Descoñecido's avatar

Acerca de Manuel Cendán

"Un murmurio de palabras". https://manuelcendan.com

Instituto do Deporte

Estaría ben que, esa sintonía que parece existir entre os grupos políticos municipais, para a constitución dun instituto do deporte en Ferrol saía adiante. Todos somos coñecedores das dificultades habidas e por haber para a xestión das instalacións deportivas da cidade e os numerosos desencontros, onde os diversos clubs foron os protagonistas, así como unha parte da cidadanía que sufriron as dificultades dos seus fillos e fillas como usuarios.

Esta proposta do actual grupo de goberno encabezado polo socialista Ángel Mato, vén a poñer unha solución de longo alcance. Xa case na historia queda o bon sabor do desaparecido Padroado de Deportes, que nesa xeira de privatizacións irracionais levouno por diante. Unha vez máis a mellor xestión, de aquelo que atinxe á administración local e aos intereses do conxunto da cidadanía, é a pública.

Hai case unha década da onda privatizadora de servizos públicos, que do conxunto do Estado tamén chegou á cidade, pretendendo reducir todo o público a negocio lucrativo. Hoxe, esta proposta do Concello emenda un erro histórico como foi a desaparición do Padroado e vai na liña axeitada, para o deporte e para os seus usuarios e usuarias na cidade de Ferrol.

https://www.diariodeferrol.com/articulo/opinion/instituto-do-deporte-4151789

Vento, auga e enerxía

Estes días de ventos rachados, árbores caídos e vivendas afectadas, todos podemos contar como pasamos situacións, máis ou menos comprometidas. Pero, non hai nada como enfrontar os problemas, aínda que parezan que quedaron lonxe. Así as medidas do goberno de coalición encabezado por Pedro Sánchez, con aquilo da “excepción ibérica” logrou conter a voracidade das grandes multinacionais enerxéticas.

O certo é que España tivo unha factura eléctrica bastante menor, para as súas finanzas públicas, que países como Francia, Alemaña ou Italia. Nestes días que os prezos eléctricos están tan baixos, hai que lembrar que non é unha mera consecuencia destes ventos tolos e augas torrenciais que alimentan eólicos e encoros, senón produto de meter en cintura aos especuladores.

Mais hai unha tarefa pendente, que afecta ás nosas comarcas. Asegurar unha tarifa eléctrica axeitada á industria española, para que poida medirse coa súa homóloga, tanto europea como internacional. Cuestión que só será posible ante unha definitiva reforma do mercado eléctrico, tanto nacional como europeo, na liña do diálogo entre a Patronal do sector e os sindicatos UGT e CCOO cos ministerios de Enerxía e Transición Ecolóxica.

https://www.diariodeferrol.com/articulo/opinion/vento-auga-e-enerxia-4143359

Éxito de Nadal

Até o mal tempo invernal destes días foi quen de respectar a vontade das e dos ferroláns e das xentes vidas de toda a comarca, que decidiron facer súa a cidade. Nin o tráfico, nin a choiva nin o frío lograron frear este nadal. Moreas de persoas, rúas ateigadas e a decisión de saír na procura da felicidade, por moi efémera ou trivial que esta poida parecer.

O clan do “en Ferrol todo está mal” sobresaltado. Ninguén fíxolles o máis mínimo caso. Nin moito menos a aquela persoa que protestaba porque Ferrol estaba imposible por causa da cabalgata de Reis. Quédome cunha cousa lida estes días atrás neste xornal: para moitas nenas e nenos esta era a primeira vez que podían participar dun evento así, nunca viran nada igual pola cidade. Pasaron a maior parte da súa vida baixo o síndrome do tapabocas. Cando dano fixo a pandemia!

Neste nadal vimos todas as rúas do centro cheas de xentes, comercios, tendas de barrio, librarías e terrazas ateigadas. O alumeado destas datas, paxareira do Cantón incluída, un gran acerto do actual goberno municipal como nunca. Orgullo de cidade.

Permítanme usar unha expresión de dúas palabras, que usa o meu amigo Seijas, cando as cousas saen ben e hai que celebralas: un éxito!

https://www.diariodeferrol.com/articulo/opinion/exito-nadal-4134747

O convenio de Rey Varela

Cando un problema leva trinta anos sen solución, igual debéramos pensar que xa toca. Que seguir mareando a buxaina abonda e, que incluso, é mellor un acordo que non satisfaga a todos, pero que resolva dunha vez o asunto. Xa non estamos en tempo de tormentas de ideas, máis cando todos os partidos pasaron polos diversos gobernos locais de Ferrol. Seguir danzando co mesmo é sinónimo de incapacidade, cando menos para o conxunto da cidadanía.

Por iso, acerta o alcalde Ángel Mato cando non lle cambia nin unha coma ao famoso “Convenio de Defensa”, asumindo o que deixara feito o líder da oposición José Manuel Rey Varela. Si, os tempos son chegados. E, por estas cousas raras que ten a política local, a cidadanía está a espera de que este último asuma a súa responsabilidade para darlle xa un final a unha necesidade estratéxica de Ferrol de reordenar o centro da cidade, por estar por medio o “Sánchez Aguilera”.

O líder da oposición, máis atento á vindeira cita electoral e preso dun PP galego sen xefe tras a marcha de Feijoo, terá moito que contarlle ás ferrolás e ferroláns. Na memoria a perda que el provocou de case dous millóns de euros para remodelar a primeira milla da Estrada de Castela. E agora?

https://www.diariodeferrol.com/articulo/opinion/convenio-rey-varela-4127905

Cardioloxía Marcide

A vida vaite dando tumbos, pero ao mesmo tempo iso serve para saber que cousas son as que en verdade importan. A valorar no seu cada instante e cada persoa. A valorar o que entre todos logramos construír e que debemos preservar e non deixar que ninguén nolo arrebate ou o degrade até facelo irrecoñecible.

Permítanme usas estas Letras de Cambio para agradecerlle a todo o persoal, tanto sanitario como non sanitario do Hospital Arquitecto Marcide a súa labor. Especialmente, ás Urxencias e á quinta planta, en concreto á de Cardioloxía. Por estas cousas que ten a vida tiven ocasión de estar alí, nas mans dunhas e duns profesionais que fixeron moito máis que simplemente atenderme. O desta xente, maioritariamente mulleres, vai moito máis alá do que se lle pode pedir a unha persoa. Hai coidados que sobrepasan, hai unha devoción polo seu traballo que significa unha decidida aposta e paixón pola vida. E todo isto é algo que só pode darse no noso sistema público de saúde.

Contradicindo ás cancións, non me pediron nin visa para un soño nin tiven que pasar o Niágara en bicicleta. Só tiven que deixarme cuidar. Grazas a todas elas e eles. Grazas pola vosa profesionalidade. Por ser e por estar.

https://www.diariodeferrol.com/articulo/opinion/cardioloxia-marcide-4121706