Megasa despide a dous traballadores

Hoxe (ou xa onte día 16) pola tarde – noite a Dirección de Megasa Siderúrxica S.L., xa deu resposta á convocatoria de dez días de folga xeral pola falta de convenio colectivo. Doulles a dous compañeiros da sección de Acería a carta de despido. Un deles é membro do Comité de Empresa e de Folga. Os dous son referencia sindical para o conxunto dos traballadores de Megasa.

Estiveron preto de dúas semanas xogando co Alcalde de Narón, que non foi quen de lograr que entraran en razóns para reanudar o diálogo social. E tras serlle presentado o novo calendario de folgas, entrou a nos botar este desafío aos traballadores.

Está claro que calquera poderíamos ser os despedidos. Estou seguro que sopesaron moitos nomes. Hoxe, son estes compañeiros porque, a diferencia co que pasara hai máis dun lustro – aquel convenio que nos costara 18 días de folga – a sección de Acería participa na súa totalidade. Estes días veremos que inventan para xustificar estes despidos. Intentan romper a unidade da plantilla. E seguro que seguiran buscando o xeito de xustificar aumentala presión sobre todos nós. De provocar incluso un peche patronal como hai 30 anos.

Este ano non haberá convenio, nin para principios do que vén. Agora, a nosa plataforma ten dous puntos máis e irrenunciables: A reincorporación de Emilio e Alberto. A isto obríganos a Empresa.

Somos unha empresa europea e queremos unhas relacións laborais normalizadas e propias dun sistema democrático occidental. O que pasa é que teñen un gran sentimento de impunidade. O seu poder económico, e a conxuntura social, que eles aproveitan de xeito oportunista, dálles ás para crerse por riba de todo. Dos traballadores, dos xuízes, das Institucións, da cidadanía… Esta vai ser unha loita moi longa e dura, tranquilidade e unidade.

Os traballadores de Megasa temos dignidade

Este sábado iníciase o novo ciclo de 10 días, distribuídos de aquí a fin de ano, de folga xeral en Megasa Siderúrxica, en Narón. O alcalde, co respaldo de todos os grupos políticos do concello, estivo intentando mediar no conflito, pero a Empresa segue no seu. Nunha espiral que xa veremos a onde nos vai levar. Por se alguén non o sabe no ano 2007 Megasa Siderúrxica S.L. tivo uns beneficios netos de 20 millóns de euros.

Pola fábrica circula a foto que podedes ver encabezando este post (farásevos máis grande pinchando nela). A lenda reflicte o sentir dos traballadores: “A resignación é un suicidio permanente. Os traballadores de Megasa, tamén, temos dignidade”. O da camiseta é Emilio, un dos xoves do Comité. A Empresa intenta machacar nel, non lle perdoan o seu compromiso.

Tamén, circula o artigo de Rafael Pillado, que publicou o Diario de Ferrol, onte. O podedes ler aí abaixo. En Radio Filispim, no programa de Fuco Buxán “O Recuncho” (pincha aquí), podedes ver a entrevista que me fixeron sobre este conflito, ou ben podedes ler a entrevista que lle fixeron a César Fraga (presidente do comité e secretario xeral de MCA-UGT Megasa), no quincenal obreiro “El Militante” (pincha aquí).

A Empresa obrigaranos a chegar ao nadal sen convenio colectivo? Probablemente. Teñen un argumento contundente: 20 millóns de Euros.

O dereito a negociar un convenio razoable

Por Rafael Pillado (Publicado no Diario de Ferrol, 15 outubro 2008)

Os compañeiros de Megasa pretenden negociar un convenio que sexa razoable. A empresa se nega a estudar as súas propostas e chegar a acordos cos lexítimos representantes dos traballadores, incluso apelando á intervención policial desmesurada, cando o conflito viña discurrindo pacífica y ordenadamente, e no marco pleno da legalidade.

Pois ben, estes días coñeciamos diversas opinións a través dos medios de comunicación, con algún dos cales discrepo diametralmente. Mentres Felipe do Muíño recorda a actitude serena dos traballadores o longo dos anos, sen renunciar nin os seus dereitos, nin o seu posto de traballo, Fernando Álvarez, sinala como prioritario “cuidar mucho a Megasa”, “y si una empresa para salvarse en época de crisis, tiene que reducir su plantilla … debe hacerlo…” E afirma que “… los acuerdos con los trabajadores es la diferencia entre la empresa privada y la pública”. Quere isto dicir que na empresa privada non caben os acordos? Que eu saiba, na nosa lexislación laboral, a negociación colectiva é un dereito dos traballadores. Incluso na Ditadura, tiveron que recoñecelo.

No caso de Megasa quen se nega a negociar é a Empresa. E quero dicir que esa empresa a compoñen o capital empresarial e os traballadores. A plusvalía non cae do ceo. ¡Sen traballadores, Megasa non sería Empresa!

Seguir lendo →

Da crise á soberanía alimentaria

O vindeiro martes 14 de outubro, desde Fuco Buxán, presentaremos un acto na Galería Sargadelos de Ferrol, que xira arredor da soberanía alimentaria. Connosco estarán Lupe Ces (da Marcha Mundial de Mulleres) e Isabel Vilalva, esta última dirixente do Sindicato Labrego Galego, e que forma parte da rede internacional “Vía Campesina”. O acto será ás 20 horas. Esperamos a vosa asistencia e participación.

Este é un acto, quizais diferente, no senso de que non é habitual para nós entrar nas cuestións que teñen que ver coa produción alimentaria. Somos unha asociación produto dunha cultura estrictamente industrial, saída do corazón da metalurxía e, quero pensar, das mellores tradicións do movemento obreiro democrático ferrolán.

Máis, na nova situación de crise global, de crise de civilización, creo que nos vai servir para ampliar a nosa perspectiva, alén de simples consumidores. A actual crise financieira que está a provocar un terremoto, non é máis que a espiral desa triple crise: enerxética, inmobiliaria e alimentaria.

As tres teñen a mesma base. Son produto da especulación dos desregulamentados mercados financieiros e dunha política neoliberal implantada hai trinta anos por Reagan e Margaret Thatcher, que querían liquidar as conquistas sociais, reducir a democracia e traspasar rendas do traballo a rendas do capital. Vendo ademais que o conxunto das esquerdas políticas e sindicais carecen de alternativas para facer fronte a esta situación.

Será unha interesante charla a de Isabel Vilalba, que ademais traerá a voz dun movemento alterglobalización, indubidablemente fresco e renovado. Así que vémonos este martes 14 en Sargadelos Ferrol (rúa María esquina rúa Ruvalcaba), ás 20 horas. Paso lista.

Axuda Urxente a Cuba

Mañá ás 12 horas, presentarase a Plataforma Axuda Urxente a Cuba en roda de prensa, no Ateneo Ferrolán. Ao día seguinte, xoves 9 de outubro, pero ás 20 horas haberá un acto público no salón de actos desta entidade co Cónsul de Cuba, o sr. Alejandro Fuentes; obviamente para falar da situación deste país tras os tres furacáns que destrozaron a Illa, e que agrávase ante o bloqueo internacional que os EEUU mantén, co apoio hipócrita dos principais países da Unión Europea.

Cuba sempre foi un exemplo de solidariedade cos demais pobos. Sempre foron os primeiros en destinar axuda humanitaria, médica e material, sen lle importar as cores políticas dos demais. Hoxe, Cuba, volve a necesitar da mobilización da cidadanía para facer fronte a unha situación de emerxencia, que Bush pretende usar, para conseguir a redición da Illa por “afogo humanitario”.

A plataforma está aberta á incorporación de novas entidades. Até agora, participán a ONGD Acsur – Las Segovias, Asociación Fuco Buxán, Asociación Encuentro Progresista Uruguay Galicia, Ateneo Ferrolán, A. VV. Caranza, A.VV. Fontelonga, Centro de Promoción Social San Valentín de Fene, Grupo Voluntariado Axuda en Acción Ferrol e a Organización de Solidariedade cos Pobos de Asia, África e América Latina (Ospaaal).

Os números de conta en Caixa Galicia son: para España 2091-0000-35-3040185583, e o Nº de Conta Internacional: Eur IBAN ES41 2091 0000 3530 4018 5583.

O proxecto de reconstrución, que será xestionado a través da Oficina en Cuba de Acsur, centrarase na parte occidental da Illa, na provincia de Pinar del Río. Queremos a vosa contribución e apoio para:

  1. Reparar os teitos das vivendas afectadas nas comunidades campesiñas da CPA Carlos Valiño e CCS “26 de Xullo” do Consello Popular “Puerta de Golpe” do municipio “Consolación del Sur”, así como das CPA “Augusto César Sandino e Miguel Bentancourt”, pertencentes ao municipio “La Palma”. 78.472 €.

  2. Restablecer as instalacións produtivas das 4 cooperativas situadas nos municipios de Consolación del Sur e “La Palma” 12.357 €.

  3. Reparacións de instalacións administrativas das 4 cooperativas do proxecto. 16.970 €.

  4. Apoio a posta en marcha da maquinaria para proceder de maneira inmediata a sementa de cultivos de ciclo curto, así como a limpeza e saneamento e transporte da produción nos dous municipios. 45.215 €.

     

É por iso que vos facemos un chamamento á colaboración. Colaboremos! Axúdanos a reconstruír Cuba!

P.S. Charla do Cónsul de Cuba emitida por Radio Filispim (escoitar)