Descoñecido's avatar

Acerca de Manuel Cendán

"Un murmurio de palabras". https://manuelcendan.com

Miguel Delibes

Se a memoria acerta foi nunha exposición patrocinada pola Xunta de Galicia, na sede ferrolá de Afundación, sobre as orixes e historia da cidade, cando aquel libro chamoume a atención: “377A, madera de héroe” de Miguel Delibes. Estaba, entre outros, por ter en común Ferrol como territorio literario. Tras un tempo logrei facerme cun exemplar de aquela primeira edición de outubro de 1987.

É unha novela onde usa a súa propia experiencia como mariñeiro da Armada e como participante na Guerra Civil española, escrita cincuenta anos despois da súa finalización e con claros vínculos a Ferrol. De feito, na fundación que leva o seu nome, podemos atopar as certificacións expedidas na nosa cidade, polas autoridades militares, cos seus servizos no buque Canarias en outubro de 1939.

Estas referencias a Ferrol, dun autor tan único e excepcional, rara vez son reflectidas nas críticas literarias. Mais, a un interésalle todo aquelo que ten que ver coa cidade naval. Non sei se produto dun persistente localismo ou porque a literatura, nos seus diversos eidos, ten que ter tamén un lar no que desenvolverse. Recrear a cidade é un xeito de facer que transcenda moito máis alá dun tempo determinado, faina eterna.

https://www.diariodeferrol.com/articulo/opinion/letras-cambio-4398023

https://fundacionmigueldelibes.es/

O Ferrol máxico

As cidades teñen múltiples facianas, é Ferrol non ía ser menos. Por iso a enorme importancia da profesión periodística que, de algún xeito, ofrece unha síntese que nos permite achegarnos á realidade local. Aínda que só sexa para que a cidadanía poidamos ter unha visión unitaria da cidade.

Pero, a pregunta e se esas realidades múltiples que conforman Ferrol, anúlanse ou van superpostas? Ás veces parecen tramas dunha novela fantástica de Álvaro Cunqueiro ou do realismo máxico de García Márquez. Así á aparente tranquilidade da cidade da Ilustración da Magdalena, o aparcar imposible de Ultramar, a rehabilitación do Recimil con okupas e a multiculturalidade dos Ensanches, acaban anegadas por políticos locais.

Entón, como son posibles estas rupturas no relato municipal a pesar da maioría absoluta? Precisamente por iso. Porque se está nunha narrativa (ou mellor na propaganda) e non na xestión das cousas. A prioridade é vender que, fronte á lentitude da administración local, a noria xira aínda que vaia a ningures, de aí os erros populistas da dereita co salario do alcalde-senador ou a confusión, asalto e caos na mobilidade arredor da praza de Armas. E iso que a oposición política está na espera cortés dos cen días.

https://www.diariodeferrol.com/articulo/opinion/ferrol-maxico-4390276

A Biblioteca Municipal

Si, a Biblioteca Municipal foi un elemento de confrontación contra o anterior goberno municipal. Ademais, sen importar que o deterioro non era tanto por causa da propia xestión socialista, senón dunha situación de anos que ten moito que ver co estado xeral dos diversos servizos municipais, do seu financiamento e da capacidade exigua que toda administración local ten para repoñer as prazas laborais.

Feitos que, sorprendentemente, parece descubrir de súpeto o actual concelleiro responsable Ponte Far. O cal non deixa de ser unha emenda á totalidade ás políticas da dereita, que sempre frearon a autonomía local por apostar pola tutela dos concellos por parte da Xunta ou, incluso, polas Deputacións cando eles as controlan.

Para calquera que quixo seguir as mobilizacións do persoal da Biblioteca Municipal, que foron obxecto de apoio por parte de FeC, BNG e do PP hoxe gobernante, chama a atención que se poña en marcha unha suposta solución con catro bolseiros, que en nada mellora a proposta do anterior goberno municipal.

Igual estamos equivocados, igual atoparon a solución aos problemas da Biblioteca Municipal, aínda que esta resúltenos estraña á cidadanía, cando as esixencias laborais quedan tan lonxe?

https://www.diariodeferrol.com/articulo/opinion/biblioteca-municipal-4383811

As privanzas de Quevedo

En algún sitio teño escrito que en Ferrol comeza o mundo e, polo tanto, esta cidade única e irrepetible sempre vainos a dar sorpresas que nunca un podería esperar. Así, que permitan que faga unha suxestión de lectura para este verán. Por esas cousas da vida caeu na miña man o estudio da filóloga ferrolá Eva María Díaz Martínez, hoxe inspectora de educación, titulado: “Discurso de las privanzas” de Francisco de Quevedo (Editorial Eunsa).

Seguramente, a maioría coñecemos a Quevedo como escritor do século de ouro español. Mais, poucos seríamos capaces de situalo como alto funcionario no reinado de Felipe IV e, menos, nos seus quebrantos políticos – cen anos despois – que en algunha medida lembran ao italiano Nicolás de Maquiavelo.

Tanto é así, que con este libro recóllese a visión de Quevedo sobre o que debe ser un bon goberno do católico rei de España e do seu principal colaborador o privado, en parte en contraposición co pragmatismo de Maquiavelo. Un traballo que recupera unha obra pouco coñecida do que apenas hai uns poucos exemplares e algunha que outra breve referencia.

Di Quevedo que “Dios como Dios tuvo un privado que fue Luzbel, y Dios como hombre otro que fue San Juan: el uno escarmienta y acobarda; el otro incita y anima.”

https://www.diariodeferrol.com/articulo/opinion/as-privanzas-quevedo-4373562

Rebaixas en Ferrol

Teño unha enorme curiosidade por saber, se realmente, están a funcionar as rebaixas en Ferrol. Se o ano pasado os comerciantes de Pontevedra pedían volver as datas de sempre para as rebaixas, fronte a esta situación actual de “permanentes”, agora son os da cidade da Coruña quen se manifestan neste senso. Así cando un vai paseando pola cidade, ve que as terrazas están cheas e poucos comercios funcionan realmente, e hai preguntas para as que non teño respostas.

O que si teño claro é que unha boa parte da cidadanía, ante a inflación que se come os seus salarios, están centrados no pago das facturas diarias e priorizan despois o seu ocio. Teño claro que é a poboación comarcal a clientela base do comercio local, que os usuarios dos pisos turísticos van máis aos supermercados e menos a hostalería, que aos peregrinos abóndalles co peso das súas mochilas. E dos Cruceiros que chegan a Ferrol dá para pouco máis que para cafés na Magdalena.

Os comercios que realmente están a funcionar son os de toda a vida, que son conscientes que hai que resistir e compensar meses bos con outros menos agraciados, que saben que deben facer fronte á realidade coa calidade do seu produto e cun trato persoal altamente profesional.

https://www.diariodeferrol.com/articulo/opinion/rebaixas-ferrol-4364698