Con profundo sentimento comunicamos o falecemento do noso querido amigo e compañeiro Carmelo Teixeiro Menéndez, ocorrido hoxe día 5 de Febreiro, consecuencia da súa irreversible enfermidade.
Á súa esposa Victoria Fernández Paredes, a nosa compañeira, aos seus fillos Carmelo, José Ramón e Noé, familia e amigos,expresamos o noso fraternal e solidario abrazo.
Carmelo Teixeiro, Directivo desta Asociación e Coordinador do Comité Cidadán de Emerxencia para a Ría de Ferrol dedicou os dez últimos anos da súa vida a dirixir con eficacia, enerxía e constancia todas as actividades desenvolvidas en contra da ubicación da Planta de Gas, da defensa medioambiental de Ría e da vida dos seus habitantes.
Ademais, Carmelo Teixeiro desempeñou un importante papel na Transición política do noso país. Procedente das JOC, participou activamente no movemento sindical de Bazán dos anos sesenta (foi xurado nas eleccións de 1963) e na reconstrución do movemento socialista na comarca, pois foi fundador da USO, posteriormente dirixente da UXT e formou parte da dirección do PS de G-PSOE, desde 1978, tamén a nivel de Galicia.
O seu traballo sempre intenso, desinteresado e discreto, ao longo de toda a súa vida, polas causas sindicais, políticas e sociais, fai que nós – os seus compañeiros de tantos anos – sintámonos enormemente orgullosos e agradecidos de compartir con el amizade, inquedanzas e tarefas.
O seu exemplo e a súa memoria compartida alentaranos sempre e estimularanos a seguir desenvolvendo cantas actividades contribúan a facer realidade o proxecto social que esta Asociación Cultural persegue.
Invitamos a toda a sociedade, cidadás e cidadáns, asociacións, entidades e institucións, a mostrar a solidariedade coa súa persoa, a súa acción e o seu pensamento, participando nas súas honras fúnebres que terán lugar:
Mércores 6 de Febreiro ás 18 h. no Cemiterio de Catabois (Ferrol)
Dentro dunhas horas empezará no Instituto Galego de Información, ás aforas de Compostela, un recoñecemento máis á labor a prol de Galicia, das súas xentes e da nosa cultura de Isaac, organizado por Burla Negra e Arredemo. Sirvan estas palabras para sumarme a esta iniciativa, ás que desde Fuco Buxán tamén, obviamente, síntese moi preto.
O 30 de agosto de 2007, tiven ocasión de visitalo xunto cunha delegación da directiva de Fuco Buxán. Tras comer con el no centro do casco vello de Compostela, pola tarde inaugurou a nosa exposición sobre os efectos do Muro israelí sobre a poboación palestina dos territorios ocupados. Nesta ocasión estivemos acompañados polo presidente da Fundación Araguaney, o sr. Jaber.
Estes días hai un ano, en Ferrol Fuco Buxán organizou a homenaxe galega a Isaac, que se desenvolveu no Teatro Jofre, e que ademais do cheo total do aforo, contamos coa presenza e adhesión de múltiples personalidades e institucións de Galicia.
A batalla de Sargadelos é un grave erro por parte de aqueles que poden estar tentados en cambiar as señas de identidade do grupo creado por Díaz Pardo e Luís Seoane. Sempre digo, que xunto coa Editorial Galaxia forman parte da nosa identidade nacional como pobo. E Isaac está no máis profundo do noso sentir galego, de feito o que lle está a pasar parece reflectir a nosa propia Historia nacional.
Déixovos cun tráiler que foi presentado hai un ano na Homenaxe Galega, organizada por Fuco Buxán e que é obra do amigo Xosé Abad, avance dun traballo moito máis amplo no seu día emitido pola TVG.
Esta é un semana intensa para Fuco Buxán en Ferrol, o luns presentouse o número 23 de Razón Socialista, que contou coa presenza da tenente alcalde de Ferrol, Iolanda Díaz. O martes presentamos o vídeo “Ferrol, polo mar e a vida”, dentro do recoñecemento a Carmelo Teixeiro, Coordinador do Comité de Emerxencia e un dos fundadores da nosa asociación; e este venres en Sargadelos o libro “Votos de Riqueza” de Ignacio Castro.
Abaixo podedes enlazar ao vídeo que conxuntamente fixemos desde Fuco Buxán coa ONGD “Acsur – Las Segovias”. A presentación do acto foi da man do noso presidente Lalán, e a parte do vídeo tocounos a Silvia Chocarro e a min. Temos que agradecer, ademais, a presenza de Camilo Nogueira, e unha intervención non prevista do propio Carmelo Teixeiro, o cal estaba acompañado pola súa compañeira Victoria Fernández, e dous dos seus fillos: Carmelo e Noé, así como da súa familia, e moitas persoas vinculadas aos movementos sociais da ría de Ferrol. O acto foi pechado polos amigos d’A Revolta de Trasancos.
Coñezo a Carmelo desde marzo do ano 1991, e desde aquela teño colaborado día a día con el. Dicía na miña intervención algo que é ben certo: a miña vida non sería igual se non nos houberamos cruzado. Carmelo é un bo exemplo do carácter desta cidade, o seu nome está na mellor tradición de loita polos dereitos sociais e democráticos. O seu nome está unido ao dos Xaime Quintanilla, Julio Aneiros, os Pillado… ao conxunto do movemento obreiro que trouxo a democracia, as liberdades e o estatuto. Nel fúndese a mellor tradición do socialismo democrático, tanto político como sindical; sendo tamén un dos principais promotores da conciencia ecolóxica e no campo do desenvolvemento sostible da ría de Ferrol.
E este é un punto seguido. Vaille tal mal ao Grupo Tojeiro que xa están vendendo gas ao por menor, a través de camións cisternas. Non tardaremos os galegos, en base a aquel pacto siciliano asinado na etapa Fraga que protexía os intereses económicos dos promotores, en pagar do noso peto este ruinoso negocio.
Recoméndovos o visionado do vídeo, e pregamos a súa difusión. Ademais, ten unha licenza Creative Commons.
Estamos a mediados de lexislatura, e o noso Goberno acaba de presentar unha proposta de orzamentos que semella que queren deixar atrás definitivamente a era Fraga, pretendendo amosar o perfil máis social desta coalición de socialistas e nacionalistas.
Pero, ¿estamos percibindo a xestión da Xunta dun xeito claro? ¿Defendendo outra Galicia lonxe desa outra desartellada, onde o intervencionista clientelar, a dependencia política -económica e a mediocridade eran sinais básicas de case dezasete anos de fraguismo?
Se ben é certo, que hai un intento de marcar as pautas do que quere se presentar como unha nova etapa socialdemócrata, a verdade que aínda hai por resolver eivas como as prácticas clientelares na Cidade da Cultura, que deberan obrigar ao PP a unha fonda refundación con líderes novos. Culpable este tamén da falta dun novo Estatuto galego con novas ferramentas con que afrontalo futuro.
Outro tanto pasa coa persistencia nunha política enerxética – especulativa ditada polas “nosas enxebres” corporacións como o Grupo Tojeiro, Unión Fenosa, Endesa… e que na nosa comarca ferrolá plasmase nese “pacto siciliano” chamado Reganosa; amosan que xunto ás políticas sociais impulsadas por Zapatero en España, e que se traspasan á nosa terra; as liñas macro económicas seguen a estar orientadas nun perfil básico neoliberal, onde os poderes públicos seguen as directrices dunha minoría, que ante a debilidade do noso tecido industrial, repártense entre eles os negocios de Galicia.
Así hai cuestións herdadas do fraguismo que parecen intocables. Pero, ¿é só unha cuestión de asumir acríticamente un submodelo neoliberal clientelar, ou tamén de que ambos partidos chegaran á Xunta de Galicia sen un programa alternativo real e en moitos casos sen equipos humanos cos que substituír ao anterior?
¿Onde está a defensa da primacía do público sobre o entramado privado – clientelar? Quizais crean que fóra dos sectores automobilista, lácteo e naval, pouco temos que dicir nesta nova división internacional do traballo configurada pola globalización das multinacionais.
Quizais nada teñan que dicir ante un modelo universitario europeo ideoloxizado que pretenden reducilo a unha minoría clasista. Quizais nada teñan que dicir ante unha Europa, e un Tratado de Lisboa, que persiste na sacralización da “liberdade de mercado” que converte aos cidadáns en súbditos.
O certo que á maioría da poboación chéganos un discurso político bastante plano. En boa parte a valoración positiva que temos do noso goberno autonómico é porque preferimos obviar os defectos, esperando que nun futuro non moi lonxano a nosa esperanza fágase realidade.
Neste panorama os movementos sociais, que provocaron con Nunca Máis o cambio galego, seguen a marcar o camiño. Desde a ría de Ferrol a Corrubedo, desde o Courel á ría de Pontevedra; os seus herdeiros reclaman outra Galicia que é posible. Non son “antisistema”. Só son a base social do PSOE galego e deste BNG post beirista; cuxos dirixentes son perfectamente intercambiables e descubriron, repentinamente, ou iso cren, que trátase soamente de “xestionar mellor ca dereita”.
Erran, e como mostra aí está o resultado municipal que lle impediu obter a Deputación de Pontevedra ao PSOE. Facer país é algo máis. Desde a esquerda galega é necesario a reformulación da acción política, a discusión dun programa federalista e nitidamente post: Post fraguista e post capitalista. A reformulación do funcionamento dos partidos, e a súa conexión cos cidadáns; a reformulación dunha política económica e fiscal que está supeditada aos intereses dun empresariado que considera que o seu “dereito de propiedade” sobre o medios de produción esixe perpetuar unha clase traballadora precaria, “mileurista” nos mellor dos casos, e que reclaman constantes e insolidarias baixadas de impostos.
É o momento de conquerir a incorporación dun amplo sector de traballadores/as, das novas clases urbanas e das novas xeracións, que entenden que a galeguidade non está supeditado a un territorio, que o avance da democracia postliberal resultará da confluencia entre a esquerda tradicional cos movementos altermundialistas, os pobres e os inmigrantes elevados á categoría de actores políticos fundamentais.
Con profundo sentimento comunicamos o falecemento do noso querido amigo e compañeiro Carmelo Teixeiro Menéndez, ocorrido hoxe día 5 de Febreiro, consecuencia da súa irreversible enfermidade.
manuelcendan.com 