Os accidentes laborais disminúen. Non porque aumente o investimento en prevención ou a súa mellor implementación. Redúcense por causa da baixa na actividade industrial derivada da crise económica.
Fronte ós últimos anos cun aumento cualitativo na seguridade nas empresas – debido ás presións sindicais – e polas implicacións xudiciais que un accidente laboral grave ten para os empresarios; agora moitas empresas “aforran” e tamén moitas Mutuas están a facer unha peculiar optimización de recursos, que provoca unha maior desatención das necesidades dos posibles afectados polos accidentes laborais que antes. Mantendo iso si unha campaña ideolóxica, onde os culpables dos accidentes son os propios traballadores ou apelando a unha indemostrada fraude masiva nas baixas laborais.
O certo é que os informes dos últimos anos do Tribunal de Contas e do Ministerio de Traballo atribúen ás Mutuas Patronais prácticas dubidosas e gravosas para os dereitos e saúde dos traballadores. Asistimos así a unha atención á carta allea a criterios médicos, que depende da capacidade de resposta do propio traballador afectado, da do seu sindicato ou comité de empresa; Senón, pode acabar tendo que ir a hospitalizarse a Madrid en autobús. Non é broma.
Tamén, hai Mutuas – estas legalmente carecen de ánimo de lucro – que recoñeceron ilegais repartos de beneficios. En fin, hai que recuperar a xestión da saúde laboral como servizo público e non en mans privadas.
José Bono acaba de impedir que formacións democráticas como EA e Alternatiba, invitadas por ERC e IC, puideran dar unha roda de prensa no Congreso dos Deputados. Así, tamén o ex Conseller de Francisco Camps, Esteban González Pons, acaba de pronunciarse co propósito evidente de condicionar ao Tribunal Constitucional, sobre a legalidade das listas de Bildu para ás eleccións municipais do 22 de maio.