Escravitude

Hai uns vinte días a Asemblea Xeral da ONU aprobou, coa abstención de España e de medio centenar de países (a maioría europeos), unha resolución contra os máis de catrocentos anos do tráfico transatlántico de escravos africanos. Arxentina, EEUU e Israel votaron en contra.

A resolución considera que a escravitude foi o primeiro réxime mundial que codificaba aos seres humanos e aos seus descendentes como propiedade hereditaria, vendible e perpetua, “convertendo a reprodución humana nun mecanismo de acumulación de capital” cun especial sufrimento das nenas e mulleres de orixe africana que eran sometidas, de xeito sistemático, á violencia sexual e reprodutiva, para xerar man de obra escrava.

Pola parte que nos toca, resulta rechamante a abstención do noso país, que por unha incomodidade evidente nin publicou unha nota oficial desta resolución. Seguramente, as implicacións e posibles reclamacións están na súa base. Mais, isto abonda na nosa falta de memoria histórica. A cidadanía descoñece que ata principios do século XIX era legal a escravitude en España. Incluso en Ferrol temos un capítulo da nosa historia sen pechar cun ilustre personaxe local, presuntamente vinculado á trata de escravos.

https://diariodeferrol.elidealgallego.com/opinion/2026-04-16/escravitude-849448.html

Vai de libros

Un sempre pregúntase se realmente hai un lector para cada obra ou, máis ben, se cada libro convértese en moitos, simplemente pola pegada que pode deixar en cada persoa, sen que debamos asumir recibir a mesma influencia. Un libro reflicte o universo socio-cultural e ideolóxico do seu autor, aínda que sexa de xeito inconsciente. Un sistema de valores que acaba salpicando cada páxina que lemos.

Acaso non percibimos isto no “Resistencia” (Xerais, 2002) de Rosa Aneiros? E se imos a obras referentes como a “Democracia en América” de Tocqueville, non somos capaces de ver as súas eivas, cando só dedica un “breve comentario” a unha cuestión transcendental, como o mercado de escravos – capital fundador da revolución industrial inglesa – no desenvolvemento dos EEUU?

Ás veces, tan importante é o que se escribe, como se escribe e o que omitimos. Lectura crítica, para ser libres. Porque incluso os libros “para entreter” transmiten valores. Pero, non fagan caso destas “letras de cambio”. Para a semana pasen pola feira do libro de Ferrol. Xa saben que o peor que pode pasar é que as follas dos libros non teñan as marcas dos nosos dedos. Aínda que sexa por aquelo que dicía Manuel Rivas de que “os libros arden mal”.

https://www.diariodeferrol.com/articulo/opinion/vai-libros-4786908