Bonifacio Borreiros

A Bonifacio coñecino da man de Carmelo Teixeiro ao calor das municipais de 1991. Era o secretario xeral da comarcal e deputado autonómico polo PSdeG, Carmelo era entón o secretario de organización. Foron anos intensos, moitas cousas vividas, ata leváronnos ao xulgado por defender Ferrol, tíñamos razón -e gañamos aquel xuízo- pero case quedamos de aquela expulsados das filas socialistas. Eu era un mozo que foi aprendendo dos dous moitas cousas, igual iso explica a miña rebeldía.

O dezanove de xuño vai haber unha homenaxe a Bonifacio en Narón. A cargo da Asociación de Amigos do Arte, en forma de primeiro premio de pintura, cunha inauguración onde estarán uns bos amigos del, como o presidente González Laxe -xuntos compartiron militancia no PSG e responsabilidades na Xunta- ou como o libreiro Álvaro Espilla. Así como Narciso Pillo, Andrés Pena e Julia Dopico Vale. Parabéns pola iniciativa.

https://www.diariodeferrol.com/opinion/manuel-cedan/bonifacio-borreiros/20180523235049226635.html

Temos orzamentos

O sentido común volve ás formacións da esquerda ferrolá. A cidade contará cun novo orzamento, condición primeira para saír da situación actual de parálise administrativa. Si, non foron quen de poñerse de acordo en tres anos, e acadaron o acordo máis importante de todo o mandato municipal nuns poucos días. Son moito mellor uns supostos malos orzamentos, que non telos pola incapacidade de non antepoñer os intereses de Ferrol.

O outro asunto, pero que tamén ten a súa importancia, aínda que tapado pola aprobación das contas municipais, foi a sentenza xudicial que anula o reparto das dedicacións exclusivas, entre o PP e o populismo autoritario local. A mensaxe é clara: as retribucións económicas veñen dadas da responsabilidade na xestión municipal, non dun reparto caprichoso.

Quedan abertas as municipais do 2019. Espérase autocrítica, responsabilidade e renovación fonda nas listas da esquerda.

https://www.diariodeferrol.com/opinion/manuel-cedan/temos-orzamentos/20180516232625226019.html

A cidade máis vella

Impacta a crónica deste xornal sobre a taxa de envellecemento de Ferrol, “a cidade máis vella de España”. Os datos do IGE, así como os informes do CES de Galicia aportados son demoledores. Unha baixa natalidade e unha masiva perda de xente nova cara á emigración.

Os fillos da reconversión sabemos ben como aquelo foi unha desfeita e como quebrou á nosa xeración. Agora, desde a crise bancaria, outra xeira de xente moza seguen o camiño de outros moitos, que se tal volven polo nadal como di o anuncio.

Si, houbo unha oportunidade cunha inmigración que foi expulsada pola falta de emprego e salarios dignos. Foron maltratados, convertidos en cousas, as súas fillas e fillos sinalados, buscouse a súa marxinación da sanidade, da educación, en vivendas sen habilitar. Pero, marcharon. Aprendamos da nosa propia historia, se queremos que volvan ten que ser cos mesmos dereitos que queremos para nós.

https://www.diariodeferrol.com/opinion/manuel-cedan/a-cidade-mais-vella/20180509231822225363.html

Así non

A semana pasada a concelleira de Urbanismo e o alcalde de Ferrol manifestaban a súa alegría -tras pasar o trámite ante Patrimonio da reforma de Armas- e máis, pola sintonía plena coa técnica da Xunta. Pero, nisto saía a voceira do PP local a dicir que había problemas e así foi na resposta oficial. A Xunta vincula a reforma á tutela por parte da súa área de Urbanismo, cando non hai obriga legal de manter o aparcadoiro subterráneo.

Coñecíamos a decisión do Consello de Ministros declarando o Arsenal e outros bens (con case catro millóns de m2) zona de interese nacional, sen contar coas necesidades de Ferrol no seu desenvolvemento. Aquí o importante non é a defensa nacional, senón facer caixa a costa da cidadanía.

Algo terá que dicir o señor Conselleiro e candidato “in pectore” sobre estes “contratempos”? Porque, así non. Ferrol importa, temos dereito á cidade e a que creza gañando o futuro.

https://www.diariodeferrol.com/opinion/manuel-cedan/asi-non/20180503011136224748.html

Esperando a Banksy

O pertencer a unha cidade, con tanta historia, como Ferrol ten a súa contrapartida. Moitos e moitas cren que deben amosar a súa faciana máis combativa, aínda que sexa en negativo. Vén isto a conto polo pequeno maremoto que segue a provocar se o mural dos dous gardas civís bicándose é, ou non é, obra de Banksy. O certo é que, unha vez máis, Ferrol volve a ocupar as portadas dos medios de comunicación nacionais.

Fronte a isto hai un sector de xentes tristes, que soen aproveitar o anonimato das redes sociais, usan a descualificación máis absoluta novamente e non perdoan en Edu Hermida o seu ferrolanismo. Aos que están a esperar por Banksy (non se sabe se para petarlle un lapote), que saiban que nada lles pedimos porque sabemos que nada teñen que aportar. Mais, si hai que rachar os atrancos que teñen aqueles que si traballan por un Ferrol vivo. Ánimo, que hai todo un mundo novo por diante!

https://www.diariodeferrol.com/opinion/manuel-cedan/esperando-a-banksy/20180426003358224057.html