A oportunidade

Non se trata de mirar o vaso medio cheo. Pero, a ruptura do pacto social por parte do PP e a crise provocada polo súa avaricia, é tamén, unha oportunidade para as forzas de esquerda.

Se ben é certo que a maioría da cidadanía aposta pola súa integración no sistema, a dereita está decidida a acabar con todo, para así consolidar unha sociedade dual. Guste ou non.

Diso sabemos moito neste Ferrol que vive momentos decisivos. Que ten que marcar a súa traza vermella ou non ter futuro. Construír a nova cidade require, en primeiro lugar, que o vello acabe xa de morrer; unha fonda renovación das súas entidades, principalmente dos seus partidos.

Aqueles que usufrutuaron o poder,  incluídos os que débenlle os seus empregos, saben que tócalles poñerse a un lado. A crise tamén é unha oportunidade para ese Ferrol rebelde necesario. Ese Ferrol que pide paso.

Enlace a Letras de Cambio (Diario de Ferrol).

Insoportables

O exministro Rodrigo Rato terá un lugar na Historia de España. O de aquel que levouna á quebra, provocando a maior crise dos últimos setenta anos. Foi o responsable da Lei 6/1998 do 13 de abril, que “liberalizou” o chan provocando a burbulla inmobiliaria. Agora, tras pasar polo FMI, regálanos a quebra de Bankia.

O curioso é que sendo unha crise provocada polo neoliberalismo, a esquerda é incapaz de dar unha resposta axeitada. Hai grandes mobilizacións sindicais, cidadás e do 15M; entón, por que non hai unha alternativa que derrote á dereita? Porque os partidos da esquerda están realmente desaparecidos, e o descontento social require da súa intervención cun programa antineoliberal, que aínda non aparece para a maioría da sociedade.

Mentres, a dereita desmantela todo. Reformas para coaccionar aos traballadores, oportunistas programa de axustes nos concellos para desmantelar os servizos municipais e preparar despidos, concelleiros/as do PP que néganse a recibir ás asociacións que son críticas coa súa xestión, alcaldes que lle pechan a porta do Concello de Ferrol aos traballadores do naval.

Esa prepotencia da dereita traspásase a todos os niveis. Cóntanme o caso dunha profesora que pretendía baixarlles a nota aos seus alumnos, acusándoos de estar manipulados polos seus pais, porque nun traballo sobre Machado falaban do exilio e da represión franquista. En fin, a dereita está insoportable.

Enlace a Diario de Ferrol.

Rebeldes

A vida encontra sempre un camiño para proseguir a súa andaina, e a senda dos rebeldes é a única que a ética xustifica sobradamente. Así a sociedade e as organizacións que a conforman están vivas, porque os seus rebeldes teñen trazada a liña para o cambio, sabendo que a liberdade ten un prezo.

Os partidos son unha mestura de proxecto político e ambicións persoais, cando non son directamente secuestrados por aqueles que usan a política para facer negocios de dubidosa licitude. A isto último, en lingua antiga ferrolá chámanlle “soutismo”, sobre o cal hai ampla hemeroteca e tres accesibles expedientes documentados, cun contido que non hai muíño que terme de semellante lameira.

O socialismo ferrolán está no punto onde pode telo todo ou perdelo definitivamente. E os seus rebeldes (con causa) saben que o mundo se transforma tamén dende a mobilización, obrigando ás institucións a asumir as demandas dos cidadáns, sobre todo si unha sociedade como a ferrolá está nunha fonda situación de emerxencia, provocada pola crise xeral, á que se suma a que parece definitiva no naval. Estamos ante a meirande crise de supervivencia desta cidade.

Na esquerda do PSdeG ferrolán teñen dúas razóns polas que están dispostos a abrasarse: a paixón por Ferrol e a defensa do socialismo máis democrático. Por iso son rebeldes e van continuar ese camiño. Por iso, escriben letras para cambiar un mundo que comeza en Ferrol.

Enlace á versión dixital do Diario de Ferrol.

Reviravoltas

Acaba de celebrarse o 12 Congreso Nacional do PSdeG en Compostela. De Ferrol foron, finalmente, as dúas listas que superaron a barreira do 20% dos votos na súa última asemblea local. Evidentemente, isto implica un déficit democrático ao non reflectir exactamente o que votan os militantes.

Sestayo, co 61%, chegou a Santiago coa idea de apoiar á ex-ministra Elena Espinosa, despois de moitas voltas e reviravoltas; e a lista afín a Vicente Irisarri, co 23%, decidiron dende un primeiro momento apostar pola continuidade de Pachi Vázquez. Cales foron os resultados prácticos para o socialismo ferrolán? Rupturas na súa executiva local, que lle permite a Rafael Beceiro entrar como vogal na executiva galega, fronte o veto recibido por Beatriz Sestayo que so no último intre logra manterse -a duras penas- no Comité Federal do PSOE. A lista de Irisarri tampouco logra o apoio esperado de Pachi Vázquez para a executiva galega.

O socialismo ferrolán segue instalado na crise. Ao retroceso electoral de maio de 2011, súmase a falta de influenza real na estrutura do partido socialista en Galicia. Ademais, os cidadáns non entenden o que pasa cunha executiva e grupo municipal que non están á altura da defensa efectiva da xestión da anterior Corporación, á espera do desenlace do “caso Albanese”. Faltan un proxecto socialista para Ferrol e comarca, liderazgo real, cohesión interna e credibilidade social.

Ver artigo no Diario de Ferrol.

Desbloquear

A recente asemblea do socialismo ferrolán, cara ao 38 congreso en Sevilla, reflicte a situación provocada pola federal na liña de debilitar o debate, desviándoo a un cara a cara entre dúas persoas para a secretaría xeral da mesma familia, o social-liberalismo. Á marxe de que no “chaconismo” local quizais destaquen os máis pretos ao ex director daquel Astano da reconversión, Amable Dopico; tamén é ben certo que non só a esquerda do partido está dentro da alternativa que representa Rosa Méndez.

En calquera caso, a Agrupación Socialista ten unha situación de bloqueo, onde os axustes de contas persoais entrecrúzanse cos posicionamentos ideolóxicos, por mor de paralizantes e pretéritas fidelidades que provocan a melancolía política (que vén da derrota municipal de 2011).

Na Historia do Ferrol democrático, todos os seus feitos importantes están intimamente ligados ao devir do socialismo. Isto obriga a que dende a executiva local, da deputada e por parte de todos os concelleiros e concelleiras, deban facerse xestos persoais e políticos que permita a entrada de aire fresco.

As familias do socialismo ferrolán deberían perfilarse fundamentalmente por afinidades políticas e ideolóxicas, para así poder abrir a nova etapa que necesita a cidade. Para defender, e incluso liderar un proxecto político ás veces non resulta necesario saír na foto ou ser cargo público. Ás veces é necesario dar un paso atrás.

Ver en Diario de Ferrol.