Ceuta

Novamente, as incapacidades do PP para asumir as súas obrigas institucionais, buscando a quen culpar dos seus fracasos na xestión. Isto foi así nas riadas e nos incendios forestais e, agora, en Ceuta. Nesta cidade, na práctica, houbo que artellar un “155 brando” para que o Goberno de España asumira desde o principio a resposta.

Os dirixentes do PP e Vox negáronse a pechar filas co Goberno de Sánchez, na crise de Ceuta. Apostaron por sumarse á confrontación contra España promovida por Trump, Netanyahu e Meloni. En calquera caso, o acontecido é o fracaso da política migratoria imposta polas dereitas ao conxunto da UE, que descansa o control fronteirizo en países veciños que non respectan os dereitos das persoas.

Levamos oito anos de normalización do acoso ás esquerdas e a Pedro Sánchez. Estamos asistindo á repetición dos erros da CEDA a prol do ascenso da ultradereita. As convocatorias contra o goberno de España promovidas polo PP ten como único beneficiario a Vox e grupos máis radicais.

En Ferrol, vimos como nas redes sociais os ultras impoñían o seu relato contrario á convivencia democrática. Hai unha gran preocupación de amplos sectores de veciños migrantes, que vense obxectivos dos seus odios.

Apuntes de verán

Neste verán do vinte e seis hai cousas que seguen a pasar. Estamos enchidos dunha necesidade de desconectar da realidade imposta, de prescindir de tantas cousas que sóbranos e non dar por acreditado nada que poida facer variar ese rumbo da nosa vida, que por un intre consideramos baixo control.

Incluso para aqueles que xa lonxe quédanos as vacacións e estamos de volta ao noso traballo, este último parece máis laxo. Cunha necesidade de que as horas fichadas pasen pronto, para volver a esas outras que procuramos ocupar coa nosa xente. Acaso hai algo máis liberador que un viño e un pincho coa túa parella, nun tempo que non conta porque non se consume, como nos días de rutina?

A maiores neste mes de agosto, un tira – como non podía ser doutro xeito – dos libros que está por ler. Na miña mesa está a tradución ao galego de Medulia Editorial de Gabriel García Márquez: “Crónica dunha morte anunciada” e xa comezada a novela, antinovela ou contranovela de Julio Cortázar, “Rayuela”, que un pode ler deseguido a versión curta, até o capítulo 56 ou aceptar o xogo do autor e ir saltándoos (como propón no seu taboleiro de dirección), ata completar os 155. E así seguimos á espera das anunciadas choivas.

https://diariodeferrol.elidealgallego.com/opinion/2026-08-22/apuntes-de-veran-874853.html

Menos turistas?

Á espera de como vaia o mes de agosto, todo indica que levamos un par de anos sen esa invasión do turismo de masas, que parecía unha marea que ía expulsar á poboación da nosa cidade. Xa non se ven eses feixes de foráneos, “madrileños” na xerga galega, que tanto molestaban e nada aportaban a Ferrol, nin tampouco á hostalaría local.

Non dubido, tampouco, das cifras oficiais sobre o crecemento do Camiño Inglés, pero tamén todos entendemos que están de paso e usando os albergues habilitados, a meirande parte deles.

É certo que oímos con moita frecuencia outros idiomas, de xeito especial polo centro da cidade, pero dá sensación que son sectores de clase media que poden teletraballar desde calquera punto do mundo, ou ben xente que pasa longas tempadas na cidade, pero que ou son xubilados ou pouco fáltalles para esa nosa etapa.

De algún xeito, volvemos a transitar polas nosas prazas, sen a asfixia humana da saída da pandemia do Covid-19. É de supoñer que os aforros que supuxo tanto pechamento nesas datas, xa hai tempo que está esgotado. Iso si, na nosa comarca os prezos foron crecendo de maneira exponencial, como no conxunto do país. Seguro, que isto obriga a unha parte da xente a facer números.

https://diariodeferrol.elidealgallego.com/opinion/2026-08-06/menos-turistas-872183.html