Ferrolterra con Palestina, 2 xaneiro, 20.30horas

Poblicado o por
Resposta

Solidariedade co Pobo Palestino, ¡Paremos ao terrorismo sionista!
CONCENTRACIÓN: Venres, 2 de Xaneiro ás 20,30 horas, diante do Edificio Administrativo da Xunta de Galicia. (Praza de España – Ferrol). ¡Participa!

Manifesto Ferrolterra con Palestina

Diante da criminal agresión que o Goberno israelí está a perpetrar contra a indefensa poboación palestina ao través do seu exército, un dos máis poderosos do planeta, queremos condenar a violencia do terrorismo sionista que leva causados arredor de trescentos mortos e preto dun milleiro de feridos na franxa de Gaza nos ataques dos últimos días e que ameaza con desencadear unha invasión terrestre sobre ela.

banderapalestinaQueremos expresar a nosa máis profunda solidariedade co pobo palestino, que segue a sufrir nestes días, como hai xa máis de corenta anos, a crueldade dunha ocupación, que se agrava co correr dos días e dos anos e que arroxa datos pavorosos (65% de desemprego en Gaza, a desnutrición en máis do 60% dos nenos e nenas, o colapso da case totalidade das fábricas instaladas no territorio, en suma, unha situación onde o 80% da poboación malvive por debaixo do umbral da pobreza ).

Seguir lendo…

Con Palestina, sempre!

Poblicado o por
1

gaza_arrasada1Unha vez máis, Gaza. Unha vez máis, a hipocrisía da Unión Europea e da maioría dos nosos medios de comunicación. Unha vez máis teñen o obxectivo de xustificar, por activa ou pasiva, a actitude xenocida do Estado de Israel.

Centos de cidadáns palestinos indefensos están a ser masacrados polo exército máis poderoso do Próximo Oriente. Unha vez máis, se utiliza a Hamás como desculpa para levar adiante a política de exterminio e expulsión do pobo palestino da súa patria.

Equiparar ao corrupto estado israelí co pobo ocupado é unha forma de colaboracionismo, igual que no seu tempo se tivo cos fascismos europeos de principios do século vinte. Débese condenar todo tipo de violencia, pero non se pode utilizar como desculpa a Hamás. É algo así, como se á muller violada se lle recrimina que morda e arañe ao seu violador.

Ademais, á vítima non se lle pode pedir que se sente co seu violador a negociar non se sabe que. Os palestinos levan sesenta anos pedíndonos unha soa cousa: protección. Pero, aquí seguimos a mirar cara a outro lado. Algún día, desde a esquerda europea, debéramos analizar o papel do colonialismo na configuración do noso estilo de vida.

Israel é a cabeza de ponte da política neocolonial da Unión Europea e dos EEUU nos países árabes. Israel é un país secuestrado por un lobby relixioso – militar, que deu lugar a unha das castas políticas máis corruptas de Oriente Próximo, cun grave problema interno que pretende solucionar masacrando a un suposto enemigo externo, ao que lle roubou a metade da súa casa, da súa vida e da súa dignidade.

Hamás foi apoiado polo estado israelí como freo á esquerda laica palestina e a Yasser Arafat; do mesmo xeito que os EEUU organizaron, armaron e financiaron aos Talibáns en Afganistán. Xunto a isto fixo unha política de exterminio dos dirixentes laicos e moderados. Agora, Israel acaba de decretar a solución final. Gaza, un novo gueto de Varsovia.

Perdón por ser cidadán da miserable Europa. Viva Palestina Libre!

Enlaces a:

Palestina Libre,

Fundación Araguaney,

Declaración do Intergrupo Parlamentario español por Palestina

Asociación Fuco Buxán

Caso Leganés: negocio, infamia mediática e fundamentalismo

Poblicado o por
1

m_luismontes2Este sábado 13 de decembro, Fuco Buxán, trouxo a presentación por parte do seu autor – o doutor Luís Montes – do libro “El caso Leganés”, editado por Aguilar. Isto aconteceu na Aula Magna do Campus de Esteiro – Ferrol, da UDC.

Como lembraredes o doutor Montes e o conxunto do persoal médico do Complexo Hospitalario do Severo Ochoa en Madrid, durante o ano 2005 sufriron a persecución da prensa da dereita e dos sectores máis ultras da sociedade española. Se lles acusou de matar a catrocentas persoas.

Esta foi unha campaña mediática apoiada polo PP de Esperanza Aguirre e o seu conselleiro Manuel Lamela co obxectivo de montar unha cortina de fume para ocultar, entre outras cousas, a xestión da dereita na crecente privatización do sistema madrileño de saúde. As cousas chegan ao nivel de que con fondos públicos estanse a facer sete hospitais, para lucro privado e cunha poboación adherida que non ten opción de elixir un sistema público, porque así lle interesa aos intereses especulativos duns poucos beneficiados coas concesións.

Ademais, dunha campaña ultra que pretendía equipar a asistencia dos servizos paliativos aos pacientes en fase terminal coas prácticas nazis.

O debate – xa onte – xirou polo tanto, nestes dous aspectos. Por unha banda, a análise do acontecido cos facultativos do Severo Ochoa, e a campaña mediática fascistoide e a xestión oportunista do PP madrileño; e pola outra sobre o dereito a unha morte digna, ou mellor dito, sobre a calidade de morte.

Fronte ao lucro, aos intereses dos grupos privados ou das propias empresas farmacéuticas, son os dereitos dos cidadáns a decidir de seu, e a defensa dun sistema público de saúde o que ten que estar en valor. Somos polo tanto, os cidadáns, que amparándonos, ademais na Lei de Autonomía do Paciente, os que coas nosas reclamacións por un sistema público, que ten que ofertar o servizo demandado, e polo tanto, no que non caben obxeccións de conciencia oportunistas ou fundamentalistas -xa que do contrario vulnéranse os nosos dereitos fundamentais – debemos velar e pór en marcha.

Fronte un sistema privatizado ou supeditado a intereses privados – temos os exemplos en Galicia das fundacións comarcais de Fraga – que prioriza o lucro e a baixa calidade da asistencia médica e humana, son os poderes públicos e os propios cidadáns, os que debemos estar alerta para garantir a nosa calidade de vida… e morte. Isto tamén é unha cuestión de calidade democrática.

Unha interesante tertulia a habida co doutor Montes, que deberemos completar coa lectura do seu libro.

luismontes_fucobuxan1312081

Carmela Silva en Fene

Poblicado o por
Resposta

carmela_fene111208_33

Este xoves, na comarca de Ferrol, tivemos ocasión de escoitar á actual voceira do Senado polo PSOE, Carmela Silva. Estivo en Fene invitada polo seu alcalde, Iván, e a Agrupación do PSdeG.

Este foi un acto público diferente aos que estamos acostumados. Aí, atrás, cando foi elixida voceira socialista escribín que Carmela ía dar moitas sorpresas. Quedou claro que a pesar do nivel que como voceira parlamentaria está, non sofre o chamado “mal de alturas”.

Mágoa de non ter gravada a súa intervención. Soubo explicar as políticas do Presidente Zapatero, das políticas económicas e sociais, que o PSOE está a desenvolver nesta situación de crise económica, co nivel suficiente de autocrítica, dun xeito que calquera a pode entender, sen botar man de estatísticas ou eufemismos, as cales moitos políticos están a feitos.

A súa intervención foi pausada, didáctica e nunha linguaxe preto da xente. Non falaba o político profesional, senón unha persoa que vive na súa casa, que toma café onde o toman os demais. A verdade ca xente que estaba presente, viron que podía serlles alguén moi familiar.

Previamente, o amigo Antón Noceda (concelleiro neste concello), e o senador Xavier Carro falaron. E, evidentemente, outra vez Iván. O alcalde – resúltame difícil chamalo así – todos e todas o chamamos polo seu nome, fixo unha das súas intervencións típicas. De esas que combina paixón, vehemencia e arrase. Carmela e Iván son un bo cartel para un mitin. A verdade que a sintonía entre eles foi inmediata. Representan o mellor dos “novos” dirixentes socialistas galegos.

Ao longo da tarde foi divertido ver como mentres saltabamos de tema en tema, resolvían asuntos propios dos seus cargos. Houbo momentos na que practicamente todos, Carmela, Iván, Antón, María, Ruth, estaban a falar polos seus móbiles. Iso sen contar co maratón mediático que lle preparamos a Carmela, entrevistas en Localia, Diario de Ferrol e Radio Fusión (Radio Fene).

Que me perdoen estas pequenas intimidades (e pinchade nas fotos até agrandalas) .

carmela_fene1112082carmela_fene111208_21carmela_fene111208_41carmela_fene111208_51

Estivemos no Foro Social Galego

Poblicado o por
Resposta

fsgal_stgo071208-nicfsgal_stgo071208-nic3fsgal_stgo071208-nic21fsgal_stgo071208-4

Como podedes comprobar polas fotos estivemos no FSGal. Hoxe é un gran día para o conxunto dos movementos sociais de Galicia, e obxectivamente, para o conxunto da esquerda política – social. Dentro de dous anos, na nova convocatoria do Foro poderemos ver, non o dubidedes, como tomou corpo este proxecto colectivo ao ancho do País.

Vaille vir ben á calidade democrática, ás Institucións e aos propios partidos a existencia do FSGal. Non vai competir con eles, pero si aspira a incidir e a transformala sociedade galega desde unha alternativa netamente á esquerda. Reflexións, propostas de acción e avance social. Teses, contra teses e sínteses.

Hoxe o FSGal empeza os seus primeiros pasos, pero o camiño andado é xa moi importante. Conquerir un espazo unitario desde a esquerda sindical ou cristiá, pasando por todas as familias políticas progresistas e un vario pinto tecido asociativo, resulta o gran éxito desta xornadas. Iremos vendo os debates e as conclusión a través da web oficial do FSGal. Alimentando o discurso e a práctica dos propios colectivos de base, pero tamén dos propios partidos progresistas, hoxe alleos ao acontecido neste espazo aberto en Compostela.

Fuco Buxán estivo presente os tres días. Na inauguración, nos debates, nos plenarios e na carpa das asociacións. Obviamente, os materiais gratuítos como o libro de Homenaxe a Díaz Pardo, ou os DVD de Acsur (NIB e Noticiario InterCultural), ou sobre as mulleres palestinas esgotáronse. Pero, tamén houbo lugar para a revista Razón Socialista, os nosos carteis de Nunca Xamais ou da celebración do Chile de Allende. Así, como os nosos libros e Fucos. E estivemos a carón da mesa do Comité Cidadán de Emerxencia.

Dentro do dous anos unha nova convocatoria transversal, un novo Foro Social Galego; mentres o traballo en rede e as actividades propias de cada colectivo a prol do outro mundo e outra Galicia que son posibles.