Queremos Ferrol

Hai xusto unha semana, varios miles de persoas enchíamos a estrada de Castela en Ferrol. Ao mesmo tempo, o presidente Alberto Núñez Feijóo era recibido polo ministro Ábalos baixo unha luz de fotógrafos e medios de comunicación en Madrid. Desde a oficina de prensa da Xunta pretenderon vender que era unha cita de vital importancia, que quedaban despexados todos os obstáculos e que se implementaban o conxunto das infraestruturas galegas.

Vista a letra pequena, soubemos que Feijóo non estaba “en calidade” de presidente galego, senón que a súa única preocupación era a cidade herculina. Parabéns para ela. Pero, cando menos Feijóo podían non mentir ás nosas comarcas e saber que nós, tamén, temos dereito a ter infraestruturas adecuadas, unha autoestrada a prezo razoable, un ferrocarril moderno e unha vía de alta capacidade para a conexión coa costa. Queremos vida nas comarcas de Ferrol, Eume e Ortegal.

https://www.diariodeferrol.com/texto-diario/mostrar/2796235/queremos-ferrol

Xestionar as contradicións

A estas alturas da vida hai pouco máis que vivir coas contradicións por asumir que o inmediato é moito máis importante. Así o BNG está a ter que xestionar as súas. O seu erro de quedar fóra dos Orzamentos do Estado significa, nin máis nin menos, que para eles acabou a lexislatura en Madrid. Agora, Ana Pontón suplica por unha foto con Feijóo. Na comarca, ás portas da folga xeral do 10 de marzo, precisamente desde o PSOE lembráronlle as súas ansias privatizadoras de Astano.

En Ferrol o grupo de goberno terá todas as responsabilidades que consideren, pero se non hai orzamentos municipais, tamén é porque hai quen non quere que Mato xestione maiores recursos. Pode ser moi duro saber que algúns naceron para compartir o camiño da esquerda, claro que igual poidan sentirse satisfeitos xogando ao pim-pam-pum. Pero, todos terán que responder ante a cidadanía por como xestionen as súas contradicións.

https://www.diariodeferrol.com/texto-diario/mostrar/2768053/xestionar-as-contradicions

Relevos

Dicía Bensaïd de Marcuse que este consideraba que as clases traballadoras coa súa integración, perderan o seu papel histórico a prol de sectores como os estudantes ou as mulleres. Consecuente, seguramente, coas advertencias de Luxemburgo sobre as dificultades e os perigos de inmobilismo que hai, dado que só é posible reforzar a vontade de cambio dende a loita cotiá dentro dos límites do sistema, a pesar da necesidade de superar esa mesma orde social.

Precisamente, o camiño cara á igualdade e a democracia reais é unha suma de esforzos, así o importante non é o suposto liderado senón saber que este vai de relevos. Por iso, fronte á inercia do relato masculino do Estado e de aqueles que temen perder o seu poder, incluso nos propios sindicatos, a importancia do día oito (ou a do dez de marzo), non reside na nostalxia, senón na renovación e nun relevo que suma a máis da metade da poboación.

Publicado o 8 de marzo no Diario de Ferrol:

http://www.diariodeferrol.com/opinion/manuel-cedan/relevos/20180307231747218952.html