun dos hoteis de Ferrol que si manteñen a súa actividade – grazas a esa necesidade da vida de buscar sempre unha alternativa – xa depende das capacidades das persoas de seducirse mutuamente.

https://www.diariodeferrol.com/opinion/manuel-cendan/ortografia/20201201224807292609.html

Lei Celaá

Quero ser respectuoso coas persoas. Mais, non deixa de sorprenderme que unha caravana de coches ou colexios concertados con lazos laranxas propaguen bulos, simplemente, porque non aceptan a capacidade das persoas de elixir libremente. Un pode ter a posición ideolóxica que queira ou vivir como considere (e na maioría dos casos como pode). Pero non se pode usar a mentira como estratexia, e todo para buscar bronca política.

Precisamente, a última reforma educativa vai garantir que as familias si poidan elixir libremente o centro público ou concertado que queiran e non ser discriminadas se non poden pagar as diversas taxas que poñen nesta última para segar o perfil, excluíndo ás familias máis vulnerables. Deberán ter os mesmos baremos que na pública, non poderán discriminar as nenas e deberán garantir a competencia tanto en castelán como en galego (tal e como di a nosa Constitución e o noso Estatuto).

https://www.diariodeferrol.com/opinion/manuel-cendan/ley-celaa/20201124223905292159.html

Astano

A dixitalización dos vinte e cinco mil planos de buques do Astano que vai de 1942 ata as portas da reconversión dos oitenta, así como arquivar sesenta e sete mil fotografías do estaleiro fenés, indubidablemente, é un traballo a agradecer a Exponav e ó seu persoal. É un xeito que documentar unha actividade industrial e dun xeito de entender a vida.

Pero, tamén, faltan estudios sobre as relacións da Armada con Ferrolterra ou co movemento obreiro nacido ó calor do naval. Boto en falta estudios desde o punto de vista histórico, antropolóxico, incluso psicolóxico, do proceso de reconversión de Astano.

Fun testemuña dunha parte da loita contra a reconversión dos traballadores deste estaleiro. Certo, hai responsables máximos – algúns deles hoxe estorbándolle no PSOE a Pedro Sánchez – máis, este foi un proceso que provocou rupturas internas en todos os partidos da esquerda e nos sindicatos de clase da época.

https://www.diariodeferrol.com/opinion/manuel-cendan/astano/20201117231748291714.html

IBI

Esta é unha cidade creada a imaxe e semellanza do racionalismo que deriva da tecnoloxía naval e militar. Somos o que somos porque nós facemos barcos – que diría a ministra de Traballo Yolanda Díaz – e mires para onde mires hai ao longo de Ferrol un feixe de instalacións que, directamente, teñen que ver coa defensa nacional. Pero, unha cousa é ter alma naval e outra é que se xeneren plusvalías que acaben, sen máis, cotizando na capital do Reino de España.

Si, a reclamación dunha compensación por parte do Ministerio de Defensa é axeitada. De aí o acerto do alcalde Ángel Mato, que entendeu que este é un tema de cidade e apoiara no pleno da semana pasada a proposta nacionalista, tamén referendada polos comunes e populares. Isto permite ter unha voz única e a Mato exercer as súas responsabilidades, as que lle corresponde como primeiro edil ante esa Administración central que el coñece ben.

https://www.diariodeferrol.com/opinion/manuel-cendan/ibi/20201110231039291266.html

Arte

Permítanme hoxe tamén “escapar” da pandemia. Se hai algo que define ao ser humano, nesa vontade de ir alén de nós mesmos e do tempo que cada un ten neste andar pola vida, é precisamente a capacidade que, cando menos, algunhas persoas teñen de crear iso que chamamos arte e que tanto achéganos ao concepto máximo da beleza.

Na comarca de Ferrol hai unha boa xeira de artistas, pero sirva este breve apunte semanal para citar a xente como Suso Basterrechea, que en cada unha das súas obras expresa o seu compromiso social, a Leandro Lamas que irradia música e alegría saída da nosa terra e da nosa fala ou ao noso artista máis “pop”, o vital Edu Hermida, o gran mecenas de Canido.

E cando poidan, recomendo achegarse á galería de Montse Pernas, na praza de Rosalía de Castro, alí poderán ver como a arte é vida a cores, como a arte exprésase en rostros de mulleres ou como a vida bota raíces por fóra de cada lenzo.

https://www.diariodeferrol.com/opinion/manuel-cendan/arte/20201103204007290860.html