Socialistas?

Rey Varela será alcalde grazas á desafección dos electores de esquerdas ás listas progresistas. Entrementres, a determinados membros da executiva socialista ferrolá faltoulles tempo para aparecer nos xornais, transmitindo que son as ambicións dalgúns para “apañar cacho” o único que queda da derrota. Evidentemente, somentes filtran aquilo que lles interesa; e non que este pasado xoves Rosa Méndez presentou a súa dimisión como membro de dita executiva.

Quizais, sexa porque Rosa lles está chamando novamente á orde: que non todo vale en política, que o persoal non está por diante do colectivo. Quizais sexa tamén porque ela encabezou o “votemos non” á lista imposta na última asemblea de afiliados. E quizais, porque sabíamos que, se ben a xestión da crise ía condicionar os resultados electorais, só dende unha campaña municipalista e presentando unha candidatura crible ante os cidadáns, Ferrol podía seguir sendo socialista. Como contrapunto, aí están os resultados de Ares, As Pontes ou Vigo.

É posible tamén que as voces irresponsables que velozmente filtran o que lles interesa, instrumentalizando á prensa en beneficio propio, non desexen que os afiliados socialistas que están na súa casa tomen nota. Non vaia ser que decidan tamén chamar á orde á maioría desa executiva, e asistan masivamente ás asembleas a expresar a súa indignación.

Que hai de socialista no ruído? Onde está o proxecto de cidade ou a vía democrática ao socialismo?

Ver artigo no Diario de Ferrol.

Democracia

A indignación transformouse en acción colectiva no final da campaña electoral. E vimos que á “lideresa” Esperanza Aguirre a democracia real non lle gusta. Mais, ela é fiel ao seu liberalismo, que ben sabe naceu ao final da Revolución Francesa, por querer acabar coas ansias democráticas do pobo que tomou a Bastilla.

A “lideresa” sabe que na toma das Prazas das nosas cidades hai un xuízo público contra aqueles que trouxeron a crise e especulan con nós, mudados en mercadorías de baixo prezo. Sabe que, se ben a democracia non ten apelidos, cando é participativa e transformadora choca frontalmente co Capital. Sabe que a plena democracia leva ao socialismo.

Tamén os indignados pegáronlle un forte tirón de orellas a esa esquerda – que os debera representar – que andan perdidiños nas institucións: Crítica á renuncia do Partido Socialista, que asumiu como propio o programa de recortes da dereita; aviso a un PC que renunciou á súa propia tradición, reinventado unha socialdemocracia chica chamada IU; aviso a un nacionalismo transmutado nunha especie de PNV m-l, que na Xunta anterior pelexábase por saír na foto cos representantes do fraguismo económico.

A nova esquerda necesita madurar, crecer e consolidarse. Chámase democracia real, mocidade, xente, clase traballadora. E veñen cun programa clásico de esquerdas: defensa do público, supremacía da política sobre os mercados financeiros… Despertarán as esquerdas oficiais?

Enlace a Diario de Ferrol

Mutuas

Os accidentes laborais disminúen. Non porque aumente o investimento en prevención ou a súa mellor implementación. Redúcense por causa da baixa na actividade industrial derivada da crise económica.

Fronte ós últimos anos cun aumento cualitativo na seguridade nas empresas – debido ás presións sindicais – e polas implicacións xudiciais que un accidente laboral grave ten para os empresarios; agora moitas empresas “aforran” e tamén moitas Mutuas están a facer unha peculiar optimización de recursos, que provoca unha maior desatención das necesidades dos posibles afectados polos accidentes laborais que antes. Mantendo iso si unha campaña ideolóxica, onde os culpables dos accidentes son os propios traballadores ou apelando a unha indemostrada fraude masiva nas baixas laborais.

O certo é que os informes dos últimos anos do Tribunal de Contas e do Ministerio de Traballo atribúen ás Mutuas Patronais prácticas dubidosas e gravosas para os dereitos e saúde dos traballadores. Asistimos así a unha atención á carta allea a criterios médicos, que depende da capacidade de resposta do propio traballador afectado, da do seu sindicato ou comité de empresa; Senón, pode acabar tendo que ir a hospitalizarse a Madrid en autobús. Non é broma.

Tamén, hai Mutuas – estas legalmente carecen de ánimo de lucro – que recoñeceron ilegais repartos de beneficios. En fin, hai que recuperar a xestión da saúde laboral como servizo público e non en mans privadas.

Enlace a Diario de Ferrol.