Cen Dias

Fagamos un primeiro balance da nova Corporación de Ferrol. Dous elementos marcan a xestión do PP. É evidente que non prevían gobernar. Presentaron unha lista para estar na oposición e ir curtíndose á espera da seguinte convocatoria. Iso explica que para a área de Facenda, un dos eixos centrais de toda proposta política, tiveran que recorrer ao “concelleiro número trece”.

O outro elemento está na dura derrota das esquerdas, que seguen máis preocupadas en asuntos internos que en traballar nunha alternativa viable. Despertarán, ou volveremos á etapa de Juncal, onde os movementos sociais eran a verdadeira oposición?

Neste contexto, cunha dereita con maioría absoluta, pero obrigada a “facer máis dun apaño” vimos que estaban máis en laminar aos seus antecesores, co evidente intento de xustificar unha xestión máis que dubidosa (por exemplo a organización das festas, a política de subvencións a entidades da extrema dereita relixiosa ou a comedores de centros concertados), xunto con outras políticas típicas da dereita para xustificar máis recortes ou a supresión de organismos de control do gasto.

Agora, deberan serenarse dende o PP. E por xustiza, o señor Langtry (que recoñeceu a solvencia financeira de Ferrol), debera desculparse co seu antecesor. E o actual alcalde debera saber que dicir que somos “o concello máis barato de toda Galicia” sona a recoñecemento explícito de falta de xestión municipal.

Enlace a Diario de Ferrol.

Foro Social

Se por algo caracterízase Ferrolterra é polo seu dinamismo social. Sempre estivemos na vangarda democrática e da esquerda. Por iso, non é estraño que o 24 e 25 deste mes celébrese no Campus de Esteiro o primeiro Foro Social comarcal, nunha versión autóctona do Foro Mundial e fillo do Galego.

Necesitamos encontros cidadáns para dende a liberdade, na liña de pensar globalmente e actuar localmente, falar da calidade democrática, doutra política económica, do decrecemento e doutro modelo produtivo, duns medios de comunicación con información veraz e responsables, doutro modelo de xestión municipal e participativa, de que cousa é agora vivir ben… Para isto a convocatoria do Foro Social de Ferrolterra.

E precisamente – cando a maioría dos nosos políticos seguen na tarefa de implementar medidas neoliberais contra a sociedade que deberan defender – que os movementos sociais de Ferrol e comarca sexan capaces de sentarse para discutir sobre a realidade, propoñer accións e traballar en común, permítenos dicir que hai vida alén da reforma constitucional e do “pensamento único”.

A través dos movementos sociais, todos temos a oportunidade de opinar e influír, de marcarlle a axenda aos políticos, de ensinarlles que a democracia é moito máis que votar cada catro anos. Aproveitemos a convocatoria deste Foro Social e participemos nel como persoas libres, declarándonos polo tanto así en rebeldía.

Enlace a Diario de Ferrol.

Novo Ciclo

Chegou o momento de que nas esquerdas ferrolás fagamos Memoria Histórica dos trinta anos de democracia municipal. Xaime Quintanilla é a grande referencia da esquerda nesta cidade, pero unha operación política foránea a prol da liquidación do seu proxecto de cidade minguando o listón socialista, pechounos a posibilidade de ser unha comarca con peso propio, producindo unha longa crise no PSdeG ferrolán que chega aos nosos días.

Isto unido á crise do PCG nos anos oitenta, provocou a incapacidade da nosa sociedade para reclamar a reindustralización. Debemos sumar as renuncias da UPG dilapidando a herdanza de Xaime Bello. Agora, a derrota do socialista Vicente Irisarri é outra oportunidade perdida para Ferrol, na procura do seu sitio en Galicia.

Anuncia Rey Varela, primeiro alcalde ferrolán con maioría absoluta, que non haberá grandes proxectos e si un programa de recortes. Mais non erremos; a dereita aposta por consolidar Ferrolterra como un caladoiro de seu. Aí a aposta persoal do presidente Feijóo por el, por Diego Calvo e Santiago Boullón.

A xestión neoliberal da crise por Zapatero, a ruptura entre as esquerdas e a crise interna do socialismo ferrolán (que oculta a falta de rumbo de EU e do BNG), foron determinantes para o triunfo do PP. Só dende a unidade e rexeneración das esquerdas, as súas raíces cos traballadores e recollendo as demandas do 15M, Ferrol ten posibilidade de inserirse definitivamente no século vinteún con éxito.

Ler artigo no Diario de Ferrol.

Socialistas?

Rey Varela será alcalde grazas á desafección dos electores de esquerdas ás listas progresistas. Entrementres, a determinados membros da executiva socialista ferrolá faltoulles tempo para aparecer nos xornais, transmitindo que son as ambicións dalgúns para “apañar cacho” o único que queda da derrota. Evidentemente, somentes filtran aquilo que lles interesa; e non que este pasado xoves Rosa Méndez presentou a súa dimisión como membro de dita executiva.

Quizais, sexa porque Rosa lles está chamando novamente á orde: que non todo vale en política, que o persoal non está por diante do colectivo. Quizais sexa tamén porque ela encabezou o “votemos non” á lista imposta na última asemblea de afiliados. E quizais, porque sabíamos que, se ben a xestión da crise ía condicionar os resultados electorais, só dende unha campaña municipalista e presentando unha candidatura crible ante os cidadáns, Ferrol podía seguir sendo socialista. Como contrapunto, aí están os resultados de Ares, As Pontes ou Vigo.

É posible tamén que as voces irresponsables que velozmente filtran o que lles interesa, instrumentalizando á prensa en beneficio propio, non desexen que os afiliados socialistas que están na súa casa tomen nota. Non vaia ser que decidan tamén chamar á orde á maioría desa executiva, e asistan masivamente ás asembleas a expresar a súa indignación.

Que hai de socialista no ruído? Onde está o proxecto de cidade ou a vía democrática ao socialismo?

Ver artigo no Diario de Ferrol.