Acerca de Manuel Cendán

Teño unha enfermidade incurable, son un soñador / I've an incurable illness, I'm a dreamer. https://manuelcendan.com

Similitudes

Permítanme contarlles que marchei por uns días. Así, que perdoen esta introdución, pero si quero volver agradecer á federación local das asociacións veciñais, o terme permitido acompañalos para coñecer o proceso de peonalización de Pontevedra, hai un tempo.

Aquela visita levoume a volver a esta capital de provincia, que creo que ten moitas cousas en común con Ferrol (a pesar de ter nós vinte mil veciños menos). Pero, si algo fainos parecidos é que somos “afeccionados á boa vida”. Consideramos as cidades un dereito das súas xentes, aínda que aquí temos especial capacidade de complicar o máis simple.

Do mesmo xeito que gusta ir a Canido, parar a comer no Anca, tomarse un café no Derby ou as nosas praias, en Pontevedra gustan de cousas similares nas súas rúas e prazas recuperadas. Quizais teñamos que aprender nós de Pontevedra que Ferrol non necesita trincheiras, senón un acordo básico en temas de cidade.

https://www.diariodeferrol.com/opinion/manuel-cendan/similitudes/20190711001254260355.html

Unha cidade difícil

Á noite do 26 de maio, Ángel Mato tivo moitas felicitacións e algunha visita inesperada. Todo indicaba que as esquerdas ían poñer en valor o que teñen en común. Esas coincidencias foron o argumento central para investir ao actual Alcalde de Ferrol. Pero, esas mesmas cousas parecen non permitir un goberno conxunto.

É entendible a cautela de Ángel Mato, prefire facer unha inversión a futuros en favor de consensos. Á marxe dos erros que poidan ter cometidos os negociadores, desde fóra non se entende ren. Todo sona a cotas persoais de FeC ou a que o BNG non ten ambición de goberno.

Resulta curioso que desde a sociedade civil ferrolá, e máis por aqueles que solicitan entrevistas cun goberno municipal que aínda non está nomeado, non premeran en favor dun goberno conxunto. Por poñer un exemplo práctico, probablemente neste mandato non haberá ningunha remunicipalización, é case imposible cun goberno en minoría.

——————–

https://www.diariodeferrol.com/opinion/manuel-cendan/unha-cidade-dificil/20190703234936259983.html

P.S. Quero agradecer tanto os comentarios favorables e, como non podía ser doutro xeito, tamén aqueles outros que – de xeito lexítimo – discrepan da miña opinión.

Incluso agradecer a lectura deste artigo, que vese que non resultou indiferente, a quen simplemente cre estar en posesión da verdade e usa a súa liberdade para descalificarme e, incluso, lanzar insidias (ningún foro dos que eu teña participado nestes últimos anos ten recibido subvención algunha).

Ferrol infame

Si, Ferrol forma parte de esas cen infamias supostas que Cidadáns, o señor Rivera e a señora Arrimadas, atribúenlle ao actual presidente do goberno de España e secretario xeral do PSOE, Pedro Sánchez.

E cal é a contribución local que converte aos socialistas en xentes de mal vivir? Pois nada menos, que a elección de Ángel Mato como alcalde pola suma desa conxunción, xudeu-masónica inconfesable, que forman socialistas, comúns e nacionalistas.

Claro que o electorado ferrolán sabíamos ben o que votábamos. Non somos inocentes, así que supoño que este partido – hoxe irmán dos abascales – considerará á maioría das e dos votantes departamentais no mesmo senso.

E todo por non saber votar como deus manda! En fin. Cada un elixe e actúa como quere. Cada quen é responsable das súas saídas de ton e, por iso, cada quen é libre en caer na irrelevancia política por turrar contra os muros que mesmo levanta.

https://www.diariodeferrol.com/opinion/manuel-cendan/ferrol-infame/20190627003240259446.html

Hai máis Ferrol

A mediados do século pasado nacía Caranza. Inicialmente, para solucionar as necesidades de vivenda dos traballadores da antiga Bazán, e iso conformou unha cidade con dúas almas. A oficial coa suma dos Ensanches á Magdalena e esta micro cidade, que hoxe busca ter o seu propio “centro” arredor da Avenida Castelao.

Se ben esa especificidade de Caranza foise matizando, houbo outros barrios que comezaron a ter unha certa vida independente do centro. O esquecido Ferrol Vello e, especialmente, Canido por dereito propio. Á marxe está o rural, onde cada lugar é un mundo.

Mais, a situación de crise e a desatención dos barrios, sobre todo nos últimos oito anos, acabaron por facer aparecer vidas alleas ao Ferrol oficial. Inferniño ou Ultramar son claros exemplos, tanto que achegarse ao Concello ou á Magdalena é “baixar a Ferrol”. Simplemente, direilles que necesitamos dun proxecto común e integrador de cidade.

https://www.diariodeferrol.com/opinion/manuel-cendan/hai-mais-ferrol/20190619200337258990.html

O mundo segue

Houbo quen creeu que preguntarlle ao entón candidato, Ángel Mato, polas obras da praza de Armas restáballe, pero nos seus votantes non é unha cuestión polémica. Para el é unha reforma sen perigo e que vai beneficiar á Magdalena. Realmente, foi este un elemento introducido en campaña polo PP fronte ás outras dereitas, cando inicialmente parecía que o daban como un feito consumado.

O certo é que a desaparición do aparcadoiro subterráneo non trouxo problemas engadidos. Quizais, agora, resulta un pouco chocante que algún intente botar en cara a desaparición do de Porta Nova, cando este levaba dous mandatos á man de deus.

Pasaron as eleccións municipais. Estaría ben un chisco de consenso, implementar sinerxias e abandonar o ruído (que tan lonxe está das preocupacións reais da cidadanía). É mellor remar xuntos, que negarlle a Ferrol a posibilidade de sumarse ao novo concepto de cidades para ser vividas.

https://www.diariodeferrol.com/opinion/manuel-cendan/o-mundo-segue/20190612210416258508.html