Novo Ciclo

Chegou o momento de que nas esquerdas ferrolás fagamos Memoria Histórica dos trinta anos de democracia municipal. Xaime Quintanilla é a grande referencia da esquerda nesta cidade, pero unha operación política foránea a prol da liquidación do seu proxecto de cidade minguando o listón socialista, pechounos a posibilidade de ser unha comarca con peso propio, producindo unha longa crise no PSdeG ferrolán que chega aos nosos días.

Isto unido á crise do PCG nos anos oitenta, provocou a incapacidade da nosa sociedade para reclamar a reindustralización. Debemos sumar as renuncias da UPG dilapidando a herdanza de Xaime Bello. Agora, a derrota do socialista Vicente Irisarri é outra oportunidade perdida para Ferrol, na procura do seu sitio en Galicia.

Anuncia Rey Varela, primeiro alcalde ferrolán con maioría absoluta, que non haberá grandes proxectos e si un programa de recortes. Mais non erremos; a dereita aposta por consolidar Ferrolterra como un caladoiro de seu. Aí a aposta persoal do presidente Feijóo por el, por Diego Calvo e Santiago Boullón.

A xestión neoliberal da crise por Zapatero, a ruptura entre as esquerdas e a crise interna do socialismo ferrolán (que oculta a falta de rumbo de EU e do BNG), foron determinantes para o triunfo do PP. Só dende a unidade e rexeneración das esquerdas, as súas raíces cos traballadores e recollendo as demandas do 15M, Ferrol ten posibilidade de inserirse definitivamente no século vinteún con éxito.

Ler artigo no Diario de Ferrol.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s