Polo resultado do Consello da Xunta de Galicia celebrado este xoves en Ferrol, parece que a falta dunha festa do cocido como en Narón, aquí sérvelles simplemente con sacar a foto co seu candidato á alcaldía, José Manuel Rey Varela.
Algunhas “novidades” son un Auditorio sen equipamentos ou o anuncio do enésimo plan para os “terreos ociosos” da antiga Astano. En fin, resultados que van de acordo cos orzamentos da Xunta para Ferrol reducidos nun corenta por cento…
O CIS vén de presentar o seu último Barómetro, onde os cidadáns expresan as súas preocupacións ante a situación económica e non cren que vaia cambiar a curto prazo. O desapego con Zapatero e conxunto de partidos, incapaces de dar respostas aos seus problemas. Opinan que vivimos nun país máis desigual, onde as clases altas teñen bula; e unha vez máis, a maioría dos españois sitúanse na esquerda.
Este barómetro é o resultado da queima dos famosos brotes verdes, coa deriva neoliberal do Goberno socialista a mediados do ano pasado. A ortodoxia e a radicalidade dos conversos á fe dos mercados financeiros, como a Ministra Salgado e o seu Secretario de Estado, o Sr. Campa, explica moi ben a incapacidade do Partido Socialista para recuperar terreo electoral fronte ao PP.
O dogma neoliberal levou a reducir o déficit público en base aos recortes sociais. A entregar as nosas Caixas en vez de criar unha forte banca pública; a reducir a 110km a velocidade para facer fronte á suba do petróleo, produto da especulación oportunista de quen controla o mercado nacional, en vez de nacionalizar estas empresas, necesaria para unha axeitada planificación enerxética e unha redución do prezo dos combustibles.
Agora dende o propio Ministerio de Economía pídesenos que contribuamos aumentado o noso consumo. Mágoa de tantos paus que nos están dando polo camiño: Reforma laboral, recorte das pensións, inflación, paro, atraso da recuperación económica…
Si, o Coronel Gadafi debe ser levado ante o Tribunal Penal Internacional, pero non menos que aqueles que andan a preparar a intervención militar en Libia; que basicamente son os mesmos que decidiron a ocupación de Iraq e Afganistán. Todos eles con intereses cruzados coas grandes multinacionais enerxéticas. As mesmas que ata hai pouco saudaban á presenza do goberno libio nos seus consellos de administracións, incluídas as españolas.
Aínda non está claro que pasa dentro de Libia, pero o que xa se sabe é que a chamada oposición son unha parte da propia estrutura do réxime actual que acaba de pactar cos EEUU e as antigas potencias coloniais na zona: o Reino Unido e Francia. A diferencia de Túnez e Exipto, aquí non hai grandes masas cidadás fronte á ditadura.
Ler artigo completo en Galicia Hoxe.
Fuco Buxán acaba de presentar o libro editado por Laiovento, que Tareixa Ledo ten sobre a emblemática figura de Lidia Senra; que ademais reflicte a historia e intrahistoria do Sindicato Labrego Galego, de como construír unha organización de novo tipo, que ademais participa nun xeito de facer país dende unha postura anti–neoliberal e que racha cos estereotipos que hai do noso agro, incardinado no empoderamento das súas mulleres.
A cercanía a estas dúas mulleres, permite testemuñar de primeira man que a imaxe mítica de Senra, está de acordo coa realidade e no reflectido neste libro. Un liderado democrático, integrador, que comparte ideas, proxectos, poder e capacidade de codecisión fronte aos hiperliderados excluíntes.
Hai tamén no discurso de Senra e do SLG unha aposta transversal, que busca a nosa complicidade en temas tan dispares como a loita feminista, a solidariedade cos pobos, a soberanía alimentaria ou a loita contra a privatización dos recursos naturais; como exemplo a pretensión da actual Xunta de Galicia de expropiarnos as nosas augas para converter este ben público estratéxico nunha simple mercadoría con prezo e exportable segundo os intereses dos especuladores. Algún día tamén pretenderán expropiarnos o aire que respiramos.
En todo caso, o futuro dunha nova esquerda e de como seguir a construír país, depende moito da capacidade de criar liderados entrañables como o reflectido pola ex secretaria xeral do SLG.
manuelcendan.com 