Un aviso

Esta é unha cidade que hai tempo que esqueceu a súa orixe, o por qué da súa existencia. Agora vivimos de costas ao mar e non nos decatamos que a nosa maltratada ría é a nosa vida. Dicían os almirantes británicos que o noso era o mellor porto da costa atlántica.

Éramos un porto estratéxico porque a nosa posición estaba na metade do mundo marítimo e porque aquí, na ría, soamente entraba quén nós queríamos. Esta é unha ría que ten unha figura serpenteante e practicamente só é navegable para os grandes buques na pleamar.

O accidente do gibraltareño “Anna” é un serio aviso. O alcalde de Ferrol respira tranquilo, un cargueiro que viña baleiro. Máis, se fose un buque cheo de gas para Reganosa tería que ordenar a evacuación inmediata da nosa cidade. Un caos produto das complicidades e irresponsabilidades de Punta Promontorio, cun imposible plan de emerxencia.

Enlace a “Letras de Cambio” (@DiarioFerrol)

Marca Ferrol

Vén de acabar a Semana Santa ferrolá e cunha gran presenza de turistas foráneos. Algo có alcalde José Manuel Rey seguro que celebra. Quizais, non guste tanto da procesión laica, que tamén saía estes días, en defensa do naval.

Días atrás no Club de Campo, o alcalde facía un chamamento para cambiar a “politización e a conflitividade laboral mal canalizada”. Como fiel representante da dereita amosa os seus prexuízos, cando se trata da procura da plena cidadanía. Realmente, as súas teses evidencian a incapacidade histórica dunha dereita ferrolá que falta de proxecto de cidade e de dinamismo, bastáballe con ser liberal de cafetín, pero dependente de negocios fáciles baixo corda co sector público. Incapaz de defender unha verdadeira idea de libre empresa e incapaz de defender Ferrol, como proxecto colectivo.

José Manuel Rey, seguindo estes regos, so aspira a seguir sendo alcalde co único apoio da nomenclatura do seu partido e do tocado presidente Feijóo. Aínda que isto poida acabar por levar á cidade á barreira dos cincuenta mil habitantes. Esta batalla do naval é decisiva para asegurar a existencia de Ferrol, dentro desa cota que chamamos “grandes cidades galegas”.

Outra cousa é que agora tócalle ao PP; e a el sumar á cidadanía fronte as pretensións de desmantelar Navantia, agachado eufemisticamente no “plan de axuste”. É dicir, mobilizarse contra o seu propio partido.

Pero, é certo que historicamente en democracia, a cidade foi construída dende a esquerda. Que foi o movemento obreiro ferrolán quen máis aportou ao avance social. Que foron as forzas de esquerda, os sindicatos e os movementos sociais –sendo o socialismo o aglutinador– os que marcaron os grandes feitos. E estes seguen a ser os cimentos para a saída da crise existencial da cidade departamental. O pacto necesario da esquerda por Ferrol (fronte a unha dereita local que sempre vai a refugallo).

Enlace ao Boletín número 4 do PSdeG de Ferrol.

Ana Pastor

Foi moi interesante o encontro, deste sábado pasado, de Ana Pastor cos cidadáns que participaban na protesta á entrada de Renfe. Como é posible que a Ministra de Fomento non soubera da oposición á traza sur para o acceso do tren ao Porto Exterior?

Que non soubera que esta opción supón unha grave agresión, que parte a cidade de Ferrol en dúas, que deixa fóra os polígonos, que machaca en definitiva a Malata? Entón, que falou co alcalde? É certo, un alcalde non pode ser un “voceras”, pero tampouco ser un “confrade dos caladiños”.

Dando por boa a disposición de Ana Pastor á escoitar as demandas ferrolás, esta deixa o camiño aberto para unha traza norte definitiva. A non ser, que moita da culpa sexa dun alcalde, metido a delegado mudiño dun poder alleo e que esquece defender a súa cidade. Debe José Manuel Rey aprender da súa Ministra e tomarlle a palabra.

Enlace web á columna “Letras de Cambio” (@DiarioFerrol)

Primarias

Esta fin de semana os socialistas de toda a provincia tiveron procesos de primarias para elixir aos seus coordinadores comarcais. Máis, supoño que co pesar do secretario provincial Fran Caamaño, con moitos problemas organizativos.

Un exemplo o vimos en Ferrolterra, que fronte á normalidade de ter unha urna en cada agrupación, o aparato provincial impuxo unha soa para as trece, obrigando á inmensa maioría dos afiliados a trasladarse de concello nun día invernal.

Isto foi froito das incapacidades ou da inexperiencia? Dende a executiva provincial querían desmobilizar aos militantes, para así ningunear aos candidatos rebeldes, dunhas rebeldes comarcas?

Sería tanto como afirmar que Caamaño máncase o seu propio pé esquerdo; unha evidente falta de sentidiño. O certo é que Ferrolterra acaba de referendar á súa coordinadora comarcal Victoria Gómez. Parabéns.

Enlace a Diario de Ferrol.

Ferrol ben merece un pacto

A nosa cidade está nunha situación crítica por mor da enésima crise do naval e agora súmase a provocada pola avaricia da dereita financeira. Esta é a batalla decisiva pola supervivencia de Ferrol como integrante das “grandes cidades de Galicia”.

A reconversión dos anos oitenta supuxo unha quebra que non puidemos aínda superar. Indubidablemente, a primeira responsabilidade é socialista, e a algúns non nos “exime de culpa” pese a participar nos piquetes de aqueles anos, ou as nosas posicións sempre críticas. Pero, hai tamén máis incapacidades, aí están as crises de UGT e de CCOO (ruptura do PCG incluída); ou a da INTG. Mentres, outros apostaron por relanzar os seus territorios a costa de Ferrol e do noso naval.

O aprobado o 26 de febreiro no Parlamento galego para o dique flotante é claramente insuficiente. Pero, ten un alto significado político. Rompe á dereita, que avoga por desmantelar Navantia (aí está o “plan de axuste”). A emenda é un éxito dos cidadáns e sindical, e tamén do socialismo e da deputada Beatriz Sestayo. Ese, e non outro, é o problema para algúns.

O alcalde de Ferrol e o seu deputado autonómico van a contrapé debido a súa submisión partidaria. Así, tamén “pola esquerda” se lles fai moi duro soportar o protagonismo socialista. En AGE movéronse entre o si que querían os máis afíns á esquerda sindical e o non do sindicalismo nacionalista. E no BNG seguen na súa estratexia de confrontación contra todo aquelo que se mova e non sexa de obediencia UPG.

O éxito ferrolterrán pasa por aumentar a presión sobre os Gobernos do PP. Toca mobilización cidadá, unidade sindical e da esquerda. Pero, non vaia ser que os “apparatchiks da nova-vella esquerda” sigan pensando que primeiro é a competencia electoral que Ferrol.

Os socialistas ferroláns fan unha clara aposta pola unidade da cidadanía, dos sindicatos e do conxunto da esquerda. Esa é a base do noso pacto por Ferrol e dese modelo de cidade e comarca, que temos que construír. Os tempos son chegados e xuntos… Podemos!

Enlace ao Diario de Ferrol