O pinchazo

O peor que se pode ter en política é sufrir o síndrome do power point. Unha enfermidade de tipo compulsiva que obriga a que cada día presentes unha nova con que abordar (de abordaxe) os medios de comunicación, neste caso locais. É imposible ocupar cada día, así até cen, con novas os mass media, e máis se antes hai outras eleccións como as xerais.

Por iso, sabíamos que a campaña da municipais da dereita ferrolá ía abocada a un enorme pinchazo, e así acaba de producirse, e tal como pasa nestes tempos modernos, por culpa dun simple “post” nas redes sociais. Esta vez grazas á concelleira de urbanismo, María Fernández Lemos. Unha simple relación dos proxectos propios -incluso da etapa do alcalde Vicente Irisarri- “copiados”, deixan fóra de xogo á dereita.

E aínda quedan oitenta días para posibles novas sorpresas. Son os tempos dos “fake news” do Casado de quenda, guillotinados polas hemerotecas.

https://www.diariodeferrol.com/opinion/manuel-cendan/o-pinchazo/20190306221504250662.html

Insoportables

O exministro Rodrigo Rato terá un lugar na Historia de España. O de aquel que levouna á quebra, provocando a maior crise dos últimos setenta anos. Foi o responsable da Lei 6/1998 do 13 de abril, que “liberalizou” o chan provocando a burbulla inmobiliaria. Agora, tras pasar polo FMI, regálanos a quebra de Bankia.

O curioso é que sendo unha crise provocada polo neoliberalismo, a esquerda é incapaz de dar unha resposta axeitada. Hai grandes mobilizacións sindicais, cidadás e do 15M; entón, por que non hai unha alternativa que derrote á dereita? Porque os partidos da esquerda están realmente desaparecidos, e o descontento social require da súa intervención cun programa antineoliberal, que aínda non aparece para a maioría da sociedade.

Mentres, a dereita desmantela todo. Reformas para coaccionar aos traballadores, oportunistas programa de axustes nos concellos para desmantelar os servizos municipais e preparar despidos, concelleiros/as do PP que néganse a recibir ás asociacións que son críticas coa súa xestión, alcaldes que lle pechan a porta do Concello de Ferrol aos traballadores do naval.

Esa prepotencia da dereita traspásase a todos os niveis. Cóntanme o caso dunha profesora que pretendía baixarlles a nota aos seus alumnos, acusándoos de estar manipulados polos seus pais, porque nun traballo sobre Machado falaban do exilio e da represión franquista. En fin, a dereita está insoportable.

Enlace a Diario de Ferrol.

Cen Dias

Fagamos un primeiro balance da nova Corporación de Ferrol. Dous elementos marcan a xestión do PP. É evidente que non prevían gobernar. Presentaron unha lista para estar na oposición e ir curtíndose á espera da seguinte convocatoria. Iso explica que para a área de Facenda, un dos eixos centrais de toda proposta política, tiveran que recorrer ao “concelleiro número trece”.

O outro elemento está na dura derrota das esquerdas, que seguen máis preocupadas en asuntos internos que en traballar nunha alternativa viable. Despertarán, ou volveremos á etapa de Juncal, onde os movementos sociais eran a verdadeira oposición?

Neste contexto, cunha dereita con maioría absoluta, pero obrigada a “facer máis dun apaño” vimos que estaban máis en laminar aos seus antecesores, co evidente intento de xustificar unha xestión máis que dubidosa (por exemplo a organización das festas, a política de subvencións a entidades da extrema dereita relixiosa ou a comedores de centros concertados), xunto con outras políticas típicas da dereita para xustificar máis recortes ou a supresión de organismos de control do gasto.

Agora, deberan serenarse dende o PP. E por xustiza, o señor Langtry (que recoñeceu a solvencia financeira de Ferrol), debera desculparse co seu antecesor. E o actual alcalde debera saber que dicir que somos “o concello máis barato de toda Galicia” sona a recoñecemento explícito de falta de xestión municipal.

Enlace a Diario de Ferrol.