Máis info en web Comité Cidadán e da Asociación Fuco Buxán.
Hoxe ás 20 horas cacerolada contra Reganosa, no Peirao de Curuxeiras. ¡Participa e acude!
En defensa da vida, da ría de Ferrol e da reposición da legalidade.
Este domingo pasado sobre a dez da mañá o compañeiro Iván Arnoso morría atropelado por unha pala mecánica. Tiña pouco máis de vinte e tres anos e levaba un par de meses na empresa.
Os traballadores de Megasa, en Narón, seguimos conmocionados, de loito. Sentímonos moi pretos da familia. O sentimos de verdade. Sabemos que non hai xeito de paliar a perda dun fillo, dun ser querido, sobre todo cando prodúcese por mor dun accidente laboral.
Dende un primeiro momento chamouse á familia, e a Empresa aceptou a solicitude do Comité e permitiu a súa entrada na fábrica, vivindo momentos moi tráxicos, sumados á espera polo xuíz para levantalo cadáver.
É obvio que as medidas de seguridade fallaron. Os tres informes (da policía científica, da local e da inspección de traballo) servirán para que queden claro os fallos, así como as responsabilidades de onde se poidan, incluso, derivar actuacións penais polo propio xuíz. Non se pode producir por ningunha circunstancia a morte de ningún traballador.
Pero, ademais de conmocionados pola morte de Iván, estamos a asistir a un debate sobre as declaracións feitas polo secretario comarcal da CIG en Ferrolterra, Anxo Pintos. A familia puido comprobar de primeira man as circunstancias da morte deste compañeiro e, polo tanto, enfrontalas ás descritas por Pintos nos medios de comunicación. Quizais isto non o sabían desde a central nacionalista.
Cremos na fábrica que as declaracións incendiarias de Anxo Pintos, que eu escoitei as dez da mañá do luns 13 na Radio Galega, onde se mesturaban temas, moitos falsos (p.e. non se pode falar de precariedade en Megasa cando os indefinidos están sobre o 95% dos empregados, asistindo ademais a un proceso de xubilacións importante; en Megasa hai comedores e a xente os utiliza, a pala mecánica ten cinco anos…), e outras medias verdades; tiñan como obxectivo instrumentalizalo accidente mortal para crear unha gran alarma social cos propósitos de dar a imaxe dunha empresa terceiromundista, un comité colaboracionista e uns traballadores, “pobriños nós”, necesitados dun “salvador”.
Estas declaracións non foron para solidarizarse co falecido, nin coa familia, nin cos traballadores. Nin foron unha axuda para ninguén. ¿Entón, cal é o obxectivo real?
Vídeo + Participación = ACSUR Las Segovias
Esta fin de semana empeza un obradoiro de vídeo dixital co-organizado pola miña asociación e que contaremos coa presenza de dous monitores da ONG ACSUR – Las Segovias. Este é un proxecto para a elaboración de documentais sociais e que, agora aquí estamos a desenvolver conxuntamente desde Ferrol, a Asociación Fuco Buxán con outras dúas asociacións de Bolivia (Casa Wayna Tambo e o Centro de Documentación e Información Boliviana). Os obxectivos destes obradoiros son formar ás asociacións cidadás en ferramentas de comunicación audiovisual, que nos permita participar nun diálogo intercultural explicando as nosas propias realidades, as nosas propias propostas para outro mundo que é posible. Formarán parte do Noticiario Intercultural (aquí podedes ver máis documentais), de ACSUR e a súa rede de difusión.
O curso durará sete días, e co material recollido farase unha curtametraxe que durará un máximo de dez minutos. A temática escollida por nós e os compañeiros bolivianos é a sostenibilidade medio ambiental, evidentemente, en Ferrol, Reganosa está no corazón da cuestión.
A parte da cuestión de que nos vai servir para traballar no campo audiovisual, o interesante, tamén está en que estas curtas, e outras con temáticas diversas, serán difundidas por toda Europa Occidental e América Latina. Incluso algúns como “Asturias, tierra de Leyendas” o podedes ver no Youtube, ou en Google Vídeo. Eu déixovos, arriba, co documental sobre a inmigración marroquí en Cataluña.
TV + Participación = Eblogtv.es
Os que me coñecedes sabedes que xa teño falado algunha vez neste blog dunha iniciativa no eido da comunicación emprendida hai un tempo polo amigo Enrique Castro.
Eblogtv.es, é unha televisión en internet que ten as súas raíces na interacción dos blogs, na súa filosofía. Emite dende Santiago de Compostela, é, sen dúbida, unha aposta arriscada, onde ademais, Enrique vai por diante da propia blogosfera. Agora, volve a emitir en aberto tras un período de readaptación a este mundo da Rede, que devora rapidamente todo o que de novidoso aparece.
A vantaxe, desta nova forma de televisión na rede, está precisamente na posibilidade de en tempo real participar no desenvolvemento dos programas que se están a emitir, de entablar un diálogo co entrevistado ou de participar nun evento situado en Madrid, Barcelona, Coruña ou Bruxelas. É o verdadeiro concepto de televisión interactiva feita posible desde calquera recuncho usando só un teclado e unha conexión a internet.
Persoalmente, estou a espera de que o quince de setembro emita o seu documental “Galicia”. Hai un tempo xa vos comentei que son unha serie de entrevistas a persoas de todos os ámbitos sociais do noso país. Quizais, a nota discordante, é que eu son un dos entrevistados – aínda que meu ego esteña enchido – non creo que un sexa quen de aparecer en semellante documental sobre a Galicia actual. Recoñezo, tamén que como me colleu de súpeto (a entrevista foi media hora antes dun acto de Fuco Buxán que tiña que presentar na Galería Sargadelos), non sei realmente como resultará, tendo en conta por outra banda que lle temo á cámara.
Estes son uns proxectos que amosan que é posible romper co monopolio dos grandes grupos mediáticos, facer información, cultura e entretenimento desde a propia xente e desde a súa propia liberdade de pensamento e de creatividade, sen pasar, polo tanto, polo filtro dos grandes grupos mediáticos financeiros.
Os que aínda somos neófitos nesto da globalización mediática, que seguimos sen crernos que este invento dos blogs sexa real e nos estea a pasar, este tipo de iniciativas de vídeo social e televisión interactiva na Rede causa sobre nós unha verdadeira atracción. Recoméndovos que sigades estas iniciativas que son de verdade moi interesantes.
Unha marea humana contra Reganosa, solidaria con Bastida e que aféctalle a Carlos Aymerich.
Levo varios días sen escribir. Este pretende ser un blog xeneralista, pero os acontecementos obrigan case a ser monográfico. Tamén ando ocupado coa nova edición da revista de Fuco Buxán; mais, estes días puidemos dixerir o enorme éxito da manifestación do domingo 3 de xuño aquí en Ferrol. ¿Cantos éramos? ¿Doce,quince mil? Non sei, é difícil sabelo. Os diversos vídeos e todo o material gráfico que está colgado na rede dános unha idea aproximada.
Esta foi unha das grandes manifestacións na cidade, porque todos os sectores da sociedade civil ferrolá séntense implicados. Agora xa traspasou o ámbito da propia pluralidade do Comité Cidadán e do medio centenar de asociacións integrantes. Estaban presentes xentes de todo tipo, de todas as cores e sensibilidades políticas. Este é un éxito do conxunto da poboación ferrolá, do conxunto das asociacións e movementos da cidade. Todos/as traballaron para iso. Unha marea humana contra Reganosa e solidaria cos represaliados.
A presenza das asociacións ecoloxistas galegas, que desconvocaron a súa manifestación – do día do medio ambiente – en Santiago para vir aquí, así como as adhesións de Manuel Rivas, Méndez Ferrín, Santiago Carrillo, a presenza de Camilo Nogueira, Xosé Manuel Beiras, Mabel Rivera, Gustavo Pernas, de moitos Patróns de Confrarías galegas… doulle a este evento a categoría de primeira gran Manifestación Nacional contra Reganosa e pola liberdade do patrón maior da confraría ferrolá.
Audio Radio Filispim en OGG ou en MP3
manuelcendan.com 