A longa marcha

É evidente que os tempos políticos non son os mesmos que os da cidadanía. Quedan dous anos para as eleccións municipais e pouco máis dun ano para a proclamación de candidatos e para a confección das candidaturas, e nótase que isto pon nerviosas as diversas formacións. Todas están no discurso tremendista e sumando esforzos para danar a imaxe electoral do actual goberno municipal de Ángel Mato.

O problema de sobreactuar é que en exceso vólvese contra quen a exerce. Queda moito, pero tanto FeC como o BNG deberán explicar como pensan paliar o seu erro estratéxico de non formar parte do actual goberno. Pola banda da dereita, José Manuel Rey deberá ser cauto se non quere axudar a consolidar unha opción máis á dereita do seu propio partido, de feito hai quen está intentando capitalizar a frustración á que leva iso de que “todo en Ferrol está mal”. As municipais do 2023 abrirán un novo ciclo político.

https://www.diariodeferrol.com/texto-diario/mostrar/3213646/longa-marcha

Aritmética variable

Os gobernos locais socialistas, de sempre, destacáronse por unha grande xestión. E o actual goberno suma unha enorme capacidade mediática e algunha concelleira todo terreo.

Iso vese na programación de cara ao verán cun feixe de iniciativas que saen directamente do Concello ou coa súa participación. De feito, o Partido Popular só tivo ocasión de criticar a falta de folletos turísticos nos primeiros días, cuestión debida a que até última hora non se sabía se a Armada ía abrir as súas instalacións a estas actividades. Acusar ao goberno local de falta de política turística choca coa realidade.

Si, a política local depende da “aritmética variable” da que fala o ex alcalde José Manuel Rey. Iso provoca que os grandes proxectos custen máis (aínda que a remodelación das Pías é outro tanto do Goberno Mato). Pero, iso non esgota nin a responsabilidade do goberno de liderar, nin a da oposición de sumar.

https://www.diariodeferrol.com/texto-diario/mostrar/3048342/aritmetica-variable

Augas de Ferrol

Cando cruzamos a sentenza 62/2018 do Contencioso – Administrativo de Ferrol, que foi ratificada polo TSXG, coas declaracións dos actores políticos e sociais, vemos a existencia de dous relatos e só un vai adiante.

Así, fronte a idea do pago pola depuración, págase a taxa da auga polo arranque do sistema, tal como recolle a ordenanza propia no seu artigo 2. A sentenza reflicte o informe da Intervención Municipal que constata que a supresión da taxa afecta á estabilidade financeira do Concello de Ferrol. De aí a orde xudicial de pasar o cobro da mesma á cidadanía.

A orixe do problema está na recepción das obras, co convenio entre Rey Varela e Augas de Galicia en maio de 2014, e na entrada en vigor da súa ordenanza fiscal. Aquí debemos sumar unha espiral de erros que deberan traer algunha reflexión, porque – evidentemente – esta dúas sentenzas obrigan a non repetilos e a outra estratexia municipalista.

https://www.diariodeferrol.com/opinion/manuel-cendan/augas-de-ferrol/20191127221616269330.html

A fráxil memoria

A primeira consecuencia, de que nacionalistas e comunes deixaran en minoría ao grupo socialista, foi a prórroga do derradeiro orzamento de Jorge Suárez. Iso non significa que haxa actualmente “desidia e parálise no Concello”, e máis cando hai unha activa presenza da actual equipa nos medios de prensa, produto do traballo dun goberno que non ten horarios, algo tradicional en todas as alcaldías socialistas en Ferrol.

É certo que hai atrancos na maquinaria municipal. Falta persoal que poida atender adecuadamente determinados servizos e trámites, necesarios para sacar adiante a actividade de goberno. Consecuencia dunha decisión do mandato de José Manuel Rey Varela e dos recortes orzamentarios e ataques á autonomía municipal, á orde do ex ministro Montoro que, co paso do tempo, supuxo case un centenar de vacantes sen cubrir no Concello e que Suárez non foi capaz de reverter, por causas tamén coñecidas.

https://www.diariodeferrol.com/opinion/manuel-cendan/a-fraxil-memoria/20191106222102267832.html

O pinchazo

O peor que se pode ter en política é sufrir o síndrome do power point. Unha enfermidade de tipo compulsiva que obriga a que cada día presentes unha nova con que abordar (de abordaxe) os medios de comunicación, neste caso locais. É imposible ocupar cada día, así até cen, con novas os mass media, e máis se antes hai outras eleccións como as xerais.

Por iso, sabíamos que a campaña da municipais da dereita ferrolá ía abocada a un enorme pinchazo, e así acaba de producirse, e tal como pasa nestes tempos modernos, por culpa dun simple “post” nas redes sociais. Esta vez grazas á concelleira de urbanismo, María Fernández Lemos. Unha simple relación dos proxectos propios -incluso da etapa do alcalde Vicente Irisarri- “copiados”, deixan fóra de xogo á dereita.

E aínda quedan oitenta días para posibles novas sorpresas. Son os tempos dos “fake news” do Casado de quenda, guillotinados polas hemerotecas.

https://www.diariodeferrol.com/opinion/manuel-cendan/o-pinchazo/20190306221504250662.html