Lei Celaá

Quero ser respectuoso coas persoas. Mais, non deixa de sorprenderme que unha caravana de coches ou colexios concertados con lazos laranxas propaguen bulos, simplemente, porque non aceptan a capacidade das persoas de elixir libremente. Un pode ter a posición ideolóxica que queira ou vivir como considere (e na maioría dos casos como pode). Pero non se pode usar a mentira como estratexia, e todo para buscar bronca política.

Precisamente, a última reforma educativa vai garantir que as familias si poidan elixir libremente o centro público ou concertado que queiran e non ser discriminadas se non poden pagar as diversas taxas que poñen nesta última para segar o perfil, excluíndo ás familias máis vulnerables. Deberán ter os mesmos baremos que na pública, non poderán discriminar as nenas e deberán garantir a competencia tanto en castelán como en galego (tal e como di a nosa Constitución e o noso Estatuto).

https://www.diariodeferrol.com/opinion/manuel-cendan/ley-celaa/20201124223905292159.html

Astano

A dixitalización dos vinte e cinco mil planos de buques do Astano que vai de 1942 ata as portas da reconversión dos oitenta, así como arquivar sesenta e sete mil fotografías do estaleiro fenés, indubidablemente, é un traballo a agradecer a Exponav e ó seu persoal. É un xeito que documentar unha actividade industrial e dun xeito de entender a vida.

Pero, tamén, faltan estudios sobre as relacións da Armada con Ferrolterra ou co movemento obreiro nacido ó calor do naval. Boto en falta estudios desde o punto de vista histórico, antropolóxico, incluso psicolóxico, do proceso de reconversión de Astano.

Fun testemuña dunha parte da loita contra a reconversión dos traballadores deste estaleiro. Certo, hai responsables máximos – algúns deles hoxe estorbándolle no PSOE a Pedro Sánchez – máis, este foi un proceso que provocou rupturas internas en todos os partidos da esquerda e nos sindicatos de clase da época.

https://www.diariodeferrol.com/opinion/manuel-cendan/astano/20201117231748291714.html

IBI

Esta é unha cidade creada a imaxe e semellanza do racionalismo que deriva da tecnoloxía naval e militar. Somos o que somos porque nós facemos barcos – que diría a ministra de Traballo Yolanda Díaz – e mires para onde mires hai ao longo de Ferrol un feixe de instalacións que, directamente, teñen que ver coa defensa nacional. Pero, unha cousa é ter alma naval e outra é que se xeneren plusvalías que acaben, sen máis, cotizando na capital do Reino de España.

Si, a reclamación dunha compensación por parte do Ministerio de Defensa é axeitada. De aí o acerto do alcalde Ángel Mato, que entendeu que este é un tema de cidade e apoiara no pleno da semana pasada a proposta nacionalista, tamén referendada polos comunes e populares. Isto permite ter unha voz única e a Mato exercer as súas responsabilidades, as que lle corresponde como primeiro edil ante esa Administración central que el coñece ben.

https://www.diariodeferrol.com/opinion/manuel-cendan/ibi/20201110231039291266.html

Arte

Permítanme hoxe tamén “escapar” da pandemia. Se hai algo que define ao ser humano, nesa vontade de ir alén de nós mesmos e do tempo que cada un ten neste andar pola vida, é precisamente a capacidade que, cando menos, algunhas persoas teñen de crear iso que chamamos arte e que tanto achéganos ao concepto máximo da beleza.

Na comarca de Ferrol hai unha boa xeira de artistas, pero sirva este breve apunte semanal para citar a xente como Suso Basterrechea, que en cada unha das súas obras expresa o seu compromiso social, a Leandro Lamas que irradia música e alegría saída da nosa terra e da nosa fala ou ao noso artista máis “pop”, o vital Edu Hermida, o gran mecenas de Canido.

E cando poidan, recomendo achegarse á galería de Montse Pernas, na praza de Rosalía de Castro, alí poderán ver como a arte é vida a cores, como a arte exprésase en rostros de mulleres ou como a vida bota raíces por fóra de cada lenzo.

https://www.diariodeferrol.com/opinion/manuel-cendan/arte/20201103204007290860.html

Volta atrás

Permítanme dicirlles que con isto da pandemia estou saturado, procuro non ler máis que os titulares que a prensa vai sacando cada día e cústame moito pararme nese tipo de noticias. Pero, non deixo de ver a preocupación da xente, tanto no traballo como na rúa. E cada día que pasa moito máis irascible que o anterior. Agora estamos pagando as mensaxes confusas pola irresponsable oposición dos ultras e da dereita, a diferenza do que pasa en toda Europa occidental.

O novo estado de alarma con toque de queda nocturno non deixa de ser unha cesión á dereita por parte do goberno de España. Ata aquí temos chegado por querer consensuar con quen usa a pandemia para facer “política”. Incluso Feijóo usa os medios públicos galegos e afíns para atacar a Pedro Sánchez e agochar a súa inacción. Dentro de quince días terá a potestade de facer o que considere, pero algo dirá para non facer fronte ás súas responsabilidades.

https://www.diariodeferrol.com/opinion/manuel-cendan/volta-atras/20201027203632290476.html