Soneto a Cristo crucificado

A beleza estivo presente este sábado pasado en Ferrol. O proxecto Concerto Novo encheron coas súas voces a Capela da Mercé da praza de Amboaxe. Cun programa de oito obras, delas tres de estrea absoluta. Meu recoñecemento aos dezaoitos anos da coral e ao seu director José Antonio García Mato.

Acertada a presenza dos dous compositores musicais e da poetisa Eva Veiga. Desta última sinto envexa sa. Unhas voces únicas, que con música de Julio Domínguez, converten un poema teu nunha vitoria da palabra contra o esquecemento e fronte o paso do tempo. Tres alalás musicados polo valisoletano Agustín Javier Lázaro Santos, unha aposta e un compromiso coa música máis tradicional galega.

Como salvagarda final, permítanme sinalar o canto do “Soneto a Cristo crucificado”. Un poema místico do século dezaseis musicado por José María Pérez Pastor. Din os seus versos iniciais: “Non me move, meu Deus, para quererte/ o Ceo que me tes prometido,/nin me move o Inferno tan temido,/para deixar por iso de ofenderte”.

É evidente que a arte sacra, en todas as súas vertentes, vai alén do feito relixioso. Permite a crentes, agnósticos e ateos participar de algo tan humano como é a creación artística para exaltar a vida.

https://www.diariodeferrol.com/articulo/opinion/soneto-cristo-crucificado-5009167

Aparcadoiros disuasorios?

No Ensanche A queren algo máis que palabras.

Non queren probar a perderse no labirinto que sempre supoñen eses macro proxectos que se anuncian para dinamizar o centro comercial de Porta Nova. Son partidarios de aquel vello refrán que fala de que máis vale paxaro en man.

Hai que salientar que é de todo comprensible que a Asociación de Veciños co seu presidente, Rafael Leira, reclamen unha pronta reapertura do aparcadoiro da praza do Inferniño coas súas 325 prazas.

Incluso sería entendible que, con esta política de aparcadoiros “disuasorios” de Canido e San Xoán, outros barrios ferroláns queiran estender este tipo de solucións de balde ás súas demandas e, máis, cando até agora foron os veciños e traballadores desas zonas o principais beneficiados, seguramente, únicos. É dubidoso que usuarios foráneos usen con normalidade eses dous aparcadoiros de referencia.

Evidentemente, nesta xeira para o Ensanche A – que ten a sensación de non ser debidamente atendido – habería que buscarlle entón algún tipo de compensación. É dicir, unha pronta reapertura, decidir que tipo de xestión necesita o aparcadoiro e que tipo de grandes bonificacións son necesarias para resultar ser definitivamente “disuasorio”.

https://www.diariodeferrol.com/articulo/opinion/aparcadoiros-disuasorios-5000559

Jorge Luis Borges

Hai en min a crenza de que o escritor arxentino Jorge Luis Borges podería ser un cidadán máis de Ferrol. Seguro que polas súas ascendencias militar e literaria, crioula e anglosaxoa, moveríase moi ben dentro da vida social da cidade. De feito, non se me fai difícil imaxinarlle en algún faladoiro con Gonzalo Torrente Ballester.

Como todos, Borges ten moitos prismas e é produto das súas contradicións e do seu tempo. Foi quen de denunciar as simpatías fascistas de Perón. Defender a súa idea da cultura occidental como alter ego antidogmático do xudeu, cuestión esta que levouno ao recoñecemento de Israel, aínda que hoxe non sei cal sería a súa posición ante a diáspora palestina e a “expulsión final” decretada por Netanyahu.

Mais, o que atrae a miña atención está no seu fetichismo arredor dos libros e, sen ser crente, porque tiña unha especial devoción pola Biblia e a Kábala. Borges insiste en que a innovación vén da lectura dos vellos textos. Que os libros son obxectos sagrados, que grazas á secularización da escritura a literatura é o eixo da creación humana. De aí os varios niveis de lectura que ten cada obra, de aí a Kábala e o aleph (a primeira letra do vocabulario semita, da Torá e do nome de Deus).

https://www.diariodeferrol.com/articulo/opinion/jorge-luis-borges-4989730

Un fogar asaltado

O mes de setembro amence coa violencia desatada na rúa Magdalena, onde tiraron abaixo a porta dun edificio e asaltaron unha vivenda.

O acontecemento desta fin de semana sobrepasa todo tipo de liña vermella. Na cidadanía hai a sensación dunha epidemia de violencia estendida ao centro da cidade, que considera produto de non asumir moitos as responsabilidades debidas. Sexa certo ou non, no ruxe ruxe dos faladoiros se pensa que para chegar a isto, antes tivo que crearse un clima de permisividade. Estamos na cara b dun ambiente de crispación esaxerada e de falta de respecto aos demais, a risco de normalizar brutalidades?

A cidadanía ferrolá necesita respostas axeitadas e así as diversas autoridades e organismos vense emprazados a buscar unha pronta solución ao mal ambiente xerado.

Hai unha xunta local de seguridade presidida polo alcalde, na que participan os tres corpos policiais presentes en Ferrol, que ten que lidar coas consecuencias que se derivan da sensación de inseguridade cidadá. A maiores, o goberno municipal debera implementar medidas para recuperar a convivencia e o civismo na cidade, necesariamente consensuadas cos outros partidos. A cidadanía quere tranquilidade nas súas rúas.

https://www.diariodeferrol.com/articulo/opinion/fogar-asaltado-4980227

A voltas co tren

Son dos que cre que a comarca de Ferrol é europea e cos mesmos problemas de calquera área xeográfica da Unión. Así, tamén, como vostedes sigo sen entender que pasa co tren da costa. A liña de vía estreita, da que toda a cidadanía debera sentir orgullo. Igual hai que facerlle un exame de boa xestión aos políticos profesionais das diversas administracións, desde Ferrol á fronteira con Asturias.

Alguén debera explicar a desidia e o mal funcionamento deste servizo público fundamental. Folga dicir que ter unha liñas modernas para o transporte de mercadorías e persoas é transcendental para o desenvolvemento económico e social, como para artellar o territorio de xeito sostible e racional.

Como ferrolán e galego desexo que a Xunta de Galicia asuma as competencias da antiga FEVE e faga un verdadeiro servizo de proximidade. Que aposte polo tren e, permítanme un apunte á esta administración con respecto a esoutra aposta ferroviaria de Portugal cara ao Eixo Atlántico: deberan pechar filas co ministro Óscar Puente, fronte á pretensión do PP de Ayuso de desbotar os intereses galegos en favor de priorizar a liña Lisboa – Madrid. Debate central esta semana no Senado sobre a situación ferroviaria española.

https://www.diariodeferrol.com/articulo/opinion/voltas-co-tren-4972297