Portugal

Os portugueses non son responsables da súa situación, nin viviron por riba das súas posibilidades, a pesar do que diga a dereita europea. Tiveron a desgraza de que antes da crise os gobernara Durão Barroso; este aplicou un programa ultraliberal que deixou a Portugal en carne viva. Agora, o temos á fronte da UE propoñendo as mesmas receitas que provocaron a crise sistémica da que non damos saído.

O chamado “Plan de Rescate” non busca axudar aos portugueses, nin á súa economía. Simplemente, é unha operación para garantir cos bancos europeos van cobrar os seus onerosos créditos, investidos na economía especulativa; xunto cun plan de saqueo do país luso, onde os recortes sociais e a venda do seu patrimonio público quede en mans, precisamente, de aqueles que provocaron a actual situación económica social.

Os portugueses teñen dúas opcións: poñerse de xeonllos durante xeracións ante os especuladores, ou volver os pasos cara a completar o 25 de Abril. E aos traballadores desta parte da fronteira, tócanos a solidariedade efectiva con eles; vainos moito na resposta que dean á dereita europea.

A nós tamén, segundo o dogma liberal, tócanos axustes. O último o chamado “Pacto polo Euro”. Qué, basicamente, é unha aposta por parte dos que provocaron a crise por impor o que poderíamos chamar a “ditadura do capital”. Porque, do que se trata fundamentalmente, é de reducir o nivel de vida dos traballadores e de cuestionar a viabilidade da propia democracia.

Ver artigo no Diario de Ferrol.

A Beleza

As persoas necesitamos amuletos para vencer as nosas debilidades. Dende hai anos, levo comigo tres moi singulares: todas cancións, unha delas de Aute.

Aquela que fala de […] “alzar hasta la gloria/ el poder de la razón/ Y ahora que ya no hay trincheras/ el combate es la escalera/ Y el que trepe a lo más alto/ pondrá a salvo su cabeza/ aunque se hunda en el asfalto/ la belleza/ Míralos negociando en cada mesa ideologías de ocasión/ Antes iban de profetas/ y ahora el éxito es la meta/ Mercaderes, traficantes/ más que náuseas dan tristeza/ No rozaron ni un instante/ la belleza”.

Un tema que, lamentablemente, estase a convertir na banda sonora dos tempos que corren. Onde o que impera é o todo vale, e se difuminan os principios éticos polos que guiarse. E cando lles fas fronte aos traficantes, estes tentan emporcar todo aquilo que che arrodea. Dá igual; dende o máis cutre libelo á difamación insidiosa, dende faltarlle ao respecto á familia directa até cuestionarse o sincero compromiso coa máis simple das asociacións cidadás. Chismes, moitos deles burdos insultos encamiñados a ferir e tentar desprestixiar ese perfil persoal que todos debemos ter o dereito e deber de preservar e salvagardar.

Mais, fronte a aqueles que mirando o seu embigo están nese espallar a filosofía da miseria; outros sempre levantaranse denunciando a miseria da filosofía imperante. Realmente, o importante –como afirmaba de Aute- é rozar, aínda que sexa por un intre, a beleza.

Ver artigo no Diario de Ferrol.

 

O “MANIFESTO” SOCIALISTA DOS NOVE

[*]Queremos manifestar que, como non podería ser menos, partimos dunha completa identificación cos valores e ideas do noso Partido. Simplemente queremos facernos visibles, ir máis alá das nosas continuas intervencións nestas asambleas; que sempre partiron dunha crítica constructiva, pretendendo que a nosa voz formase parte dese ton común que a todos está a definirnos.

Críticas e suxerencias que sempre tenderon a acadar unha maior equidade e transparencia, tratando de evitar aquilo que tantas veces vemos e condenamos noutros partidos. É por todo isto que hoxe “atrevémonos” a dar un paso máis, na liña de facer patente que existen persoas nesta agrupación local, militantes no Partido Socialista e socialistas, dispostas a defender as liñas xerais que veñen determinadas no noso ideario.

Unhas liñas que, en ningunha maneira, comprendemos como coto pechado, ou propiedade só duns poucos. Pola contra, pensamos que estamos a compartir un espazo político, integrador e común, no que todos e todas, sen fisuras, debemos sentirnos incluidos e necesarios; no senso de proceder dese orde político onde as ideas de liberdade, xustiza e futuro mellor estannos a definir como militantes e compañeiros nun mesmo camiño. Unha liña aberta á atención de opinións diferentes e permanente perfección. E do mesmo modo que entendemos que as diferentes forzas deben ter voz, pensamos que o alcalde ten que exercer o liderazgo na sociedade e no Partido.

Así pois, repito, non imos, nin iremos nunca, contra ninguén que defenda unha ideoloxía inscrita na liña das ideas e os valores do Partido Socialista, contra ninguén que leve nos seus actos o modo transparente que nos define como militantes e persoas de esquerdas.

Imos todos camiñando na mesma corrente, pero precisamos que a nosa voz se escoite tamén, do mesmo modo que sempre nos atopástedes dispostos a escoitar e apoiar aos compañeiros e compañeiras elixidos por esta asamblea. E partimos, e partiremos sempre, da lealtade que procede de ser conscientes de estar defendendo o mesmo proxecto, transparente, integrador e socialista.

Se hoxe estamos ante vós e pedindo o voso voto, é porque cremos na presente e futura fortaleza do Partido. E porque, como militantes, desexamos prestar a nosa axuda para levalo ao mellor porto, que será sempre aquel que loite por facer posible a mellora da vida de tódolos cidadáns.

Por todo isto hoxe presentamos esta lista de candidatos ao comité provincial, e facémolo dende a consciencia de que estamos ante un proxecto en periodo de formación, de modo que ao presentar esta candidatura non estamos apartando a ninguén dun posto, xa que éste aínda está baleiro. E hai algo do que temos plena seguridade: se nos deixades e confiades en nós. podemos axudar, porque entendemos que somos tan válidos como calquera outro para facelo.

Constituímos, pois, un grupo de persoas que todos coñecedes, e que non veñen, en modo algún a restar forzas, senón que, pola contra, o noso único desexo e sumar esforzos, contribuír con ideas e ilusión a este proxecto común que a todos nos vai definir.

É por iso que vos pedimos a vosa confianza, do mesmo modo que podedes ter a plena seguridade de que faremos todo o posible para non defraudar o voso recoñecemento e o voso apoio. Tedes a nosa palabra.

[*] Intervención de Rosa Méndez, cabeza da lista dos nove; e que finalmente sacou o 34,4% dos votos da Asemblea do PSdeG – PSOE de Ferrol do xoves 4 de marzo de 2010, ao abeiro da elección de membros para o Comité Provincial da Coruña.