Ao principio foi a privatización de Telefónica que, co discurso dunha suposta mellor xestión empresarial, a libre competencia e o beneficio dun mellor servizo para os usuarios; quedou en mans duns empresarios amigos do poder político de entón.
Tras a externalización dos servizos da empresa e o peche das súas oficinas de atención aos usuarios – en Ferrol ubicada no seu día na Avenida de Esteiro – trouxo o nacemento de empresas subcontratadas. Mais os usuarios non percibiron beneficios e os novos traballadores precariedade laboral, redución de salarios e regresión nos seus dereitos.
Pero, nesta aldea global as ansias exponenciais de redución de custes e enriquecemento rápido traen para a filial de Telefónica, “Atento” na Coruña – na maioría dos casos teleoperadoras – o despedimento de dous centenares de traballadores, en liña cos despedimentos masivos desta empresa por toda España, pola deriva do seu traballo a países como Marrocos ou latinoamericanos como Perú e Colombia.
Esta noticia, é unha máis, que nos últimos tempos saltan xa con moita frecuencia aos medios de comunicación e vemos que noutros sectores (automóbil, por exemplo), no mellor dos casos a deslocalización retrásase cunha redución de salarios e dereitos sociais; que poden acabar provocando nas nosas sociedades a regresión económica, como así salientaban hai pouco dende a Comisión Europea, por mor dun retroceso no consumo cidadán.
Esta ría, una de las más productivas de Galicia, padece tal deterioro, que puede conducir a una muerte segura si no se remedia. Crece la contaminación y se reduce la cantidad y calidad de su marisco. No se recuperan las zonas improductivas, cubiertas de lodos, que atufan a los ciudadanos, y se pierden otras. Y no vemos iniciativa para solucionarlo, sino, lentitud para el saneamiento.
manuelcendan.com 