Flor de amor

Non están cansos de andar pola rúa e ver como os coches “okupan” todo? As dobres filas, os aparcamentos indebidos? Non están cansos de saltar da beirarrúa á calzada? Habituais estampas que temos todos os días na praza do Inferniño, á entrada á rúa Catalunya na praza de España ou na rúa da Terra, por citar tres exemplos. Unha cidade tamén é a súa forma de moverse e de pór en primeiro lugar ás persoas. Iso é calidade de vida.

Neste senso, dende a concellaría de Urbanismo, parécenos mandar unha mensaxe subliminal: contra o asalto dos coches, bancos de pedra e flores de amor. Non son quen para saber se estas flores son axeitadas para o Cantón, pero – cando menos – si resultan mellores que seguir deixando estragalo todo (outro asunto é que estas cousas merezan unha planificación pequena, máis grande ou medidas disuasorias). Pode parecer un tema menor, pero é un xeito de ir aprendendo cales son as prioridades.

https://www.diariodeferrol.com/opinion/manuel-cendan/flor-de-amor/20190410192129253073.html

A pataleta

Imos ter doce candidaturas para as municipais en Ferrol, e o prazo de presentación aínda acaba o 15 de abril. Si, no noso caso, á crise económica xeral súmase unha evidente de identidade local. Esta última produto da inestabilidade e do bloqueo á que foi sometida a actividade diaria do Concello e que derivou nunha desafección xeneralizada, por parte da veciñanza.

Así, xunto a esa pluralidade, hai unha inestabilidade enorme na confección das candidaturas que, en moitos casos, non son máis que pataletas persoais que se non son satisfeitas, ameazan -non sei- se coa tormenta perfecta ou co tormento eterno.

Quizais a pataleta máis salientable sexa a de Beatriz Sestayo que sabedora da súa derrota, presentouse por candidato interposto ás últimas primarias socialistas, e rechazada -tamén- a súa candidatura a deputada nacional, pretende vulnerar o mandato que a militancia outorgoulle a Ángel Mato.

https://www.diariodeferrol.com/opinion/manuel-cendan/a-pataleta/20190327222606252222.html

Porta Nova

Os catro traballadores do aparcadoiro de Porta Nova acaban de solicitar a mediación da Valedora do Pobo. Un último cartucho para poder visualizar o seu problema e buscar unha saída á súa extrema desprotección laboral, produto dunha quebra concursal.

Veremos se a reconversión en centro cívico para albergar a entidades sociais, serve para darlle vida, mais Porta Nova debe ser estudiado como o fracaso dun modelo de xestión, tanto o aparcadoiro como o centro comercial, xa que o único que funciona é o seu supermercado.

O certo é que, nos últimos dous mandatos, no Concello estiveron a velas vir. Ningunha medida efectiva de dinamización ou de mellora da mobilidade, cando estamos cun aparcadoiro -a menos de dez minutos do centro de Ferrol- que tiña que desenvolver un papel central. Ningunha medida a prol duns traballadores, que non só son prexudicados, senón -de xeito salientable- vítimas da inacción.

https://www.diariodeferrol.com/opinion/manuel-cendan/porta-nova/20190313190946251251.html

De oca en oca

O pasado venres a xente estaba máis ás cousas propias do Nadal que ao pleno extra convocado pola leal oposición. Ata o propio alcalde de Ferrol decidiu faltar ese día. E non dubido que a maioría sindical, que representa ás e aos traballadores municipais, teñen motivos dabondo para estar enfadados e que as súas demandas deben ser resoltas. Pero Jorge Suárez cun chiscar de dedos doulle a volta ao que parecía ser unha xornada caudina para el.

O que queda é que aquelo acabou sendo un acto de precampaña do PP, que lavou imaxe a costa dos propios sindicatos cando están a reivindicar a anulación da súa reforma laboral e, máis, cando hai responsabilidade directa deste partido na actual situación laboral do Concello. Así, tanto Iván Rivas e Roberto Montero acertaron, estiveron o imprescindible para apoiar as reivindicacións laborais, pero marcharon antes de xogar coa dereita a ir de oca en oca.

https://www.diariodeferrol.com/opinion/manuel-cedan/de-oca-en-oca/20181226202146244186.html

Caput

O pleno municipal último amosa moi ben como está Ferrol, é toda unha desfeita. Se hai seis meses, ou incluso quince días, a cidade podía mirar con optimismo unha saída da parálise e cuns orzamentos aprobados polo conxunto da esquerda, hoxe -o certo- é que parece que seguimos a senda do “austericidio”, palabra tan usada polo activismo de novo cuño, para designar aos orzamentos tutelados e que, basicamente, xiran no pago á banca.

Dicir que co pago da débeda hai a posibilidade de mellorar o financiamento de novos investimentos no 2019 é, simplemente, o recoñecemento dun fracaso. Ben sexa por falta de persoal, de proxectos, por falta de xestión propia, bloqueo institucional ou todo xunto. En calquera caso, amosa que en todos estes anos non se fixeron os deberes. A redución do investimento, tamén significa menos servizos e, polo tanto, menos dereitos reais para a veciñanza, simplemente iso.

https://www.diariodeferrol.com/opinion/manuel-cedan/caput/20181107233632241066.html