Mercado medieval ou da Ilustración?

Dentro dun par de horas pecharase o Mercado Medieval que desde o xoves 7 de agosto, estase a desenvolver en Ferrol Vello, no Peirao de Curuxeiras. Non teño dúbida de que os xornais locais falarán do Mercado Medieval como un gran éxito de visitantes. Ademais, coincide co desenvolvemento da feira marítima do Spinnaker, esta última organizada pola familia de Paloma Lago.

A anterior corporación municipal, dirixida pola Dereita, intentara a organización do Mercado da Ilustración. A verdade que resultou unha auténtica chapuza. Acabou misturado co Medievo. Practicamente, so algúns pola súa conta fixeron os traxes adecuados para o século dezaoito, así como as xentes vinculadas ao teatro aficionado (p.e. Bartoleta Teatro); o resto, incluídas todas as casetas e o resto dos participantes tiraron do que xa tiñan feito para a Idade Media e para o conxunto de eventos en Galicia.

Pero, o certo é que Ferrol non ten zona medieval. De feito as estreitas rúas onde se desenvolve tradicionalmente a feira medieval necesitan dunha urxente intervención urbanística, esixe xa a súa restauración, pero é imposible confundilas coa estrutura medieval. Non estou dicindo que non se faga, senón que esta cidade está estreitamente ligada á Ilustración e ao Racionalismo (o barrio da Magdalena aí está desde Carlos III), que xunto ao desenvolvemento da industria naval, sentarán as bases da historia ferrolá de finais do século dezanove e todo o século vinte. Serían os substratos do potente movemento obreiro desta cidade, e da loita contra o franquismo e, despois contra a reconversión salvaxe de mediados de 1980.

Neste senso segue as pautas do nacemento do movemento obreiro. A Ilustración sentará as bases para derrocar ao feudalismo e os artesáns democráticos darán lugar á Revolución Francesa. A esquerda xacobina democrática pasará a súa herdanza aos fundadores do socialismo científico. Do mesmo xeito, que Marx e Engels, en termos filosóficos son herdeiros de Hegel, Feuerbach ou Ricardo, no político o son de Aristóteles, Rousseau e Robespierre. Foi na Revolución de 1848 – A Comuna de París – onde atoparían o axente transformador da sociedade, os asalariados herdeiros directos dos vellos artesáns parisinos. Lembrade que a Nova Gazeta Renana, dirixida por Marx, definíase como o “Órgano da Democracia”.

Pero, volvendo ao asunto creo que desde o Concello de Ferrol deberían recuperar a idea da feira da Ilustración. Deben contar co numeroso movemento asociativo da cidade, pero tamén necesitan dun plan específico, tanto no deseño dos traxes, dos postos do mercado decimonónico, así como do financiamento específica deste evento. É dicir, hai traballo para as Institucións, as asociacións, os historiadores e para os creativos

Pensemos nisto.

…E van 24 números de “Razón Socialista”

Onte presentamos o número 24 da revista semestral “Razón Socialista”, editada desde o ano 1999 pola Asociación Cultural Fuco Buxán. O primeiro número chegou ás rúas o Primeiro de Maio de 1995.

Portada Razón Socialista 24Razón Socialista naceu inicialmente da man de militantes socialistas descontentos co acontecer interno do PSdeG – PSOE, para máis tarde ampliar ese grupo inicial a outras xentes do conxunto da esquerda ferrolá e que deu lugar a unha atípica agrupación socio – cultural como Fuco Buxán, hoxe cunha gran pluralidade interna, tanto política, como sindical, e que ten como obxectivo común a rexeneración da esquerda e a transformación da sociedade desde postulados progresistas e galeguistas.

E iso, tamén vese nas páxinas da revista. Agora, xa a podedes baixar en formato pdf, ou ben pedila en formato papel á propia asociación cultural.

Quizais, a portada deste número 24 sexan unha das máis impactantes. Tras o edificio derrubado da rúa Madalena, vese ao fondo a Casa do Concello de Ferrol. Na portada, tamén se destacan, entre outras, as firmas de Santiago Carrillo, do Presidente asturiano Álvarez Areces, do sempre amigo Jordi Pedret, e do tamén amigo, Xosé Manuel Sarille, fundador da Mesa pola Normalización Lingüística.

Na presentación de hoxe, a intervención destacada foi a de Aitor Bouza Manso,da Asociación Xuvenil “Aprende a escoitar”, o seu artigo “Os mozos e as mozas tamén sabemos escoitar” o atoparedes na páxina 28. É este un colectivo do IES Carvalho Calero do barrio de Caranza, que están a traballar con xente maior, buscando nexos para que estes últimos sintan que aínda son importantes, e útiles de seu e para o conxunto da sociedade. Recoméndovos que visitedes a súa páxina, para coñecelos mellor; así mesmo déixovos cun vídeo do traballo social que están a desenvolver.

É difícil non recomendar todos os artigos deste número. Desde a entrevista ao alcalde de Ferrol, Vicente Irisarri, á que se lle fai a Victoria Fernández; desde a cuestión chilena á palestina; da situación da nosa lingua á situación da policía local ferrolá… Quizais – mira que é difícil optar – me paro nos artigos de Pedret, sobre a desaparición da esquerda italiana; ou no artigo de Lucía Albor, que propón o superporto Ártabros como solución ao conflito de Reganosa. Quizais, sexan máis novedosos polo xeito de enfocar estes asuntos.

En fin, pinchade aquí, e baixar e difundide este novo número 24 de Razón Socialista.

Impostura e desorientación na normalización lingüística

A impostura e a desorientación na normalización lingüística

Por Xosé Manuel Sarille

Libro SarilleUnha reflexión libre. Dirixido aos que queren reflexionar libremente sobre a lingua. Un libro con moitas preguntas e respostas. Entre elas as seguintes:

Por que a política lingüística municipal do BNG é igual, con moi poucas excepcións, á dos concellos gobernados polo PP e o PSOE?

Por que Anxo Quintana entregou o 15 de setembro de 2005 a política lingüística da Xunta ao PSOE, cando ía ser unha área xestionada entre as dúas forzas? Que quería dicir cando declarou que “pola lingua non vaí haber problema”?

Cando os tres partidos principais ensaiaron xa a súa política de lingua en todo tipo de institucións, concellos grandes e pequenos, deputacións e Xunta, e fracasaron, quedan enerxías nalgún outro lugar? Hai razóns para a alegría?

Por que as institucións comprometidas coa lingua teñen unha enorme responsabiíidade no fracaso da súa normalización?

Por que sendo Galiza un país rico dentro do contexto mundial, ten dificultades para desenvolver políticas complexas? É rico e atrasado? Que consecuencias ten iso na normalización lingúística?

Por que as normas da Real Academia Galega teñen nas edicións actuais máis de cincuenta erros graves, que as converten, ás edicións, en inservíbeis?

Por que cando Europa está a construír grandes rexións e o mundo camiña cara a globalización, en Galiza óptase por afondar as distancias culturais con Portugal e Brasil?

Por que en Estremadura estudan portugués máis de 10000 alumnos e aquí practicamente ningún?

Por que as Universidades non criaron estudos específicos para especialistas na política de lingua? Por que, no entanto, hai dez ou doce organismos investigando léxico sen coordinarse?

Cantos profesionais da normalización língúística en nómina hai facendo política cultural? Todos?

Por que todas as tendencias do BNG calan a boca ante unha política lingüística igual ou  peor que a do PP da época de Fraga?

SEN DIAGNÓSTICOS LIBRES E SEN AUTOENGANOS NON HAI SOLUCIÓNS POSÍBEIS.

Xosé Manuel Sarille é Presidente de Honor da Mesa pola Normatización Lingúística. Está vinculado á defensa da lingua galega desde a adolescencia.

Enderezo de Candeia Editora