A Asociación Fuco Buxán estivo presente na reunión celebrada a instancias da Fundación Araguaney e a Asociación Galicia Jenin, ante a gravedade da situación da poboación palestina acosada polo inhumano embargo do ocupante israelí.
O manifesto presentarase ante a Embaixada de Israel e o Ministerio de Exteriores do Goberno de España.
Manifesta a túa solidariedade co pobo palestino, asigna e difunde o escrito que atoparás no enlace da Fundación Araguaney (pincha aquí).
O sábado 26 de xaneiro ás 12.30, a Fundación Araguaney – Ponte de Culturas e a Asociación Galaico – Árabe Jenin organizan un encontro con representantes da vida política, social, empresarial e cultural de Galicia nas que o Sr. Ghaleb Jaber, presidente da Fundación Araguaney ofrecerá unha Roda de Prensa para comentar os últimos acontecementos en Palestina, denuncialas recentes actuacións do Goberno de Israel e explicalas consecuencias destas actuacións sobre o pobo palestino e a complicada situación actual de Palestina e os territorios ocupados.
O obxectivo desta reunión é subscribir un Documento de Denuncia firmado polos asistentes que será presentada pola Fundación na Embaixada de Israel en España e no Ministerio de Asuntos Exteriores de España.
Esta invitación esténdese ao público en xeral e terá lugar no Salón Rahid do Hotel Meliá Araguaney.
Dentro dunhas horas empezará no Instituto Galego de Información, ás aforas de Compostela, un recoñecemento máis á labor a prol de Galicia, das súas xentes e da nosa cultura de Isaac, organizado por Burla Negra e Arredemo. Sirvan estas palabras para sumarme a esta iniciativa, ás que desde Fuco Buxán tamén, obviamente, síntese moi preto.
O 30 de agosto de 2007, tiven ocasión de visitalo xunto cunha delegación da directiva de Fuco Buxán. Tras comer con el no centro do casco vello de Compostela, pola tarde inaugurou a nosa exposición sobre os efectos do Muro israelí sobre a poboación palestina dos territorios ocupados. Nesta ocasión estivemos acompañados polo presidente da Fundación Araguaney, o sr. Jaber.
Estes días hai un ano, en Ferrol Fuco Buxán organizou a homenaxe galega a Isaac, que se desenvolveu no Teatro Jofre, e que ademais do cheo total do aforo, contamos coa presenza e adhesión de múltiples personalidades e institucións de Galicia.
A batalla de Sargadelos é un grave erro por parte de aqueles que poden estar tentados en cambiar as señas de identidade do grupo creado por Díaz Pardo e Luís Seoane. Sempre digo, que xunto coa Editorial Galaxia forman parte da nosa identidade nacional como pobo. E Isaac está no máis profundo do noso sentir galego, de feito o que lle está a pasar parece reflectir a nosa propia Historia nacional.
Déixovos cun tráiler que foi presentado hai un ano na Homenaxe Galega, organizada por Fuco Buxán e que é obra do amigo Xosé Abad, avance dun traballo moito máis amplo no seu día emitido pola TVG.
Icía naceu este mércores dezaseis de xaneiro, ás oito cincuenta da mañá, de parto natural. Tanto a súa nai, Fani, como ela están ben. Icía, despois da primeira noite, que tiña que aclimatarse á nosa situación, dedícase xa moi tranquila, basicamente, a durmir.
Sabela, a agora irmá maior, xa foi a coñecela o xoves pola tarde, parece que tomou ben o ter que compartir a súa vida coa súa irmá menor. Hoxe iremos a recollelas ao Hospital Arquitecto Marcide.
A dous meses das xerais do 2008 os fundamentalistas católicos encheron Madrid con máis de cento cincuenta mil manifestantes, contra o Goberno de Zapatero. Esta manifestación, que pretende acosar á España democrática, non é máis que unha mostra de que a dereita radical tomou as nosas rúas, que non están dispostos a perder a hexemonía e o control político, aínda que perdan as eleccións como así aconteceu hai catro anos co triunfo socialista.
A isto súmase a confusión que desde a esquerda estase a vivir con esta fin de lexislatura, onde tras unha boa xestión progresista, produto do acordo básico dos socialistas con IU e as esquerdas dos nacionalismos, vense a evidenciar, outra vez, que a dereita logra marcarlle a axenda ao Goberno, cando este último está a facer propostas electorais, especialmente nunha redución insolidaria de impostos, xunto co anuncio dun xiro ao “centro político”. ¿Anúnciase a implementación dunha política económico – social neoliberal, onde os traballadores e as capas máis modestas paguen, aínda máis, o tan cacarexado déficit cero e o axuste económico derivado deste modelo de construción europea, que de xeito ostensible está a reducir o noso nivel de vida, visible sobre todo, tras a entrada do euro?