As Meninas de Edu Hermida

Eduardo Hermida non é unha persoa que deixe indiferente a ninguén. E si, Edu é por riba de todo un ser humano, que coma nós terá virtudes e defectos. Pero, para sorte nosa, destacan nel as súas afoutezas. Esto último fai que hoxe sexa o principal promotor, dinamizador, embaixador, ou como queiran chamalo, de Ferrol. Este polifacético artista puxo a esta cidade no centro do mundo.

Aí están os recoñecementos nacionais e internacionais ás Meninas, que serán de Velázquez, de Canido, pero por enriba de todo son de Edu Hermida. Igual, quizais, o maior recoñecemento é esa marea de persoas, de ducias de miles, e que pasaron este fin de semana polo barrio.

Hai que darlle as grazas a Edu Hermida, a súa ousadía e que sempre está inventando e reinventando, ao seu incuestionable compromiso con Canido e con Ferrol. Pero, para cando o recoñecemento oficial desta cidade para, por mérito propio, co seu “fillo predilecto”?

https://www.diariodeferrol.com/opinion/manuel-cendan/as-meninas-de-edu-hermida/20190905010432264033.html

Agosto finito

Acabaremos este mes sumando o final das festas de Ferrol coas Meninas de Eduardo Hermida. E, tras iso, mediado setembro, Ángel Mato cumprirá cen días como undécimo alcalde do noso concello.

Este mes de agosto déixanos un novo goberno moi presente nos medios de comunicación. Á novidade, á necesaria ocupación das distintas responsabilidades municipais, á organización desde cero e a fume de carozo das festas da cidade, súmase un dos sinais de identidade común a todas as sucesivas alcaldías socialistas (seguro que con acertos e erros) en Ferrol: temos un goberno a tempo completo.

Veremos en setembro – non sei se hoxe haberá un adianto no pleno de fin de mes – o tono da oposición. Tanto da oficial (PP), como da de aqueles que tiñan comprometido o seu apoio e, xa á primeira, decidiron deixar só ó PSOE. Na miña opinión, un erro que debérase corrixir. E unha petición para todos: sumen nos asuntos de cidade.

https://www.diariodeferrol.com/opinion/manuel-cendan/agosto-finito/20190828224655263574.html

Esperando a Banksy

O pertencer a unha cidade, con tanta historia, como Ferrol ten a súa contrapartida. Moitos e moitas cren que deben amosar a súa faciana máis combativa, aínda que sexa en negativo. Vén isto a conto polo pequeno maremoto que segue a provocar se o mural dos dous gardas civís bicándose é, ou non é, obra de Banksy. O certo é que, unha vez máis, Ferrol volve a ocupar as portadas dos medios de comunicación nacionais.

Fronte a isto hai un sector de xentes tristes, que soen aproveitar o anonimato das redes sociais, usan a descualificación máis absoluta novamente e non perdoan en Edu Hermida o seu ferrolanismo. Aos que están a esperar por Banksy (non se sabe se para petarlle un lapote), que saiban que nada lles pedimos porque sabemos que nada teñen que aportar. Mais, si hai que rachar os atrancos que teñen aqueles que si traballan por un Ferrol vivo. Ánimo, que hai todo un mundo novo por diante!

https://www.diariodeferrol.com/opinion/manuel-cedan/esperando-a-banksy/20180426003358224057.html

Movemento asociativo

Unha das sinais de identidade de Ferrol é a existencia dun amplo movemento asociativo, dos maiores da media galega. Coherente co final dos anos setenta do século pasado, onde o antifranquismo foi capaz de ter plataformas desde onde provocarlle buratos á ditadura, sumando a sectores importantes da poboación. Pero tamén é certo que unha parte dese movemento asociativo está baixo mínimos e sen relevo, hoxe non hai asociación capaz de marcar os sons da cidade.

A precariedade, a emigración e o envellecemento están no problema. Aínda así, o fundamental é a falta dun novo relato, antaño foi a incorporación á democracia e a construcción dun buscado progreso. Alén dun corta e pega de programas electorais, resulta necesario unha nova forma de entender a cidade, a súa reinvención desde dentro. Cambiar Ferrol para cambiar a vida das e dos seus moradores. Un exemplo é ese novo Canido da man de artistas como Edu Hermida.

http://www.diariodeferrol.com/opinion/manuel-cendan/movemento-asociativo/20160811005208162724.html

Meninas

“As Meninas” por Leandro Lamas

A imaxinación e a capacidade de Eduardo Hermida, expresada este sábado no barrio de Canido, deixa ás claras que hai outra forma de sentir, facer e construír Ferrol en positivo. Ser capaz de unir un centenar e medio de pintores e músicos, a toda a veciñanza, así como ao sector hosteleiro; co que en principio é un formato e unha idea sinxela, como a figura das Meninas, é salientable.

Este feito ten moitas lecturas. Dende a propia sociedade civil que reocupa o seu espazo vital, dende a arte comprometida ata a reinterpretación propia e moderna dun Velázquez universal (e a partir de agora cun inegable selo galego). Pero, tamén da interacción entre culturas que viven xuntas e mistúranse, reiventándose mutuamente.

Se alquén quería dar títulos de galeguismo ou tutelar o xeito de sentir un barrio, dicir cómo hai que vivir; este día todo Canido e un artista galego como Hermida, acompañado por amigos como Leandro Lamas, amosaron publicamente que este é o tempo das xentes e da vida que abre todas as fiestras á alegría. Parabéns Eduardo.

Enlace web ao @DiarioFerrol