Arquivo da categoría: As Terras do Nordés

Ferrolterra, Trasancos, Eume e Ortegal

As Orixes de Ferrol, segundo Ramón Loureiro

Poblicado o por
7

As orixes de Ferrol

Este xoves pasei a ollar libros na Galería Sargadelos, que sabedes está situada pola parte de atrás da Casa do Concello. A primeira sorpresa foi atoparme con Javier Guitierrez,  que agora podedes seguir na serie televisiva “Águila Roja” e que acaba de gañar o premio Max como mellor actor teatral. Como non nos coñecemos, so atrevinme a intercambiar un breve saúdo con el.

Tras revisar as novidades e outros libros, cando marchaba atopeime cun pequeno conto do amigo Ramón Loureiro, titulado “”A saga de San Ferreol”, baseada nunha canción do tamén ferrolán Couce Fraguela, e con ilustracións de Francisco Pérez Porto. Unha das cales acompaña este comentario.

Ramón, amigo, vai desenvolvendo un fermoso conto a partir da suposta chegada de San Ferreol, acompañado polo bispo Maeloc a estas Terras do Nordés, tamén, bautizada por el como Escandoi. Aparecen desde Sete Sereas de varia cor, que probablemente estean emparentadas coas Setes Mulleres do Miño, até a Virxe do Nordés – que todo hai que dicilo está asentado nun antigo lugar sagrado do celtas, Chamorro, que ademais tiña a súa propia pedra de abalar – xunto con lobos e dragóns; todo para que a súa profecía sentara as orixes de Ferrol. Unha terra onde as persoas construirían barcos e compoñerían cancións; co tempo xurdiría o sector naval e a Noite das Pepitas.

Unha terra onde todos e todas as nenas terían o don de que con cada conto que lles contaran antes de durmir, eles e elas nos seus soños farían outro novo, inmensamente mellor. Isto, resulta curioso, faime partícipe, xa que teño un xogo coa miña filla de catro anos; eu cóntolle dous contos e ela, despois, bótase a durmir. Son xa moitos contos, todos inventados e que un día terei que empezar a escribir.

Permitídeme unha confesión inoportuna: realmente este libro non o merquei polas miñas dúas fillas. Este conto o considero un regalo persoal, como outros que o propio amigo Ramón tenme feito.

Apertas Ramón, e grazas por este fermoso conto. Parabéns, a ti, ao autor da canción e ao magnífico debuxante.

Malos tempos para a lírica

Poblicado o por
3

rodinpensador

Si, recoñezo que levo un tempo descoidando os contidos deste blogue. Pero, tamén é certo que tamén estamos en crise. Unha crise identitaria, de reubicación, de readaptación a unha realidade que por momentos supera a un. Ando dando saltos, sen o acougo necesario.

Van xa trece meses de conflito na miña empresa, e catro de cambio á sección de Acería; basicamente, a dirección da Megasa pretende usala negociación do convenio colectivo e a situación social para facernos retroceder varias décadas nos dereitos dos traballadores. Estamos nun longo conflito, e soamente se logramos resistir, lograremos consolidar as nosas posicións.

A vida familiar, con dúas nenas moi pequenas ocupa tamén moito tempo. Non o boto en falta, pero son consciente de que iso réstame tempo – sumado ás longas xornadas do traballo – para pensar, madurar, depurar e escribir. Tamén, é certo que hai tempo que xa pasei as febres bitacoreiras e agora, quizais – aínda que non o consigo – gustaríame publicar o verdadeiramente interesante, que modestamente, un poida aportar a este novo oficio de “periodista on line”.

Tamén é certo que ando revolvendo en iso do Facebook, que entrei aconsellado polo amigo Jordi Pedret. Pero, tamén asinei o manifesto “Sumando Ideas”, ou “Se resides, decides”. No primeiro caso, son crítico co propio manifesto, xa que creo que hai que ir alén da mera declaracións de intencións; hai no conxunto do partido socialista galego unha falta de valentía. E no segundo caso, porque considero que quen vive na casa, é quen ten que decidir; porque distorsiona a vida política galega e porque quero que as forzas políticas galegas maduren; ademais, obviamente, de que os que viven con nós, pero non teñen a nacionalidade, tamén deberan ter os meus mesmos dereitos.

Volvendo ao PSdeG – PSOE. Realmente as únicas persoas que apostan no socialismo galego teñen nome de muller: Carmela Silva, Mar Barcón, Laura Seara, Loli Amoroso… Realmente, son o único novidoso do meu partido, que ultimamente ten a agulla mareada. Si, prometo publicar (ou ameazo) unha reflexión sobre o rumbo que debemos tomar como partido socialista e galego.

A Memoria dos Pobos Indíxenas en Sargadelos Ferrol

Poblicado o por
Resposta

maya-guatemalaA Asociación Cultural Fuco Buxán e a ONG Acsur – Las Segovias presentarán este xoves 12 de marzo, ás 20 horas, na Sala Sargadelos de Ferrol, a Exposición Dialogada: “Memoria histórica, ferramenta de resistencia dos Pobos Indíxenas: contra o esquecemento e a non repetición”.

Será presentada por Manuel Cendán, directivo de Fuco Buxán e falará José Roberto Morales, do Centro para a Acción Legal en Dereitos Humanos (CALDH) de Guatemala.

Este acto está dentro das Xornadas de Pobos Indíxenas que do 9 ao 13 de marzo de 2009, estase a celebrar nas cidades de A Coruña, Santiago de Compostela e Ferrol. Conta ademais coa colaboración do Concello de Coruña, a Universidade de Santiago de Compostela e o Centro Internacional de Prensa.

Lembrade: xoves, 12 de marzo, ás 20 horas na Galería Sargadelos de Ferrol.

Ver tríptico

Con Pepe Blanco en Narón

Poblicado o por
Resposta

pepeblanco_eu_ivan1

Este mércores estiven no mitin organizado pola Agrupación Socialista de Narón no Pavillón de Deportes da Gándara. Tiven a ocasión de conversar co Vicesecretario Xeral do PSOE ao remate do mitin; uns minutos que realmente foron moi intensos, con moita empatía. Evidentemente, levamos moitos anos militando no partido, pero non nos coñecíamos persoalmente. Hai unha amiga común, que realmente foi quen nos deu a posibilidade de falar como se nos coñecéramos de sempre, Carmela Silva. Ela foi, de algún xeito, quen nos facilitou o ter un motivo para este achegamento. Sabemos os dous da forza persoal, humana, que ten Carmela, e sabemos que os amigos dela, son tamén amigos nosos, con toda a intensidade ela lle pon as cousas. Son destas carambolas que ten a vida; por iso quedo en débeda cos dous.

Nunca antes escoitara en directo a José Blanco nun mitin. A súa foi unha intervención que foi in crescendo arroupada co calor da xente. Quédome con tres cousas do seu discurso: a necesidade de rectificar erros e formas de facer política; a necesidade de afondar fortemente no cambio iniciado estes catro anos co Acordo de Goberno entre o PSdeG – PSOE e o BNG; e que foi unhas referencias centradas en mobilizar aos indecisos que, aínda críticos, deben ser conscientes de que só dándolle un novo mandato ao Presidente Touriño é viable consolidar esa outra Galicia que é posible. Un cambio que naceu da revolta do noso Pobo, cristalizando no movemento cívico Nunca Máis e que pechou a era Fraga Iribarne.

Esta intervención de José Blanco é moi importante. Debera ser difundida e levar á reflexión da necesidade de consolidalo proxecto de cambio en Galicia. O axente 009 vén cargado de vellas receitas e vellos entramados clientelares que farían retroceder aos galegos aos tempos de Don Manuel, hipotecando gravemente o nosos presente e futuro por moitos anos.

O discurso de José Blanco foi, ademais, un discurso en positivo. De ir sumando vontades de cambio e para o cambio. Claro, sen sectarismos, coñecedor do que nos xogamos. Con vontade de transformación, de compromiso coa xente e de cumprir a palabra dada. O Vicesecretario Xeral do PSOE si que entendeu a mensaxe – en versión de Felipe – ou aquelo de non nos falles de Zapatero. José Blanco está a facer unha aposta moi seria por este país noso.

O 1 de marzo, eu voto PSdeG! Votade socialista!

katy250209katy_jblanco_bea250209