Non se trata de mirar o vaso medio cheo. Pero, a ruptura do pacto social por parte do PP e a crise provocada polo súa avaricia, é tamén, unha oportunidade para as forzas de esquerda.
Se ben é certo que a maioría da cidadanía aposta pola súa integración no sistema, a dereita está decidida a acabar con todo, para así consolidar unha sociedade dual. Guste ou non.
Diso sabemos moito neste Ferrol que vive momentos decisivos. Que ten que marcar a súa traza vermella ou non ter futuro. Construír a nova cidade require, en primeiro lugar, que o vello acabe xa de morrer; unha fonda renovación das súas entidades, principalmente dos seus partidos.
Aqueles que usufrutuaron o poder, incluídos os que débenlle os seus empregos, saben que tócalles poñerse a un lado. A crise tamén é unha oportunidade para ese Ferrol rebelde necesario. Ese Ferrol que pide paso.
Enlace a Letras de Cambio (Diario de Ferrol).
O exministro Rodrigo Rato terá un lugar na Historia de España. O de aquel que levouna á quebra, provocando a maior crise dos últimos setenta anos. Foi o responsable da Lei 6/1998 do 13 de abril, que “liberalizou” o chan provocando a burbulla inmobiliaria. Agora, tras pasar polo FMI, regálanos a quebra de Bankia.
A vida encontra sempre un camiño para proseguir a súa andaina, e a senda dos rebeldes é a única que a ética xustifica sobradamente. Así a sociedade e as organizacións que a conforman están vivas, porque os seus rebeldes teñen trazada a liña para o cambio, sabendo que a liberdade ten un prezo. 
A recente asemblea do socialismo ferrolán, cara ao 38 congreso en Sevilla, reflicte a situación provocada pola federal na liña de debilitar o debate, desviándoo a un cara a cara entre dúas persoas para a secretaría xeral da mesma familia, o social-liberalismo. Á marxe de que no “chaconismo” local quizais destaquen os máis pretos ao ex director daquel Astano da reconversión, Amable Dopico; tamén é ben certo que non só a esquerda do partido está dentro da alternativa que representa Rosa Méndez.