Malos tempos para a lírica

rodinpensador

Si, recoñezo que levo un tempo descoidando os contidos deste blogue. Pero, tamén é certo que tamén estamos en crise. Unha crise identitaria, de reubicación, de readaptación a unha realidade que por momentos supera a un. Ando dando saltos, sen o acougo necesario.

Van xa trece meses de conflito na miña empresa, e catro de cambio á sección de Acería; basicamente, a dirección da Megasa pretende usala negociación do convenio colectivo e a situación social para facernos retroceder varias décadas nos dereitos dos traballadores. Estamos nun longo conflito, e soamente se logramos resistir, lograremos consolidar as nosas posicións.

A vida familiar, con dúas nenas moi pequenas ocupa tamén moito tempo. Non o boto en falta, pero son consciente de que iso réstame tempo – sumado ás longas xornadas do traballo – para pensar, madurar, depurar e escribir. Tamén, é certo que hai tempo que xa pasei as febres bitacoreiras e agora, quizais – aínda que non o consigo – gustaríame publicar o verdadeiramente interesante, que modestamente, un poida aportar a este novo oficio de “periodista on line”.

Tamén é certo que ando revolvendo en iso do Facebook, que entrei aconsellado polo amigo Jordi Pedret. Pero, tamén asinei o manifesto “Sumando Ideas”, ou “Se resides, decides”. No primeiro caso, son crítico co propio manifesto, xa que creo que hai que ir alén da mera declaracións de intencións; hai no conxunto do partido socialista galego unha falta de valentía. E no segundo caso, porque considero que quen vive na casa, é quen ten que decidir; porque distorsiona a vida política galega e porque quero que as forzas políticas galegas maduren; ademais, obviamente, de que os que viven con nós, pero non teñen a nacionalidade, tamén deberan ter os meus mesmos dereitos.

Volvendo ao PSdeG – PSOE. Realmente as únicas persoas que apostan no socialismo galego teñen nome de muller: Carmela Silva, Mar Barcón, Laura Seara, Loli Amoroso… Realmente, son o único novidoso do meu partido, que ultimamente ten a agulla mareada. Si, prometo publicar (ou ameazo) unha reflexión sobre o rumbo que debemos tomar como partido socialista e galego.

Con Pepe Blanco en Narón

pepeblanco_eu_ivan1

Este mércores estiven no mitin organizado pola Agrupación Socialista de Narón no Pavillón de Deportes da Gándara. Tiven a ocasión de conversar co Vicesecretario Xeral do PSOE ao remate do mitin; uns minutos que realmente foron moi intensos, con moita empatía. Evidentemente, levamos moitos anos militando no partido, pero non nos coñecíamos persoalmente. Hai unha amiga común, que realmente foi quen nos deu a posibilidade de falar como se nos coñecéramos de sempre, Carmela Silva. Ela foi, de algún xeito, quen nos facilitou o ter un motivo para este achegamento. Sabemos os dous da forza persoal, humana, que ten Carmela, e sabemos que os amigos dela, son tamén amigos nosos, con toda a intensidade ela lle pon as cousas. Son destas carambolas que ten a vida; por iso quedo en débeda cos dous.

Nunca antes escoitara en directo a José Blanco nun mitin. A súa foi unha intervención que foi in crescendo arroupada co calor da xente. Quédome con tres cousas do seu discurso: a necesidade de rectificar erros e formas de facer política; a necesidade de afondar fortemente no cambio iniciado estes catro anos co Acordo de Goberno entre o PSdeG – PSOE e o BNG; e que foi unhas referencias centradas en mobilizar aos indecisos que, aínda críticos, deben ser conscientes de que só dándolle un novo mandato ao Presidente Touriño é viable consolidar esa outra Galicia que é posible. Un cambio que naceu da revolta do noso Pobo, cristalizando no movemento cívico Nunca Máis e que pechou a era Fraga Iribarne.

Esta intervención de José Blanco é moi importante. Debera ser difundida e levar á reflexión da necesidade de consolidalo proxecto de cambio en Galicia. O axente 009 vén cargado de vellas receitas e vellos entramados clientelares que farían retroceder aos galegos aos tempos de Don Manuel, hipotecando gravemente o nosos presente e futuro por moitos anos.

O discurso de José Blanco foi, ademais, un discurso en positivo. De ir sumando vontades de cambio e para o cambio. Claro, sen sectarismos, coñecedor do que nos xogamos. Con vontade de transformación, de compromiso coa xente e de cumprir a palabra dada. O Vicesecretario Xeral do PSOE si que entendeu a mensaxe – en versión de Felipe – ou aquelo de non nos falles de Zapatero. José Blanco está a facer unha aposta moi seria por este país noso.

O 1 de marzo, eu voto PSdeG! Votade socialista!

katy250209katy_jblanco_bea250209

En campaña

Vaise achegando o 1 de marzo, data que imos compartir os galegos cos vascos. Hoxe estivo en Ferrol o Presidente Touriño nun paseo electoral polo barrio de Recemil, até chegar á Praza de Armas, onde está situada a Casa Consistorial. Non teño dúbida de que vaise reeditar o pacto de goberno do PSdeG – PSOE co BNG.

O PP vai baixar. O axente 009 xa ten bastante co que acontece no seu partido, como para ter algunha opción, e a iso hai que sumarlle que até hai uns días tiña como candidato a Conselleiro de Economía a un tiburón das Illas Caimán. En fin…

Na pre-campaña nesta comarca, destacou o acto do PSdeG no Concello de Narón o pasado 6 de febreiro. Un mitin con catro mulleres socialistas, impensable nas outras forzas políticas: Katy García, Bea Sestayo, Carmela Silva e Mar Barcón.

Foi un mitin, onde houbo xente que tivo que marchar por falta de sitio. Narón, unha vez máis, amosou o seu potencial de crecemento do proxecto socialista. A dirección do PSdeG e do propio PSOE o deberan ter en conta. Unha aposta por Narón en serio, reportaría grandes beneficios políticos aos socialistas.

Déixovos cunhas fotos que saquei nese día  (pinchade nelas para agrandalas); e o vídeo superior é de A Nosa Terra, que tamén estiveron alí.

naron_carmela_12naron_carmela_2naron_carmela_5

naron_carmela_41

Carmela Silva en Fene

carmela_fene111208_33

Este xoves, na comarca de Ferrol, tivemos ocasión de escoitar á actual voceira do Senado polo PSOE, Carmela Silva. Estivo en Fene invitada polo seu alcalde, Iván, e a Agrupación do PSdeG.

Este foi un acto público diferente aos que estamos acostumados. Aí, atrás, cando foi elixida voceira socialista escribín que Carmela ía dar moitas sorpresas. Quedou claro que a pesar do nivel que como voceira parlamentaria está, non sofre o chamado “mal de alturas”.

Mágoa de non ter gravada a súa intervención. Soubo explicar as políticas do Presidente Zapatero, das políticas económicas e sociais, que o PSOE está a desenvolver nesta situación de crise económica, co nivel suficiente de autocrítica, dun xeito que calquera a pode entender, sen botar man de estatísticas ou eufemismos, as cales moitos políticos están a feitos.

A súa intervención foi pausada, didáctica e nunha linguaxe preto da xente. Non falaba o político profesional, senón unha persoa que vive na súa casa, que toma café onde o toman os demais. A verdade ca xente que estaba presente, viron que podía serlles alguén moi familiar.

Previamente, o amigo Antón Noceda (concelleiro neste concello), e o senador Xavier Carro falaron. E, evidentemente, outra vez Iván. O alcalde – resúltame difícil chamalo así – todos e todas o chamamos polo seu nome, fixo unha das súas intervencións típicas. De esas que combina paixón, vehemencia e arrase. Carmela e Iván son un bo cartel para un mitin. A verdade que a sintonía entre eles foi inmediata. Representan o mellor dos “novos” dirixentes socialistas galegos.

Ao longo da tarde foi divertido ver como mentres saltabamos de tema en tema, resolvían asuntos propios dos seus cargos. Houbo momentos na que practicamente todos, Carmela, Iván, Antón, María, Ruth, estaban a falar polos seus móbiles. Iso sen contar co maratón mediático que lle preparamos a Carmela, entrevistas en Localia, Diario de Ferrol e Radio Fusión (Radio Fene).

Que me perdoen estas pequenas intimidades (e pinchade nas fotos até agrandalas) .

carmela_fene1112082carmela_fene111208_21carmela_fene111208_41carmela_fene111208_51

As Pontes de Carmela

Cunha foto da Ponte de Rande, a actual voceira socialista no Senado Carmela Silva, acaba de estrear o seu blogue na Rede. A verdade que iso está moi ben xa que permite achegar, cando menos a unha parte da cidadanía, o traballo social que está a desenvolver, e unha vía de comunicación de dobre dirección. Agora ela súmase a ese sesenta por cento de senadores socialistas con páxina na Rede.

Quizais empeza un pouco forte. O seu primeiro comentario vai sobre o peche patronal no transporte e na pesca. Pero, iso en ela só é unha mostra do seu carácter. Vai de fronte cos problemas, sen concesións. Se por algo se caracteriza Carmela é porque ten as ideas moi claras, e está resolta a solucionar os problemas e os atrancos.

Iremos vendo unha persoa que ten capacidade de comunicación, de aportar ideas, de debater cos outros. Ter un blog non é fácil, xa que pouco a pouco vas soltando toda a túa roupa, todo o teu armazón. O blog senón recolle o alma e os sentimentos máis fundos, do seu autor ou autora, carece de interese.

E Carmela, non o dubidedes, ten unha enorme capacidade de nos sorprender. Ou alguén esperaba o seu nomeamento como voceira socialista? Ten capacidade para isto, e moito máis. Sempre que nas discusións políticas saía o nome de Carmela nos seus críticos aparecía en primeiro plano o seu desconcerto, amoláballes. Non sabían que facer con ela. Non tiña prexuízos, nin tabús e iso permitíalle gañalo debate subindo de nivel. Sobrevive ás contrariedades, e senón hai un camiño, o crea.

A verdade,que non imaxino a Carmela seguindo os partidos do Barça, equipo onde xoga o seu fillo Iago, máis iso tamén amosa a súa adaptabilidade as circunstancias.

A súa paixón polos temas sociais, o seu compromiso por cambiar as cousas, levárona polos vieiros, moitas veces tortuosos, da política oficial. E se hai unha cidade difícil nese eido esa é Vigo. Máis, a pesar de todo o que se poida dicir da cidade, o certo é que é unha cidade aberta, sen prexuízos e verdadeiramente cosmopolita. A xente non está pendente do que fas, máis ao mesmo tempo é solidaria e participativa. Anárquica quizais, sempre entrañable.

Carmela benvida á Rede!