Arquivo por autores: Manuel Cendán

Descoñecido's avatar

Acerca de Manuel Cendán

"Un murmurio de palabras". https://manuelcendan.com

Vándalos

Poblicado o por
Resposta

Levamos tempo sufrindo a falta de educación e ataques constantes á convivencia. Talvez, si hai un paso máis cos ataques que diversos comercios e negocios de hostalaría están a sufrir, especialmente no centro de Ferrol.

Mais, isto vén de lonxe. Resulta moi fácil crear un caldo de cultivo ás actitudes incívicas. Persoalmente, creo que teñen que ver cos dúas cuestións que van entrelazadas. Por unha banda, a degradación de todo o público, incluída a educación e que non é certo que da pandemia do Covid-19 saímos mellor. Hai un plan para degradar as bases materiais da democracia, como escusa para privatizalo todo. Así, cando todo sexa privado, seremos privados de aquelo que facilita a nosa vida e a igualdade da cidadanía.

O outro elemento central está no clima político abonado pola extrema dereita. Hai patente de corso para degradar a convivencia, para faltarlle ao respecto ás persoas. Así, hai quen pensa que todo está permitido, incluído facer dano aos comerciantes e hostaleiros de Ferrol. Evidentemente, a primeira medida é aumentar a presenza policial e poñer aos vándalos a disposición da Xustiza. As outras medidas son de máis longo prazo: recuperar o respecto ás persoas. A vida é traballo e esforzo.

https://www.diariodeferrol.com/articulo/opinion/vandalos-4484822

Abismo

Poblicado o por
Resposta

Os escritos de Dante sobre o abismo seguen a estar en pleno vigor. Estes días, Hamas decidiu copiar ao exército israelí no seu xeito de actuar, incluídos os secuestros de nenos e civís. Salta polos aires a suposta supremacía israelí. País, este último, preso dunha confrontación interna pola corrupción de Netanyahu e a supresión do estado de dereito.

A Unión Europea decidiu só condenar a Hamas e apoiar ao primeiro ministro israelí, facendo un fraco favor aos dereitos de ucraínos, armenios e saharianos. O argumento que vale para xustificar a ocupación, o supremacismo xudeu e as políticas de apartheid de Israel contra a poboación palestina, serven para “lexitimar” as outras guerras. A xustiza e a lei teñen que ser iguais para todos.

Mentres, na terra patria, Ayuso, Abascal e Feijoo foron a soltar a Barcelona os seus odios á España plural e diversa, cun discurso guerra-civilista que fainos culpables – de non sei que – a ese corenta e cinco por cento de españois que vivimos en comunidades autónomas con lingua propia.

Mais, o meu interese hoxe é pedirlle perdón ao meu amigo, irmán, ao doutor Mohamed Safa, palestino, defensor dos dereitos do seu pobo e galego de adopción, por ser eu cidadán dunha Europa hipócrita.

https://www.diariodeferrol.com/articulo/opinion/abismo-4470329

O medo á liberdade

Poblicado o por
Resposta

Hai algunhas décadas do meu paso polo centro de FP de Barallobre. Permítanme contarlles unha anécdota. Se eu algo odiaba, eran as lecturas obrigatorias. Talvez, por iso, eu deba manifestar a miña desculpa con Erich Fromm. Tíñamos como libro “O medo á liberdade”. Descubrín que, ao final de cada capítulo, había unha especie de resume. Cousa que usei para facer o traballo encargado na aula pola nosa profesora de Humanidades.

O certo é que nestes tempos, igual si é necesario volver ao profesor, humanista e sociólogo alemán. A este ateo, que descendía dunha familia de xudeus ortodoxos, e aos seus estudios sobre os nosos medos aos cambios e ao exercicio da liberdade. Fronte aos que defenden o regreso ao autoritarismo, para gañar o control sobre os demais, recorrendo á deshumanización e sinalamento do adversario. Á negación da palabra e a todo posible entendemento, que sirva para mellorar a vida e a capacidade de elección das persoas.

Máis, cando hai quen xustifica o exercicio da violencia política sobre os socialistas, como pasa co acoso que sofre Óscar Puente e a súa familia. Evidentemente, “O medo á liberdade” é un libro que lle recomendo ao deputado ferrolán Miguel Tellado. Sen acritude.

https://www.diariodeferrol.com/articulo/opinion/medo-liberdade-4461562

Autoestima ferrolá

Poblicado o por
Resposta

Acaban de pasar os cen primeiros días do novo mandato municipal en Ferrol. É certo que a maioría absoluta de José Manuel Rey facilítalle algunhas cousas: fixeron a reorganización municipal que estimaron oportuna. Ela permitiulle que nin tiveran bloqueos da oposición, nin houbo voces discrepantes de dentro do Concello. Tamén, hai que recoñecer a virtude do alcalde, que se vende como unha persoa máis achegada á xente na rúa.

Tras isto, unha vez máis, a maioría absoluta non é sinónimo nin de boa xestión, nin de saber que facer para que Ferrol avance como cidade europea que é. A política estatal contamina a local na pretensión de impoñer o pensamento único. Tanto que, desde o actual grupo de goberno, tiveron que desdicirse de graves acusacións contra o anterior alcalde.

As análises encontradas, sobre estes tres meses, só alimentan ás diversas parroquias. A maioría absoluta vai ser un impedimento para que haxa acordos por Ferrol? Vese como un dos grandes éxitos do anterior mandato, como foi traballar a prol da autoestima da cidade, fai augas. A falta de diálogo coa oposición, a incapacidade para corrixir erros na xestión e a “machada” do soterramento de San Francisco, dan idea dun mandato estéril. Oxalá estea equivocado.

https://www.diariodeferrol.com/articulo/opinion/autoestima-ferrola-4452682

Un traxe a medida

Poblicado o por
Resposta

Esta semana temos un par de convocatorias no Teatro Jofre. O ferrolán Javier Gutiérrez regresa a casa cunha nova obra teatral: “El Traje”. Obra escrita e dirixida por Juan Cavestany, e onde comparte escenario con Luis Bermejo. Só dous actores, pero capaces de abrir todo un mundo para a nosa imaxinación. Din as críticas que é un xogo de humor negro, case un thriller contra o consumismo feroz, a tolemia, a corrupción, a soidade e outros problemas da sociedade actual. Pero, tamén intriga e comicidade.

Un orgullo para Ferrol por ter a un dos nosos, como Gutiérrez, sobre a táboas do Teatro Jofre. Un orgullo por quen é un habitual e que podes atopar na rúa ou en calquera café ou restaurante da nosa cidade, que presume dela polo mundo adiante. Saber que hai xente, que co seu esforzo abre camiños para unha cultura, que aporta unha visión crítica e sacude a nosa zona de confort. De quen é un dos grandes actores deste país por méritos propios.

Son de aqueles que ten fe cega no poder sanador e emancipador da palabra. Aquí convertida en obra teatral, pero moi necesaria neste tempo, cando algúns, queren impoñer o pensamento único e volver -nunca mellor dito- aos tempos de aqueles traxes que buscaban comprar vontades.

https://www.diariodeferrol.com/articulo/opinion/traxe-medida-4443876