Arquivo da categoría: Diario de Ferrol

Electores confusos

Poblicado o por
1

A dous meses das xerais do 2008 os fundamentalistas católicos encheron Madrid con máis de cento cincuenta mil manifestantes, contra o Goberno de Zapatero. Esta manifestación, que pretende acosar á España democrática, non é máis que unha mostra de que a dereita radical tomou as nosas rúas, que non están dispostos a perder a hexemonía e o control político, aínda que perdan as eleccións como así aconteceu hai catro anos co triunfo socialista. 

A isto súmase a confusión que desde a esquerda estase a vivir con esta fin de lexislatura, onde tras unha boa xestión progresista, produto do acordo básico dos socialistas con IU e as esquerdas dos nacionalismos, vense a  evidenciar, outra vez, que a dereita logra marcarlle a axenda ao Goberno, cando este último está a facer propostas electorais, especialmente nunha redución insolidaria de impostos, xunto co anuncio dun xiro ao “centro político”. ¿Anúnciase a implementación dunha política económico – social neoliberal, onde os traballadores e as capas máis modestas paguen, aínda máis, o tan cacarexado déficit cero e o axuste económico derivado deste modelo de construción europea, que de xeito ostensible está a reducir o noso nivel de vida, visible sobre todo, tras a entrada do euro?

Seguir lendo →

Acebes debe dimitir

Poblicado o por
Resposta

O PP non atopa o seu sitioA Sentenza Xudicial do 11M pecha un ciclo nas nosas vidas. De algún xeito, obríganos a facer un punto e aparte. Á marxe de se as penas impostas a algúns do acusados ou as absolucións de outros gústanos ou non. Permítenos mirarnos con maior tranquilidade.

Permítenos, ou debera facelo, centrarnos nas vítimas e que saiban que seguimos con elas. Cando ademais, moitas tiveron que engulir os insultos dunha parte dos políticos e dos medios de comunicación que añoran os tempos negros do aznarismo. Tamén, o Estado debe asegurar que vai cumprir e asegurar a asistencia adecuada, agora e no futuro.

Outra das cousas a que obriga a sentenza é a pechar un ciclo político que comeza a raíz do atentando, cando desde as filas do entón Goberno Aznar levantouse unha cortina de fume atribuíndolle as bombas a ETA, porque así beneficiábanse electoralmente.

Pero, seguen teimudos en non recoñecer que erraron. Non se resignan á regras do xogo democrático, en aceptar a alternancia como a lóxica imposta polas eleccións libres. Pretenden, na práctica, dicirnos que a democracia consiste en que eles gobernen e os demais asintamos. Certo é que estaban acostumados a iso. A Democracia en España, redúcese ao breve período republicano e ao máis recente desde a Transición. Mágoa da falta de tradición democrática da dereita española.

As palabras de Rajoy, Zaplana e Acebes, reforzan a miña tese de que España necesita un sistema multipartidista similar ao noso entorno europeo. En ningún país da Unión Europea poderemos atopar na mesma formación política ao centro político coa dereita máis conservadora e os grupos ultras. É certo que esta anomalía débese á etapa de “bipartidismo imperfecto” do que seu día beneficiouse o goberno de Felipe González, pero trouxo a medio prazo o aglutinar aos sectores de centro dereita nun PP que tras o paso de Aznar, asumindo as teses dos seus homólogos republicanos de EEUU, converteuse nunha formación radical conservadora, en moitos aspectos con tintes de partido antisistema.

Pero, xa está ben. Hai que esixirlle a Rajoy que asuma dunha vez por todas que outra forma de facer política é posible, incluso para eles. Por respecto ás vítimas, que estes días lle pedían que as deixara en paz, e tamén, porque unha política de Estado esixe uns mínimos. Certo que a actual situación do PP converte ao Partido Socialista na única formación que pode gobernar España, pero aínda que persoalmente non me desagrade que así fose, son consciente da necesidade de que funcione o xogo democrático, inda que só sexa para que o debate político non quede viciado e sen alternativas.

Iso obrígalle a Rajoy a soltar lastre, como estes días deputados sensatos do seu grupo lle recomendan. Un cambio de rumbo do PP, que permita a todos ter a certeza de que asume plenamente a Sentenza do 11M, as normas de funcionamento, ás Institucións do Estado, e a certeza de que definitivamente acepta os vieiros do sistema democrático para facer política.

E a política tamén son xestos. España debe visualizar as raíces democráticas do PP e que entenderon a mensaxe: Acebes debe dimitir.

(Versión en español)

Xoán Gato á dereita

Poblicado o por
Resposta

Os resultados das eleccións municipais do 27 de maio presentaban para Narón un panorama moi interesante, tras a perda da maioría absoluta de Xoán Gato; especialmente cando, en principio, obrigábanlle a mudar as formas políticas a prol dun diálogo permanente cos restantes grupos políticos.

O alcalde naronés, evidentemente, non ten as cualidades políticas nin o talante de Zapatero, e ante a perspectiva dun goberno sen maioría absoluta acaba de pactar co PP. É certo que moitos considerábamos como opción máis razoable a posibilidade dun goberno en minoría con apoio externo do grupo socialista.

Seguir lendo →

Josu Jon Imaz

Poblicado o por
Resposta

O PP non atopa o seu sitioFaltoulles pouco aos do PP para celebrar a marcha do Presidente do PNV. Seguen nas teses de que cando peor mellor. Centrados nunha política que busca o enfrontamento entre os territorios como base do seu oportunismo político. Fáltalles ambición de país, ou mellor dito, fáltalles ambición democrática para entender a riqueza plurinacional que dá sentido ao término España.

A marcha de Josu Jon Imaz é negativa para a política española. A súa xestión trouxo un pouco de serenidade ao conxunto da política vasca e da loita antiterrorista, tan necesitada de expulsar ás posturas maximalistas que conducen a ningures.

Teño claro que é unha das consecuencias do fracaso do Proceso de Paz, que nos debera ter conducido á disolución de ETA e a normalización democrática. Polo tanto, o Presidente do Euskadi Buru Batzar é tamén unha das vítimas da radicalidade política de aqueles que apostaban polo fracaso do Presidente Zapatero na súa pretensión de pór fin definitivo á violencia política.

A diferenza cos procesos anteriores, por primeira vez na nosa historia democrática, o Goberno lexítimo de España non só tivo que facer fronte a ETA. Senón que o principal partido da oposición apostou claramente por utilizalo terrorismo como arma política e de enfrontamento entre os cidadáns, aínda a costa de romper á sociedade civil.

O PP é culpable de deslealdade cos cidadáns. Os seus intereses electoralistas, o seu rancor pola perda das anteriores eleccións, levounos a alimentar politicamente aos que están contra do Estado de Dereito. ETA creu ver aí o punto débil de Zapatero. Ou obtiñan contraprestacións importantes no proceso ou a dereita española esnaquizaría ao PSOE. Ou iso pensaban.

E no PP que se Zapatero cedía ante a presión da dereita, estarían ás portas da derrota electoral do PSOE. E senón o facía, este sería acusado de colaboración cos terroristas.

Máis os cidadáns sabemos das dificultades da loita contra terrorista. Durante anos perdoamos a todos os Gobernos de España os seus erros, máis non perdoamos a deslealdade do principal partido da oposición na loita antiterrorista, da súa burda manipulación das vítimas de ETA. Por iso o PP está como está. Histéricos por situarse á cabeza da sucesión de Rajoy, histéricos porque, por fin fóra do PSOE, Rosa Díez pretenda competir en españolismo rancio coa dereita.

Efectos Negativos

Non todo está feito para os socialistas. Teñen o risco de non motivar ao seu electorado nas vindeiras eleccións de marzo; e o PP non pode marcar o seu discurso, outra cousa é que desde o PSOE sexan necesarios máis didáctica, máis partido e máis militancia. Foi a España claramente de esquerdas a que votou contra Aznar o 14M, por iso erros como os cometidos en Navarra ou Madrid, senón se corrixen, a poden desmobilizar. E seguro que Solbes sabe que os “técnicos” están para buscar solucións ás demandas da sociedade na súa pretensión de máis democracia e máis igualdade.

Chegou, tamén, o tempo de facer unha análise máis rigorosa do mal chamado Pacto polas Liberdades e da, cando menos excepcional, Lei de Partidos. Entre os efectos negativos están que os socialistas estiveran atados, amordazados e chantaxeados por esta Dereita radical e desleal.

Pero volvendo á orixe deste artigo. Mágoa da marcha de Josu Jon Imaz, porén é lóxico pensar que no PNV as voces sensatas van prevalecer. Son un partido centenario que apostou claramente pola democracia xa na Segunda República, estiveron na loita antifranquista e seguirán na loita contra ETA.

Sigo a pensar que Euskadi e a política española necesitan profundar nese acordo básico entre os socialistas, esquerda unida e o nacionalismo democrático.

Enlace a Vieiros

Enlace a Diario de Ferrol

Traducción ao español

Na Rede de Blogs Socialistas

Atento: Deslocalización

Poblicado o por
5

Atento LogoAo principio foi a privatización de Telefónica que, co discurso dunha suposta mellor xestión empresarial, a libre competencia e o beneficio dun mellor servizo para os usuarios; quedou en mans duns empresarios amigos do poder político de entón.

Tras a externalización dos servizos da empresa e o peche das súas oficinas de atención aos usuarios – en Ferrol ubicada no seu día na Avenida de Esteiro – trouxo o nacemento de empresas subcontratadas. Mais os usuarios non percibiron beneficios e os novos traballadores precariedade laboral, redución de salarios e regresión nos seus dereitos.

Pero, nesta aldea global as ansias exponenciais de redución de custes e enriquecemento rápido traen para a filial de Telefónica, “Atento” na Coruña – na maioría dos casos teleoperadoras – o despedimento de dous centenares de traballadores, en liña cos despedimentos masivos desta empresa por toda España, pola deriva do seu traballo a países como Marrocos ou latinoamericanos como Perú e Colombia.

Esta noticia, é unha máis, que nos últimos tempos saltan xa con moita frecuencia aos medios de comunicación e vemos que noutros sectores (automóbil, por exemplo), no mellor dos casos a deslocalización retrásase cunha redución de salarios e dereitos sociais; que poden acabar provocando nas nosas sociedades a regresión económica, como así salientaban hai pouco dende a Comisión Europea, por mor dun retroceso no consumo cidadán.

Seguir lendo →