A crise do capitalismo explicada en debuxo animado
Resposta
T de Tomás
Gañeille unha aposta a un amigo policía, que durante un tempo estivo traballando na seguridade persoal da Ministra Trinidad Jiménez. Non era difícil. A
vitoria de Tomás Gómez é de manual e non hai porqué recorrer ao Príncipe de Maquiavelo para sabelo.
Abandona a tranquilidade da alcaldía de Parla, asume a secretaría dun PSM roto, non é deputado autonómico, vai integrando ás diversas sensibilidades do socialismo madrileño e prepárao para a batalla contra a dereita. É lóxico que cando todo está a punto, diga que el e os seus, seguen.
Fronte á lóxica, dinlle que non e ademais, mándanlle ao máis selecto das forzas armadas do partido para combatelo. Que ían facer dende o PSM? Tiñan outra saída? A iso hai que sumarlle a empatía natural co desfavorecido e que os socialistas madrileños están cansos de tanta tutela. Resultado: o Madrid autonómico reivindica o seu feito diferencial con respecto ao Madrid Estado.
En todo caso, Trinidad Jiménez sabe que o seu traspés non supón un rechazo dos militantes madrileños. Os responsables son aqueles que aconsellaron á dirección do PSOE manterlle un pulso ás bases socialistas madrileñas. Dicía Zeca Afonso que o pobo é que máis ordena.
Pero, a pesar de todos os voceiros da dereita co resultado das Primarias madrileñas gaña Zapatero, que escríbese con T de Tomás, de Trinidad e T de vitoria contra o PP. Permítome facer unha nova aposta: Tomás Gómez será investido Presidente da Comunidade de Madrid en maio.
Ver artigo en Galicia Hoxe
Rectificación
Alén do baile intencionado das cifras, está claro que o 29 de setembro é un éxito da Democracia. Aqueles que querían simplemente o enfrontamento – entre o partido socialista e a súa base social – fracasaron. Os traballadores expresaron o seu rechazo ás medidas neoliberais e á reforma laboral, cunha cuadratura do círculo. Cunha forte contestación ao Presidente Zapatero, esixiron a súa rectificación en materia económica e social; sinalaron aos causantes da crise e pediron un xiro á esquerda. Perden, polo tanto, os tiburóns financeiros, a dereita e o lobby liberal incrustado no Goberno socialista.
O éxito do 29S foi posible polo traballo en común de UGT, CCOO e CIG. Alén dunha simple suma puntual de forzas, deberan confluír en manifestacións conxuntas e unidade de acción nas empresas. Unha esixencia estratéxica para a defensa do mundo do traballo.
Que sentido ten o diálogo social, sen rectificación na política de Zapatero e tamén, na parte que lle corresponde á Xunta de Galicia? A precariedade retrae da participación social aos sectores máis débiles dos traballadores, pero é máis forte a indignación do conxunto da cidadanía. A reforma laboral, e o saqueo das pensións, da sanidade e da educación públicas non serán de balde. Hai e haberá contestación democrática. Os campos están perfectamente delimitados: Democracia vs. Liberalismo.
A sociedade, coa súa participación á calor da Folga Xeral do 29S, sentenza que hai unha saída progresista á crise. Zapatero debe rectificar, depende do seu reencontro coa esquerda social, política e sindical.
Enlace a Galicia Hoxe
Impostos
Anda o Sr. Taguas – hoxe presidente da gran patronal da construción, Seopan – moi preocupado pola fiscalidade das rendas do traballadores. Di que é unha das maiores da UE e que deberíase simplificar o IRPF. Tamén, afirma que os impostos desincentivan a acumulación de capital das rendas altas. É dicir, realmente o interese do Sr. Taguas está en que non quere que os ricos paguen impostos.
O que pasa realmente é que fundamentalmente son os traballadores e os sectores máis modestos das clases medias, os que soportan a carga fiscal española en exclusiva. É de supoñer que a Ministra Salgado, na súa presentación do proxecto de Orzamentos Xerais do Estado, o terá tranquilizado. No mellor dos casos, o Sr. Taguas só pagará uns trinta euros adicionais por mes. Tomarlle o pelo á xente pode resultar contraproducente.
Unha fiscalidade verdadeiramente progresiva, solidaria e con carácter redistributiva son o eixo das políticas de esquerda. Quizais, a Ministra Salgado debera ser tan belixerante coa rendas altas e na loita contra a fraude fiscal, como o é contra os traballadores, a través das súas erróneas políticas neoliberais.
A orixe da crise foi o traspaso de rendas do traballo a rendas do capital. Os traballadores reduciron a súa capacidade de compra contraendo o consumo, e as rendas altas para manter a taxa de beneficio investiron na Bolsa en operacións especulativas, que acabaron rebentando nas diversas burbullas financeiras.
En fin, pobre Sr. Taguas que tantos impostos paga.
Enlace a Galicia Hoxe
Honduras
Os Hondureños acaban de celebrar o aniversario da súa Independencia de España, con dúas celebracións opostas. A oficial co Presidente Lobo, aupado ao poder tras as “eleccións” organizadas polos golpistas; e a democrática – popular arredor da FNRP e que foi reprimida.
A Fronte, que organiza aos grupos políticos que van dende o centro democrático á esquerda, aos diversos movementos sociais do país, ten xa recollidas máis dun millón trescentas mil sinaturas, co obxectivo dunha Asemblea Constituínte que leve a Honduras a unha nova Constitución e á plena democracia. O Presidente Lobo só logrou sumar medio millón de votos na súa “elección”.
É evidente a gran inestabilidade política do réxime hondureño, patrocinado pola actual Secretaria de Estado Hillary Clinton. O Presidente deposto, Manuel Zelaya, cometeu o “sacrilexio” de querer un país máis xusto. Chocou contra os intereses das grandes multinacionais norteamericanas, na súa pretensión de introducir unha certa competencia no sector agrario, ou cando pretendía importar desde Cuba medicamentos xenéricos máis baratos…
Honduras xa non é noticia, as grandes axencias mediáticas abandonaron o país. Cuestión que é aproveitado polo Réxime para proseguir co acoso á poboación civil e o asasinato selectivo dos seus dirixentes democráticos e sociais, imitando o proceder do Mosad israelí na represión do pobo palestino.
Máis, os golpistas teñen un apoio inestimable en nós mesmos. O noso esquecemento. A nosa solidariedade co pobo hondureño debe manterse viva e as nosas Institucións ser consecuentes coa nosa tradición democrática.
Enlace a Galicia Hoxe
