O obxectivo principal desta exposición é o de conmemorar o aniversario da composición do Himno de Galicia, facendo unha lectura deste símbolo a través dos seus cen anos de historia.
A presentación levarase a cabo no Local Social Toxos e Froles de Ferrol, ás 20:30 h do día 29 de abril e estará presente ata o 9 de maio.
Máis na web da Fundación Iniciativas 21.
Esta semana, debe ser por iso de non perder o costume, desde a Asociación Fuco Buxán facemos doblete. Este martes 22 de Abril en Sargadelos Ferrol, houbo un acto sobre a actual situación medio ambiental e urbanística de Galicia. Participaron nel Antón Masa, presidente da Asociación pola defensa da Ría de Pontevedra; Xosé García, secretario xeral de Verdegaia e Rosa Méndez, directiva de Fuco Buxán e Doutora en Humanidades, especialista en Patrimonio Público. O encargado de presentar o acto foi o amigo, compañeiro e pintor Víctor García Novás.
Así mesmo, na Casa da Cultura de Fene, inauguramos a exposición “Resistencias palestinas ao outro lado do Muro”. Como xa sabedes esta exposición xa a levamos a Santiago, á Fundación Araguaney (setembro 2007), como a Ferrol á Galería Sargadelos (novembro 2007).
A exposición rematará o 8 de maio. No acto de peche falarán Teresa Martinez (directiva de Fuco Buxán), Magali Thill (subdirectora de ACSUR – Las Segovias), Mohamed Safa (OLP) e o alcalde socialista e amigo Iván Puentes. Será ás 20 horas, no Salón de Actos da Casa da Cultura en Fene.
A exposición consta dunha serie de fotografías de Haneen Kandalaft de Nazareth, Jamal Aruri de Ramallah, de Mathew Cassel e Gary Fields dos EE.UU., do español Raúl Gallego e da campaña “Stop The Wall”.
Debedes saber que ACSUR, xa ten delegación en Galicia. Ao seu cargo está Dolores Queiro, recen chegada de traballar en Guatemala. Sendo esta substituída polo amigo Ian Ingelmo, que lembraredes que foi o noso profesor de vídeo comunitario en “Ferrol, polo mar e a vida”, xunto con Silvia Chocarro. Para contactar coa delegación na Coruña podedes facelo a través do correo galiza@acsur.org.
Xa para rematar, adiantarvos que o 9 de maio virá Ceferino Díaz a presentar o seu libro “A esforzada conquista da Autonomía”. Un interesantísimo traballo sobre como se desenvolveu a historia que dou lugar ao actual Estatuto de Autonomía de Galicia.
Este xoves 17 de abril, tiven a ocasión de presentar a Xosé Manuel Sarille, fundador da Mesa pola Normalización Lingüística, en nome da Asociación Cultural Fuco Buxán, na Galería Sargadelos de Ferrol.
Viña a presentarnos o seu novo libro: “A impostura e a desorientación na normalización lingüística” (Aí atrás publiquei un artigo sobre este ensaio na prensa – “Sarille e a aposta polo galego” – o podedes ver máis abaixo).
Onte no Diario de Ferrol sae unha entrevista (reproducida pola Plataforma Ártabra 21) que lle fixeron a toda páxina, e, por así dicilo o vindeiro martes 22, na emisora local da Cope, faremos a segunda xeira cunha entrevista radiofónica.
Hai vinte anos que non estabamos xuntos. En 1986 el era profesor no Instituto de Formación Profesional de Barallobre, no Concello de Fene, e eu alumno de Máquinas – Ferramentas. Naquel tempo a nosa relación permitiume seguir de preto a constitución e primeiras accións da Mesa; el acabou marchando para Compostela e perdemos o contacto, até hai mes e medio que a través da Rede o recuperamos. Previamente, xa o tiña localizado nas tertulias da noite na Radio Galega.
Por que Fuco Buxán presenta este libro? (Transcribo as notas da miña intervención).-
Esta é unha asociación vencellada e que cre nos movementos sociais e que se move no campo ideolóxico da esquerda.
Iso lévanos a preocuparnos por todo aquilo que afecte á sociedade, e que sirva para a súa transformación progresista.
Tamén é certo que nas últimas eleccións xerais houbo quen pretendía introducir en Galicia a crispación e a idea de dúas supostas sociedades onde non se respecta os dereitos individuais dunha parte, e que avoga pola segregación dos rapaces no ensino e basicamente, pola desaparición do galego baixo o eufemismo da “liberdade de elixir”. Utilizan a Constitución e o Estatuto de Galicia para negarlle ao galego e aos galegos a súa propia existencia.
Fronte aos que fomentan a vagancia intelectual e sociedades uniformadas, presentamos hoxe un ensaio sobre a situación do galego cun discurso diferente, crítico e autocrítico, onde se analiza a actual parálise e retroceso do idioma, nun momento onde xa quedou claro que as tres forzas políticas que conforman o Parlamento galego teñen a mesma política lingüística.
Este libro é tamén, un percorrido polos organismos oficiais ou para oficiais, a falta de autoridade da RAG; e a necesidade de configurar un verdadeiro “eixo atlántico” con Portugal e que hoxe está paralizado.
Este ensaio pretende a reflexión e a evolución das propias posicións, sacudir a nosa indolencia, ademais cando pretendemos mirarnos no espello catalán e despois andamos mirando de reollo ás posicións máis carcas dos involucionistas.
O seu título é moi claro: “A impostura e a desorientación na normalización lingüística”. Fronte a desorientación actual e a impostura na que todos, en maior ou menor medida participamos, a análise crítica e autocrítica de Sarille.
… Podo asegurarvos que a intervención de Sarille non defraudou.
Estes días, Blas García e Enrique Castro, falaban da renovación do PSdeG – PSOE. Suso de Toro, sumouse este domingo publicando un interesante artigo.
Á marxe de que se poidan matizar algunhas cousas, no fondo da cuestión non deixa de ter razón, sobre todo en cuestións nas que coincide, e que así son percibidas, cos cidadáns galegos.
Ler, aquí, o seu artigo “Que sea de verdad”, na edición galega de “El País”.
Este martes 1 de abril, tivemos a compañía da dirixente histórica palestina Layla Khaled. Unha muller que forma parte dos grandes mitos vivos do seu pobo contra a política de limpeza étnica que practica Israel. Deputada, dirixente da Unión Xeral de Mulleres palestinas e da Fronte Popular para a Liberación de Palestina.
Fuco Buxán tivo a sorte de poder contar con ela grazas aos amigos da Asociación Galiza por Palestina. A intervención de Layla Khaled desenvolveuse en árabe; pero grazas á tradución da vicepresidenta de GxP, a galego – palestina Laila Quintela, non houbo problema. Na mesa, tamén, acompañounos Nerea Varela, vogal desa entidade, e entre o público, Omar Contreras. Grazas, tamén, á Galería Sargadelos de Ferrol, ás súas traballadoras –nesta ocasión fixeron de anfitrionas Bárbara e Isabel – e á súa xerente, Verónica Martínez. A sala estaba chea de xente.
Se facemos caso á propaganda israelí son imposibles as características desta persoa: ser palestina, de esquerdas e muller. Á súa intervención reflicte a serenidade dun pobo xa curtido en máis de sesenta anos de ocupación. Unha poboación que sufriu en mans do exército de ocupación israelí todo tipo de tropelías. O acontecido en Palestina é o mesmo que temos gravado, máis recentemente, na nosa memoria sobre o que pasou na antiga Iugoslavia. Non hai diferenza. Ningunha.
Khaled fixo un percorrido pola situación, tanto interna palestina, como do conflito cos ocupantes israelís; así como polas condicións irrenunciables: o retorno dos oito millóns de exiliados, a libre autodeterminación do pobo palestino e un estado viable con capital en Xerusalem. Quizais, o máis novedoso fora a pretensión de pór en acordo ao conxunto da esquerda palestina. Unha terceira vía fronte ao nacionalismo de Al Fatah e o integrismo de Hamás. Así como o papel que xoga a muller palestina contra o ocupante, as súas organizacións e o seu papel a carón dos homes palestinos. E dúas peticións: que visitemos Palestina para coñecer de preto a situación real e apoio ao boicot económico a Israel.
Na cea posterior, uns poucos tivemos ocasión para profundar en algúns aspectos do conflito, da situación da muller palestina e as contradicións das militantes de Hamás, a situación do millón e medio de palestinos “nacionalizados” por Israel, un pouco de historia do antigo Reino de Galicia – a verdade que saqueille partido ao libro do amigo Camilo Nogueira, por certo dedicado por el – nas súas loitas contra a Spania musulmana, a conexión medieval entre o galego e o catalán, a estética dos chiístas iraquís copiada da semana santa católica española; e tamén, a situación latino americana. Omar leva media vida entre nós, produto do seu exilio tras o golpe de estado de Pinochet en Chile.
Un día proveitoso para o coñecemento e a solidariedade galego palestina. Ah, Layla Khaled recibiu o emblema da nosa asociación, o Fuco Buxán en cerámica de Sargadelos, deseñado para nós polo amigo e socio de honra Isaac Díaz Pardo. ¡Viva Palestina libre!
manuelcendan.com 