Esperando a Banksy

O pertencer a unha cidade, con tanta historia, como Ferrol ten a súa contrapartida. Moitos e moitas cren que deben amosar a súa faciana máis combativa, aínda que sexa en negativo. Vén isto a conto polo pequeno maremoto que segue a provocar se o mural dos dous gardas civís bicándose é, ou non é, obra de Banksy. O certo é que, unha vez máis, Ferrol volve a ocupar as portadas dos medios de comunicación nacionais.

Fronte a isto hai un sector de xentes tristes, que soen aproveitar o anonimato das redes sociais, usan a descualificación máis absoluta novamente e non perdoan en Edu Hermida o seu ferrolanismo. Aos que están a esperar por Banksy (non se sabe se para petarlle un lapote), que saiban que nada lles pedimos porque sabemos que nada teñen que aportar. Mais, si hai que rachar os atrancos que teñen aqueles que si traballan por un Ferrol vivo. Ánimo, que hai todo un mundo novo por diante!

https://www.diariodeferrol.com/opinion/manuel-cedan/esperando-a-banksy/20180426003358224057.html

Movemento asociativo

Unha das sinais de identidade de Ferrol é a existencia dun amplo movemento asociativo, dos maiores da media galega. Coherente co final dos anos setenta do século pasado, onde o antifranquismo foi capaz de ter plataformas desde onde provocarlle buratos á ditadura, sumando a sectores importantes da poboación. Pero tamén é certo que unha parte dese movemento asociativo está baixo mínimos e sen relevo, hoxe non hai asociación capaz de marcar os sons da cidade.

A precariedade, a emigración e o envellecemento están no problema. Aínda así, o fundamental é a falta dun novo relato, antaño foi a incorporación á democracia e a construcción dun buscado progreso. Alén dun corta e pega de programas electorais, resulta necesario unha nova forma de entender a cidade, a súa reinvención desde dentro. Cambiar Ferrol para cambiar a vida das e dos seus moradores. Un exemplo é ese novo Canido da man de artistas como Edu Hermida.

http://www.diariodeferrol.com/opinion/manuel-cendan/movemento-asociativo/20160811005208162724.html

Meninas

“As Meninas” por Leandro Lamas

A imaxinación e a capacidade de Eduardo Hermida, expresada este sábado no barrio de Canido, deixa ás claras que hai outra forma de sentir, facer e construír Ferrol en positivo. Ser capaz de unir un centenar e medio de pintores e músicos, a toda a veciñanza, así como ao sector hosteleiro; co que en principio é un formato e unha idea sinxela, como a figura das Meninas, é salientable.

Este feito ten moitas lecturas. Dende a propia sociedade civil que reocupa o seu espazo vital, dende a arte comprometida ata a reinterpretación propia e moderna dun Velázquez universal (e a partir de agora cun inegable selo galego). Pero, tamén da interacción entre culturas que viven xuntas e mistúranse, reiventándose mutuamente.

Se alquén quería dar títulos de galeguismo ou tutelar o xeito de sentir un barrio, dicir cómo hai que vivir; este día todo Canido e un artista galego como Hermida, acompañado por amigos como Leandro Lamas, amosaron publicamente que este é o tempo das xentes e da vida que abre todas as fiestras á alegría. Parabéns Eduardo.

Enlace web ao @DiarioFerrol