Arquivo da categoría: Bitácora do Día

Un comentario á semana (se podo)

Contra Reganosa: peche no Concello de Ferrol

Poblicado o por
Resposta

Unha representación do Comité Cidadán está desde onte pechada na casa do Concello. Trátase de denunciar a situación na que desde o 9 de maio de 2007, atópase a ría e a cidade de Ferrol, ante a ameaza para a vida e o medio ambiente que supón Reganosa. Unha planta de gas que carece da obrigada Declaración de Impacto Ambiental e xa ten en contra dúas sentenzas do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia.

Reganosa é perigosa, ilegal e ademais, non é legalizable. Un accidente ou atentado terían consecuencias catastróficas para nós. Lembro as declaracións do xa falecido Xeneral Gabeiras o 8 de setembro de 2001, presidente de honra do Comité Cidadán de Emerxencia, falando de que por mor da planta de Tojeiro, éramos obxectivo preferente dos terroristas. A este último faltoulle tempo para tildar a Gabeiras de tolo; o 11 de setembro Al Qaeda tiraba abaixo as Torres Xemelgas de Nova Iork.

A todo isto hai que sumarlle o pacto á siciliana firmado polo entón Presidente da Xunta, Manuel Fraga, onde esta comprometíase a pagar a falta de beneficios económicos á Reganosa do peto de todos os galegos. Reganosa é un ruinoso negocio, na actualidade está ao 30 % da súa capacidade nominal. Orza e Feijoó tamén son culpables.

A estas alturas os tres partidos galegos con representación no Parlamento de Galicia teñen responsabilidades nesta desfeita. Se un só dos grupos parlamentarios houbera pedido a planta de Reganosa fóra da ría de Ferrol, hoxe esta non estaría hoxe en Mugardos. Os cidadáns de Ferrolterra así o saben.

Agora pretenden voar o canle de entrada á ría para facilitarlle o paso aos gaseiros, máis terán que seguir a facelo coa preamar. Seguen a transportar gas por estradas en camións cisterna; e pretenden ampliar a capacidade de regasificación da planta á espera de que o Goberno central lle permita a Reganosa alimentar o sistema gasístico estatal, ante a falta de clientes galegos.

Pero, o certo é que desde a Consellería de Pesca se lles dixo aos mariscadores que non sementaran preto dos Castelos, sinxelamente van voar os seus fondos mariños, que son Rede Natura.

Ademais, o apoio político a Reganosa impide que outros operadores poidan ofertar proxectos industriais de desenvolvemento sostibles para Galicia. A proposta do superporto Ártabros como entrada de mercadorías entre América e Europa, como porto refuxio e cunha proposta de planta de gas superior a Reganosa, e cumprindo coas normativas de seguridade e legais, está á espera de mellores tempos. Polo tanto, ninguén pode dicir que non hai alternativa a Reganosa, que é unha cuestión de “patriotismo”, que este é un movemento de “non no meu patio traseiro”, de falta de solidariedade co país. Antes e agora, a isto chamábase “caciquismo”.

O 8 de xuño hai manifestación en Ferrol. Contra a maior agresión medio ambiental que sufre Galicia. Contra Reganosa, contra o desamparo no que estamos os cidadáns.

O domingo 8 de xuño, ás 12 horas acudide ao Porto de Ferrol. Contra Reganosa. Por dignidade do pobo galego. Planta de Gas, fóra da Ría de Ferrol! En defensa da vida, da ría e da legalidade!

Ver Boletín do Comité Cidadán.

Ver libro “Muros de Silencio”.

Tino Deibe, In Memoriam

Poblicado o por
1

Tino DeibeNa madrugada do xoves 15, deixábanos o amigo Tino Deibe á idade de 59 anos, produto dun cancro probablemente vencellado ao asbestos, enfermidade derivada da respiración do amianto no traballo. Sabedes que na comarca de Ferrol Terra estímase que temos a maior bolsa de afectados de Europa Occidental, sobre unhas 20.000 persoas.

Coñezo a Tino desde hai 24 anos. El e os seus fillos, Gus e Fernando, forman parte do meu círculo máis preto de amigos. Tino ten unha longa traxectoria nos movementos sociais en Ferrol. Delineante de Navantia, estivo vencellado desde sempre ás súas CCOO, militou no PCG e posteriormente no PT de Santiago Carrillo, para máis tarde participar na integración no Partido Socialista. Ademais, o seu compromiso social levouno a estar moi vinculado ao movemento veciñal, a formar parte da orixe da revista “Razón Socialista”, así como da Asociación Cultural Fuco Buxán. É un dos fundadores do Comité Cidadán de Emerxencia para a Ría de Ferrol, así como o creador do seu logotipo oficial, ese que imita as olas do mar.

Son demasiados anos de compartir moitos proxectos sociais e culturais xuntos. Tino é en verdade un dos bos e xenerosos, fondamente comprometido con outro mundo que é posible. Traballador incansable, fiel ás ideas, coherencia, honradez e dignidade. Un exemplo para o conxunto das clases traballadoras ferrolás. Da mesma madeira de Julio Aneiros e Carmelo Teixeiro.

Xa hoxe venres, estaremos no cemiterio de Catabois, na súa derradeira viaxe. Ás 16 horas será o seu enterro civil. Saúde camarada, amigo e compañeiro!

Para Tino.

Iniciativas 21 presenta a exposición do Himno de Galicia en Ferrol

Poblicado o por
Resposta

O obxectivo principal desta exposición é  o de conmemorar o aniversario da composición do Himno de Galicia, facendo unha lectura deste símbolo a través dos seus cen anos de historia.

 A presentación levarase a cabo no Local Social Toxos e Froles de Ferrol, ás 20:30 h do día 29 de abril e estará presente ata o 9 de maio.

 Máis na web da Fundación Iniciativas 21.

Sarille en Ferrol

Poblicado o por
Resposta

Este xoves 17 de abril, tiven a ocasión de presentar a Xosé Manuel Sarille, fundador da Mesa pola Normalización Lingüística, en nome da Asociación Cultural Fuco Buxán, na Galería Sargadelos de Ferrol.

Viña a presentarnos o seu novo libro: “A impostura e a desorientación na normalización lingüística” (Aí atrás publiquei un artigo sobre este ensaio na prensa – “Sarille e a aposta polo galego” – o podedes ver máis abaixo).

Sarille e Manuel CendánOnte no Diario de Ferrol sae unha entrevista (reproducida pola Plataforma Ártabra 21) que lle fixeron a toda páxina, e, por así dicilo o vindeiro martes 22, na emisora local da Cope, faremos a segunda xeira cunha entrevista radiofónica.

Hai vinte anos que non estabamos xuntos. En 1986 el era profesor no Instituto de Formación Profesional de Barallobre, no Concello de Fene, e eu alumno de Máquinas – Ferramentas. Naquel tempo a nosa relación permitiume seguir de preto a constitución e primeiras accións da Mesa; el acabou marchando para Compostela e perdemos o contacto, até hai mes e medio que a través da Rede o recuperamos. Previamente, xa o tiña localizado nas tertulias da noite na Radio Galega.

Por que Fuco Buxán presenta este libro? (Transcribo as notas da miña intervención).-

Esta é unha asociación vencellada e que cre nos movementos sociais e que se move no campo ideolóxico da esquerda.

Iso lévanos a preocuparnos por todo aquilo que afecte á sociedade, e que sirva para a súa transformación progresista.

Tamén é certo que nas últimas eleccións xerais houbo quen pretendía introducir en Galicia a crispación e a idea de dúas supostas sociedades onde non se respecta os dereitos individuais dunha parte, e que avoga pola segregación dos rapaces no ensino e basicamente, pola desaparición do galego baixo o eufemismo da “liberdade de elixir”. Utilizan a Constitución e o Estatuto de Galicia para negarlle ao galego e aos galegos a súa propia existencia.

Fronte aos que fomentan a vagancia intelectual e sociedades uniformadas, presentamos hoxe un ensaio sobre a situación do galego cun discurso diferente, crítico e autocrítico, onde se analiza a actual parálise e retroceso do idioma, nun momento onde xa quedou claro que as tres forzas políticas que conforman o Parlamento galego teñen a mesma política lingüística.

Este libro é tamén, un percorrido polos organismos oficiais ou para oficiais, a falta de autoridade da RAG; e a necesidade de configurar un verdadeiro “eixo atlántico” con Portugal e que hoxe está paralizado.

Este ensaio pretende a reflexión e a evolución das propias posicións, sacudir a nosa indolencia, ademais cando pretendemos mirarnos no espello catalán e despois andamos mirando de reollo ás posicións máis carcas dos involucionistas.

O seu título é moi claro: “A impostura e a desorientación na normalización lingüística”. Fronte a desorientación actual e a impostura na que todos, en maior ou menor medida participamos, a análise crítica e autocrítica de Sarille.

… Podo asegurarvos que a intervención de Sarille non defraudou.