Arquivo da categoría: Diario de Ferrol

Xente

Poblicado o por
Resposta

Revolvendo re-atopei un compacto que foi moi importante no devir do grupo folk Berrogüetto, aquel que conmemoraba os seus dez anos de andainas e publicado no dous mil seis. Era, tamén, un disco de consolidación de Guadi Galego como voz e, dende aquela, a teño sempre presente entre os meus gustos musicais. É certo que tamén son máis de grupos e voces que de estilos.

Son dos que cren que hai unha complicidade cos músicos, e que cando unha obra chega ás mans do público, é propiedade das dúas partes. Así, ocorreu que durante un tempo estiven “enfadado” porque a primeira canción deste disco, “Xente”, foi cedida para unha campaña electoral (aínda que considero esencial o compromiso dos nosos artistas). Tardei un tempo en reapropiarme do “Xente”. E estes días volve a soarme, porque é “xente que namora, diferente, intelixente, xente divertida e que non se vende”.

http://www.diariodeferrol.com/opinion/manuel-cendan/xente/20150813011024131619.html

Cunqueiro

Poblicado o por
Resposta

Recoñezo que fun enganado. Que creín que era certo aquel bulo, que percorría as redes sociais e que achacaba á nova corporación madrileña, da señora Carmena, a intención de sacar o nome de Álvaro Cunqueiro á rúa que leva alí o seu nome. E foi grazas a un artigo de Méndez Ferrín e que, tamén, novamente chegounos vía Twitter, neste caso de Uxío Novoneyra Rei, onde puidemos ver que se trataba dunha simple manipulación.

Vivimos tempos que resulta difícil saber o que é de verdade información veraz ou simple invención partidaria. Xogan con que as persoas afectadas, nos casos de manipulación, non poden estar sempre desmentindo as falsidades. Máxime cando todo se inventa, porque hai xente que non acepta a decisión democrática da cidadanía. As miñas desculpas á alcaldesa de Madrid por non ter posto en corentena a información sobre o autor do “Merlín e familia”.

http://www.diariodeferrol.com/opinion/manuel-cendan/cunqueiro/20150806005012131025.html

Redes de esperanza

Poblicado o por
Resposta

Hai dez días o sociólogo Manuel Castells presentaba a segunda edición do seu libro “Redes de indignación e esperanza”. Un estudio das diversas primaveras, do 15M e das súas respostas á alienación desta crise tan oportunista. É certo que as esquerdas clásicas, tanto política como sindical, están atrapadas polo seu compromiso cun pacto social que as dereitas xa non consideran necesario. Aí está o golpe da banca alemá contra o pobo grego e o seu referendo.

Pero, a superación dos medos por parte da xente, obriga as institucións a cambios de fondo. Aí están as novas redes e movementos sociais, que hoxe ocupan o papel central que antes tiñan sindicatos e partidos. A loita fundamental é a batalla por conformar un novo xeito de pensar, e a coacción -incluída a “lei mordaza”- non pode garantir a supervivencia das vellas hexemonías sen consenso social.

http://www.diariodeferrol.com/opinion/manuel-cendan/redes-esperanza/20150730013357130435.html