Amar Ferrol

A cidadanía. Si, tendemos a falar das e dos veciños como se fóramos un só corpo. Como se tiveramos unha vontade única, pero o asunto é saber se cando menos existe algunha, alén de irmos resolvendo o noso día a día, sen comprometernos.

Talvez, a querenza pola cidade quede supeditada á saudade que algunhas persoas poidan ter. Pódese amar un territorio, unha rúa ou unha praza? Xaora, é produto dese romanticismo que agroma en nós, ao menor dos nosos descoidos. Seguramente, para eludir a falta de respostas ante o sentido e os avatares da vida. Así, cada certo tempo pretendemos crer que a cidade soñada xa vén. Que deus cumpre a súa promesa de darnos a terra prometida. Mais, que mudou neste último ano en Ferrol? Os argumentos que nos den só serven para convencer a unha exigua parroquia.

Na recente presentación da Axenda 2030, na sala Carlos III do Museo Naval, o alcalde falaba da peonalización da Magdalena. Houbo quen – na parte participativa dixital – expuxo o seu rechazo á mesma. Eu creo que si, haberá. Pero, non para mellorar a vida das persoas e do comercio local. Senón, para os pisos turísticos que converterán o centro de Ferrol nun parque temático, expulsándonos. Xentrificación chámase.

https://www.diariodeferrol.com/articulo/opinion/amar-ferrol-4848077

Vivan os coches

Parabéns a todas as persoas agraciadas onte co sorteo da lotería nacional, pero tamén aos veciños de Canido e ao persoal dos xulgados da rúa Coruña. A cargo dos orzamentos municipais van ter un aparcadoiro de balde a carón, e con algúns cambios de sentido nesas rúas.

Podo entender a alegría de algúns, pero para os ferroláns dos outros barrios resulta curioso e, máis para aqueles que apostamos por un modelo diferente, onde a cidadanía recupere o pulso da cidade. Visto alén de Canido todo parece que, no seu día, fóra unha cesión máis, do anterior grupo de goberno, para contentar aos sectores máis antipeonalización.

Unha ocorrencia que houbera quedado no esquecemento, senón fóra que algúns buscaban usala como ferramenta contra o actual alcalde, veciño de Canido. En fin, o proxecto de peonalización na picota, pero a cambio teremos un feixe de coches rotando por 133 prazas que métense no centro da cidade.

https://www.diariodeferrol.com/opinion/manuel-cendan/vivan-os-coches/20201227195741293966.html

Pardo Bajo

A peonalización do centro de Ferrol vai a poucos. Ademais, hai momentos que parece que con pasos atrás – como o novo aparcadoiro ás portas de Canido, que na miña opinión foi unha cesión populista, do anterior goberno, ao lobby antipeonalización – pero en calquera caso, o proceso é irreversible. De feito, o futuro nin pasa polo coche eléctrico, senón polo transporte público combinado e de balde. Ou alguén cre posible meter na nosa cidade un coche por cada veciña ou veciño?

O caso da peonalización de Pardo Bajo é unha aposta do Concello, produto dunha demanda social que ademais amosa o apoio decidido da hostalería a estes procesos. A súa reurbanización e adecuación ás novas necesidades, unha vez sexan aprobados os novos orzamentos municipais, similar tamén ao conxunto arquitectónico da Magdalena, será un espazo gañado non só por eles, senón polo conxunto da cidadanía. O dereito á cidade existe.

https://www.diariodeferrol.com/opinion/manuel-cendan/pardo-bajo/20200205225003274150.html

Ferrol central

A curiosidade fixo que escoitara, parte das intervencións deste luns do Congreso, para a reelección de Pedro Sánchez como presidente do Goberno de España.

Para Ferrol ten unha especial importancia porque están en xogo os orzamentos das F110 e outras infraestruturas, pero tamén por cuestións que vanse abrindo camiño a poucos, como é a calidade do aire que respiramos e a necesidade de sacar do casco urbano os vehículos.

Refírome a esa pasaxe do discurso de Sánchez, no que anuncia unha lei para obrigar aos concellos de máis de 50.000 habitantes (Ferrol supera esa cifra) a asegurar un aire limpo para respirar, a colación da súa defensa do Madrid Central.

Días atrás saía o estudio de Ecoloxistas en Acción “La calidad del aire en el Estado Español 2018”, cun apartado para Ferrol con deberes e esixencias específicas. Onte, Europa levantaba a moratoria e anunciaba sancións contra España polos incumprimentos.

https://www.diariodeferrol.com/opinion/manuel-cendan/ferrol-central/20190724224732261271.html

Hai máis Ferrol

A mediados do século pasado nacía Caranza. Inicialmente, para solucionar as necesidades de vivenda dos traballadores da antiga Bazán, e iso conformou unha cidade con dúas almas. A oficial coa suma dos Ensanches á Magdalena e esta micro cidade, que hoxe busca ter o seu propio “centro” arredor da Avenida Castelao.

Se ben esa especificidade de Caranza foise matizando, houbo outros barrios que comezaron a ter unha certa vida independente do centro. O esquecido Ferrol Vello e, especialmente, Canido por dereito propio. Á marxe está o rural, onde cada lugar é un mundo.

Mais, a situación de crise e a desatención dos barrios, sobre todo nos últimos oito anos, acabaron por facer aparecer vidas alleas ao Ferrol oficial. Inferniño ou Ultramar son claros exemplos, tanto que achegarse ao Concello ou á Magdalena é “baixar a Ferrol”. Simplemente, direilles que necesitamos dun proxecto común e integrador de cidade.

https://www.diariodeferrol.com/opinion/manuel-cendan/hai-mais-ferrol/20190619200337258990.html