Cándido

Vén de celebrarse o Comité Provincial do PSdeG – PSOE coruñés. O traballo desenvolvido polos nosos alcaldes e polo partido permiten facer a previsión de repetir resultados nas municipais de maio de 2011, se ben deberase mobilizar especialmente a aqueles sectores que sofren a crise económica, maioritariamente votantes socialistas. Salvador F. Moreda explicitou o seu apoio aos alcaldes de Coruña, Santiago e Ferrol.

Tamén, dependemos dos nosos acertos. Son necesarias unha forte aposta por recuperar a xestión pública de servizos privatizados; a calidade do emprego nos Concellos; e renovacións de listas municipais integrando a persoas con claros perfís de esquerda e vinculados aos movementos sociais.

Produto dunha pluralidade interna que ten que ser posta en valor, a economía e a reforma laboral estiveron no corazón do debate. Fronte ao discurso oficial de recortes de dereitos e prestacións, outros reclamamos políticas económicas expansivas, progresividade fiscal e un xiro á esquerda.

Houbo tempo para facer chegar a esta asemblea socialista unha reclamación que xa ten dez anos por parte de votantes ferroláns de todos os partidos, e canalizada polo Comité Cidadán de Emerxencia. O traslado de Reganosa fóra da ría ferrolá.

Son consciente do grado de impacto da miña primeira afirmación neste comité, pero resume o que penso de cara á Folga Xeral do 29 de setembro: Cándido Méndez ten razón.

Enlace a Galicia Hoxe

Confesións a dúas antropólogas catalás

Directivos de Fuco Buxán con Susana Narotzky e Irene Sabaté

Do 22 ao 27 de marzo deste ano 2010, estiveron en Ferrol dúas antropólogas catalás – Susana Narotzky e Irene Sabaté – facendo un traballo sobre a Megasa Siderúrxica S.L., dentro dun estudo máis amplo da siderurxia en España, e tendo esta vez como centro principal de traballo a cuarta planta da sede da UGT. Na parte na que eu participei trata sobre as relacións que se establecen entre os traballadores da factoría, a empresa, o seu entorno e incluso como afecta as súas relacións familiares. As súas vertentes nas relacións intralaborais, sindicais, políticas, persoais… E esta tamén é unha primeira aproximación á historia social de Megasa, van volver máis adiante.

Quizais, outras das cousas que pasa con isto da antropoloxía é que de algún xeito son traballos que quedan inconclusos, sen rematar. Sempre hai posibilidade de darlle outro enfoque. Por iso, e como Narotzky xa estivo en varias ocasións aquí – ben invitada pola UNED, pola actual concelleira de cultura do Concello de Ferrol Mercedes Carbajales, ou pola Asociación Cultural Fuco Buxán – tamén estivemos falando sobre a transmisión da memoria histórica e a súa reelaboración para a acción política, os liderados carismáticos vs. liderados democráticos, a xénese dos movementos sociais, as estruturas circulares – horizontais dos movementos sociais democráticos fronte ás estruturas leninistas clásicas (absolutamente todos so partidos políticos son en maior ou menor medida organizacións de tipo leninista, militar), os 160 anos de movemento obreiro socialista e a necesidade dunha sínteses para unha nova praxis, Gramsci e o novo bloque histórico; e a xénese de Fuco Buxán… en fin, demasiadas cousas.

Seguir lendo

Carmelo Teixeiro, un compromiso cos demais

O 9 de maio de 2007 entraba pola Ría de Ferrol o primeiro gasero cara a Reganosa. Ese mesmo día rompéronse os muros de silencio e recoñeceuse a loita que levaba a cabo desde facía 7 anos o CCE presidido por Carmelo Teixeiro. Unha loita que se viu plasmada no libro “Muros de Silencio”. Neses días espertouse na conciencia de moitas persoas un sentimento de rabia e loita que se reflectiu nas múltiples protestas nas rúas de Ferrol e en cidades de toda Galicia.

Unha das persoas que conseguiu, tras 8 anos de traballo, que rompesen eses muros de silencio, foi o noso compañeiro e amigo Carmelo Teixeiro. Unha persoa tenaz e cun espírito inquebrantable, que se mantivo firme desde o principio. A loita incansable de Carmelo polo desenvolvemento sostible da ría, revela unha personalidade especial que se foi contaxiando a moitos de nós.

Os compañeiros de Fuco Buxán e persoas que souberon recoñecer o seu traballo, realizamos unha pequena síntese do “seu compromiso social, político, cultural….. cos demais”. Intentamos reflectir en poucos minutos o seu traballo por unha sociedade máis xusta.

Quizá a súa imaxe tivo maior transcendencia pública polos acontecementos relacionados coa Planta de Gas e coa ría, pero moitos sabemos que o seu compromiso coa democracia viña de tempo atrás co seu paso pola JOC, USO-UXT, PSOE,….

Por iso queremos recoñecelo neste traballo e aínda que a el gustáballe pasar desapercibido, cremos que o seu labor ten que ser recoñecida para pasar a testemuña nesa loita.

Grazas a todas as persoas que colaboraron neste proxecto, achegando material, tempo e traballo. Fernando, Amadeo, Carducho, Mario. E de xeito especial a Jorge pola túa ilusión e o teu entusiasmo e por involucrarte do xeito en que o fixeches; e a Marichy, por esa sensibilidade que a caracteriza sempre.

Teresa Martínez (directiva de Fuco Buxán)