Primarias

Esta fin de semana os socialistas de toda a provincia tiveron procesos de primarias para elixir aos seus coordinadores comarcais. Máis, supoño que co pesar do secretario provincial Fran Caamaño, con moitos problemas organizativos.

Un exemplo o vimos en Ferrolterra, que fronte á normalidade de ter unha urna en cada agrupación, o aparato provincial impuxo unha soa para as trece, obrigando á inmensa maioría dos afiliados a trasladarse de concello nun día invernal.

Isto foi froito das incapacidades ou da inexperiencia? Dende a executiva provincial querían desmobilizar aos militantes, para así ningunear aos candidatos rebeldes, dunhas rebeldes comarcas?

Sería tanto como afirmar que Caamaño máncase o seu propio pé esquerdo; unha evidente falta de sentidiño. O certo é que Ferrolterra acaba de referendar á súa coordinadora comarcal Victoria Gómez. Parabéns.

Enlace a Diario de Ferrol.

Ferrol ben merece un pacto

A nosa cidade está nunha situación crítica por mor da enésima crise do naval e agora súmase a provocada pola avaricia da dereita financeira. Esta é a batalla decisiva pola supervivencia de Ferrol como integrante das “grandes cidades de Galicia”.

A reconversión dos anos oitenta supuxo unha quebra que non puidemos aínda superar. Indubidablemente, a primeira responsabilidade é socialista, e a algúns non nos “exime de culpa” pese a participar nos piquetes de aqueles anos, ou as nosas posicións sempre críticas. Pero, hai tamén máis incapacidades, aí están as crises de UGT e de CCOO (ruptura do PCG incluída); ou a da INTG. Mentres, outros apostaron por relanzar os seus territorios a costa de Ferrol e do noso naval.

O aprobado o 26 de febreiro no Parlamento galego para o dique flotante é claramente insuficiente. Pero, ten un alto significado político. Rompe á dereita, que avoga por desmantelar Navantia (aí está o “plan de axuste”). A emenda é un éxito dos cidadáns e sindical, e tamén do socialismo e da deputada Beatriz Sestayo. Ese, e non outro, é o problema para algúns.

O alcalde de Ferrol e o seu deputado autonómico van a contrapé debido a súa submisión partidaria. Así, tamén “pola esquerda” se lles fai moi duro soportar o protagonismo socialista. En AGE movéronse entre o si que querían os máis afíns á esquerda sindical e o non do sindicalismo nacionalista. E no BNG seguen na súa estratexia de confrontación contra todo aquelo que se mova e non sexa de obediencia UPG.

O éxito ferrolterrán pasa por aumentar a presión sobre os Gobernos do PP. Toca mobilización cidadá, unidade sindical e da esquerda. Pero, non vaia ser que os “apparatchiks da nova-vella esquerda” sigan pensando que primeiro é a competencia electoral que Ferrol.

Os socialistas ferroláns fan unha clara aposta pola unidade da cidadanía, dos sindicatos e do conxunto da esquerda. Esa é a base do noso pacto por Ferrol e dese modelo de cidade e comarca, que temos que construír. Os tempos son chegados e xuntos… Podemos!

Enlace ao Diario de Ferrol

Posado Twitteiro

@JoseManuelRey_posadotwitteiro

Trinta mil ferroláns saimos o domingo defendendo o naval. Non todos somos de Navantia, pero si conscientes da fundamental importancia que ten para a supervivencia de Ferrolterra. Trinta mil, que sabemos que será pola forza da nosa teima, en defender unha forma de sentir e vivir.

Así, mentres a manifestación atrancábase no túnel da Praza de España, o alcalde de Ferrol posaba diante do ambulatorio. Non son poses o que necesitamos. Aínda que lles pese, manifestarse hoxe é facelo contra as políticas da dereita. Por iso, hai que esixirlle resultados tanxibles a José Manuel Rey; agora tócalle a el.

Porén, o tweet do alcalde amosa que o futuro do naval depende da capacidade dos cidadáns, do movemento sindical e da unidade do conxunto da esquerda. Fronte á dereita e aos sectarios das “dúas orillas”: Unidade e mobilización. Ferrol e o naval, Dique Si!

Enlace web á columna “Letras de Cambio” do Diario de Ferrol.

Hostil

 

Barrera no seu libro sobre a Transición comenta que Ferrol sempre foi unha cidade hostil para a ditadura franquista. Iso foi froito dos traballadores do naval que coa súa loita conformaban unha esquerda combativa.

Así, as sucesivas crises do naval foron aproveitadas para ir desmantelando un foco de rebeldía que non gustaba á dereita e aos tontos útiles do “social-liberalismo de esquerda”. Ademais, Navantia Fene Ferrol é un plato goloso para tiburóns financeiros.

Tras coñecer –a través da visita das deputadas socialistas á SEPI- que non hai dique flotante, porque ao PP non lle dá a gana, confírmamo. Pobre papel o do alcalde e do presidente da Deputación. Por non defender a cidade, van a engrosar esa longa lista de políticos locais fracasados. Si de todas as tendencias.

O futuro inmediato de Ferrol segue estando á esquerda e esta é unha batalla decisiva.

Enlace web Diario de Ferrol

Pola plena cidadanía

Os concellos sempre foron a vangarda dos dereitos cidadáns e da democracia. Foron unhas eleccións municipais as que deron paso á proclamación da Segunda República e foron os que na Transición asentaron a base das grandes transformacións sociais habidas, nos últimos trinta anos, no noso país.

Con todas as eivas e desacertos que poidan ter, son os concellos verdadeiramente as Administracións que máis preto están dos cidadáns. As primeiras ás que recúrrense en búsqueda de solucións, especialmente en risco de exclusión social. Por iso, son as Administracións do Estado máis receptivas aos cambios e esixencias que demandan os novos tempos.

Fronte a isto, hai quen usa a crise (que provocaron os banqueiros, precisamente pola xestión privada da economía) como instrumento político. A dereita sabía que as súas medidas ían provocar esta recesión; á marxe da mellor ou peor xestión dos distintos concellos, deron a consigna aos seus alcaldes de provocar recortes, co obxectivo de lastrar aos concellos e os seus servizos.

Unha vez esgotado o pelotazo urbanístico provocada pola Lei do Chan 6/1998, promulgada pola mesma persoa que acabaría afundindo Bankia e con el o sistema bancario español, o ex ministro Rodrigo Rato, están os especuladores buscando novos “nichos de negocio”. O resultado pretendido son empresas privadas xestionando dende a asistencia aos cidadáns ata o servizos de dependencia social dos concellos. Polo que, de non lograr unha restitución do Público, imos ter unha atención cidadá peor, máis cara e con maior precariedade laboral; e cunha cesión por varias décadas para dificultar a súa remunicipalización.

A reforma das Administracións Locais que pretende a dereita quere asegurar o control político e a intervención dos concellos, sumándose á tutela actual do Ministerio de Facenda. Esta última en base á reforma que converteu o “teito de gasto” en doutrina constitucional; trampa co obxectivo de impedir políticas expansivas de esquerda, nun país onde as grandes fortunas e empresas son insolidarias tributariamente.

Só desde o pleno exercicio da cidadanía, da participación e mobilización, do reforzamento do movemento asociativo e da alianza dos socialistas co conxunto da esquerda, lograremos crear os contrapesos necesarios fronte a esta dereita que rexeita o pacto social en favor do negocio dunha ínfima minoría.

Enlace ao boletín da Agrupación Socialista de Ferrol (nº 1, xaneiro 2013).