Rajoy triunfa en Letonia

rajoy.jpg

A dereita mediática, tanto a tradicional como esa nova – que editorializa sobre o “Che” Guevara – andan na caza e captura do Presidente Zapatero, a iso curiosamente hai que engadirlle que significados “ex” que coinciden en materia económica coa Patronal fan de coristas do PP.

Ademais, o Presidente das Caixas de Aforro pide eleccións anticipadas senón hai un pacto social para saír da crise; é dicir, se os sindicatos e o Goberno non fan o que a voracidade da CEOE reclama, cando ten paralizados cento cincuenta mil convenios colectivos, co obxectivo de causar o maior dano á sociedade e aos traballadores. Tamén, é certo, que mentres tanto o Sr. Quintás logra agachar o debate sobre a súa propia xestión, sobre as prácticas especulativas que levaron ás Caixas de Aforro a contribuír á actual crise económica e de como se está a usar o diñeiro público no eido financeiro, e o que é moito máis importante, sobre a necesidade dunha gran banca pública onde estas teñen un papel que xogar, na dinamización e crecemento da economía produtiva e da creación de emprego estable e de calidade.

Mentres o xefe de patronos, Sr. Díaz Ferrán, esixe da Ministra de Economía que o Goberno non lle suba os impostos as clases de rendas altas, e que hoxe eufemisticamente chámanlles “aforradoras”, para agachar que por unha banda son responsables últimos da crise económica e agora, pretenden que se traspasen – outra vez máis – rendas do traballo a rendas do capital.

Hai que recoñecer que ao seu voceiro político, ao Sr. Rajoy empezan a facerlle caso. Hai quen está xa a aplicar o programa electoral da dereita. Aquí en Galicia, o Sr. Feijoó – co argumento da crise – pecha os hospitais pola tarde, saca a gratuidade dos libros de textos ao 70% da poboación escolar e os demais, dependerá segundo o baremo, reduce o número de profesores, reduce servizos públicos; para con estes cartos financiar ós centros escolares do Opus Dei, onde se practica o fundamentalismo relixioso e a segregación por razón de sexo.

Pero, onde máis caso lle fan a Rajoy é en Letonia. A redución do gasto social, tal como pide o PP para nós, significa neste país o peche de 30 hospitais e naqueles que seguen abertos os pacientes deberán pagar 35€ por cama; redúcese nun 50% os salarios dos mestres; o salario mínimo baixa un 20% e as pensións un 10%. Rajoy, De Cospedal, Saenz de Santamaría… deben estar pletóricos. Por fin, lles fan caso. En Letonia.

Zapatero toma a iniciativa

obama_zp

Por fin, cambio de goberno. Hai tempo que ando a dicir que non se podía esperar a que pasaran as eleccións europeas, que Zapatero tiña que retomar a iniciativa política que lle corresponde como Presidente do Goberno de España, e como líder do PSOE. Tamén, queda claro – á marxe do xeito de como se dá a coñecer a boa nova – que colle a toda a dereita mediática e ao PP co pé cambiado.

Os feitos amosan que só o propio Presidente Zapatero marca os seus tempos políticos; iso evidénciase nunha semana onde – desde o G 20, a Cume da OTAN, a Alianza de Civilizacións e a tan famosa foto con Obama – deixa claro que hai moito partido que xogar. Aínda que o PP xa anunciara, hai uns días, unha suposta moción de censura, para frear un suposto desgoberno.

Hai capacidade de resposta desde a esquerda, e ademais, ábrese a esperanza dunha alternativa viable en Galicia dentro de catro anos con Pepe Blanco, hoxe – segundo a propia prensa – Ministro in pectore de Fomento; que co ascenso da galega Elena Salgado, a falta da confirmación da noticia e de que sigan Elena Espinosa e Caamaño, marca a existencia do maior lobby galego habido en Madrid.

Tras isto, quero recomendar ler a Vicenç Navarro e Juan Torres, nas súas análises sobre o papel xogado polo Fondo Monetario Internacional, o Banco Mundial e a Organización Mundial de Comercio. É evidente, que no G – 20 non houbo análise de fondo do fracaso neoliberal que nos trouxo a peor crise económica desde a primeira metade do século pasado. Parece deducirse que os acordos destes días van na liña de destinar máis cartos para tapar os furados dos bancos metidos a especuladores, e dunha xenérica referencia a un certo control dos movementos dos capitais financeiros.

Seguir lendo

Zapatero é a alternativa

Estes días a Radio Galega comentaba que desde o Gabinete da Presidencia do Goberno de España, estaban a ter conversas cos dirixentes sindicais de UGT e CCOO. A crise económica embarga xa todo o discurso político e, cada vez está máis claro, que lonxe de maximalismos é necesario un gran acordo que cando menos acade o nivel que no seu día tiveron os Pactos da Moncloa, e serviron de base para o cambio político que alumeou aquela democracia moza e un novo Estado.

Mais, hai quen que como xestores provocaron esta crise social, pretenden neste río revolto – onde o conxunto das esquerdas andan desorientadas – seguir coa política neoliberal, causante deste desaguisado.

Pretenden seguir rebaixando a calidade da nosa democracia, e saír do túnel aumentando a explotación dos traballadores, co peregrino argumento de que cun despedimento gratuíto e salarios baixos, mellorarase a situación económica. Fronte a iso, a verdade é que son os países con maior protección social, cun mercado laboral moi regulamentado e con traballos de calidade e salarios altos, os que mellor preparados están para facer fronte a medio e longo prazo a esta situación.

Ler artigo completo en Vieiros

Enlace a Socialdemocracia (en español)

Galiza con Z de Zapatero

Estes días, tras o primeiro debate electoral entre Zapatero e Rajoy percibíase un cambio na campaña do Partido Popular. Aquel Rajoy máis moderado daba paso ao extremista, que xa no propio debate lanzara inxurias contra o Presidente, entre elas aquela da suposta agresión ás vítimas do terrorismo.

A miña primeira impresión era que no PP quizais tiñan detectado que unha parte da dereita radical pro Aznar non tiñan claro si votar a Rajoy. De aí a dureza, outra vez do seu discurso; xuntábase tamén o catastrofismo en materia económica e, aquilo de “se rompe España”, e tamén, ese discurso racista e xenófobo contra a inmigración. Quizais o máis patético foi aquela intervención final de Rajoy dedicado a “aquella niña española”.

Si Rajoy, a diferenza de Aznar en 1993, non foi capaz de gañalo primeiro debate, o segundo, que vaise facer este vindeiro luns, evidentemente o ten moito máis complicado. Entre outras cousas porque desta os temas serán iniciados por Zapatero e ademais, as declaracións ao Financial Times do seu responsable de comunicación, Gabriel Elorriaga, amosa xa a verdadeira estratexia da dereita: provocar a abstención da esquerda sementando dúbidas sobre a situación económica, as Autonomías e a inmigración. Recoñecendo que en España, coa poboación europea máis á esquerda, non hai transferencia significativa de votos entre os bloques ideolóxicos, e que o triunfo da dereita está na abstención dos electores socialistas.

Con respecto ao debate galego a tres; Touriño, Quintana e Feijoo, quizais o máis salientable é que tanto o PSdeG e o BNG desta vez actuaron como socios de goberno, especialmente na defensa da política social e do modelo autonómico. Iso dálles unha vantaxe indubidable sobre o PPdeG. A resposta do líder da dereita galega así o amosa: “Sr. Touriño rompa o pacto de progreso co BNG e terá novo estatuto galego”. Lamentable. Feijoo non entende que ou estamos todos o non hai xogo. Parabéns ao bipartito.

Non quero deixar de facer un comentario sobre a campaña das XSG, á que teña moito aprezo. Débese, claro está, a que fun membro da súa Executiva Nacional a principios dos noventa. A súa é unha campaña moi dinámica. Que usa a fondo as posibilidades da Rede, ademais imaxinativa. Aí tedes o seu vídeo “Ti que queres ser de maior?”, as súas cuñas radiofónicas, aínda que a min gústame máis o cómic de campaña.

Logo PSdeG Ferrolterra Xerais 2008Manifesto o meu apoio aos candidatos ao Congreso por Ferrolterra, Xavier Carro, e tamén a Sandra Ríos, candidata ao Senado. A pesar da baixada no número de escanos que ten asinado desta a provincia d’A Coruña, estou seguro que coa vosa participación teremos a Xavier  no Congreso representando os intereses das persoas da comarca. Fun un dos redactores da nota da UGT de Megasa, que fai que a nosa sección sindical publicamente se manifestara a prol da candidatura socialista.

En definitiva, non vos quededes na casa o 9 de marzo. Non deixedes co PP estrague a vosa vida. Galiza con Z de Zapatero.