Primarias socialistas

O sábado, as e os socialistas galegos cos nosos votos en urna, elixiremos ao noso candidato á presidencia da Xunta de Galicia. Pero hai quen quere montar barullo, moito barullo. E todo para intentar cuestionar o resultado final deste proceso, se non lle convén a aqueles que se proclaman de seu “barón ou baronesa” do PSdeG. O positivo deste sunami que é a crise económica social que padecemos é levar por diante todo o obsoleto, por iso intentan sobrevivir como sexa.

Ese e non outro é o motivo dos ataques á presidenta da xestora galega do partido socialista. A vella garda das esencias do vello vazquismo (Paco e Pachi) e “confluenzas varias” queren seguir a mandar na praza galega, aínda que sexa a costa de cargarse o propio partido. É a hora da rebelión da militancia socialista, para que quén perdeu as municipais de fai un ano, non siga a mandar. Contra o barullo o mellor é encher as urnas.

http://www.diariodeferrol.com/opinion/manuel-cendan/primarias-socialistas/20160526003555155392.html

Pechar filas

Os socialistas vimos de saber da renuncia do noso secretario xeral. José Ramón Gómez Besteiro xa está libre e defendéndose das acusacións dunha xuíza que pretende endosarlle facturas da época do PP de Cacharro na Deputación luguesa. A señora De Lara deberá probar todas as súas acusacións, porque hai tamén un amplo rexeitamento na propia cidadanía ante o que se considera unha intromisión ilexítima na política galega.

Este feito venlle moi ben á dereita galega. Por iso non teñen sentido premuras innecesarias. O PSdeG debe resolver en tempo e forma as súas primarias e o seu congreso galego. Non é de recibo que a aqueles que desde dentro alimentaron a saída de Besteiro lles entren as présas, máis cando son boa parte dos que se están descartando porque saben que ben non contan co voto cidadán ou xa son historia. Toca pechar filas coa xestora galega e coa súa presidenta Pilar Cancela.

http://www.diariodeferrol.com/opinion/manuel-cendan/pechar-filas/20160324001710149783.html

Auga

 

Si, a xestión do alcalde José Manuel Rey fai auga. O conflito do saneamento e as novas taxas da auga, que gravan as economías dos ferroláns, veñen dados pola incapacidade da dereita local para defender Ferrol, fronte á Xunta de Galicia.

Pretenden darse un titular nesta longa precampaña de cara ás eleccións municipais do 2015. Mentres, Augas de Galicia e a Xunta escabullen a súa obriga de poñer en marcha todo o proceso do novo saneamento. Non vaia ser que haxa problemas; e de paso fan negocio a costa dos cidadáns.

A falta de sangue da dereita ferrolá, vólvese contra deles. A rebelión entendible de Narón, só é o primeiro paso para a rebelión da propia veciñanza ferrolá, contra unha dereita incapaz de defender o ben común. Unha dereita que está de xeonllos ante os intereses crematísticos duns poucos. Acaba o alcalde ferrolán de pegarse un tiro no seu propio pé.

Enlace web á columna Letras de Cambio (@DiarioFerrol).

 

Megasa: apuntes dunha loita inconclusa

A mobilización dos traballadores de Megasa e das súas familias foi unha das loitas máis seguida, con moita atención, pola cidadanía e polos medios de comunicación, en particular. Basicamente, porque foi unha decisión política do PP a que provocou a situación nunha empresa que non estaba en crise e, dende o seu Comité de Empresa, a resposta foi unha loita social que visualizou aos culpables desde o primeiro momento: o Ministerio de Industria, a Xunta de Galicia e as súas políticas de austericidio, que ameazan con levar por diante ao conxunto da industria española.

No caso específico de Megasa, unha das cuestións está na chamada “interrumpibilidade”; mecanismo polo cal os grandes consumidores cedían a súa electricidade en favor do consumo doméstico, nos seus picos de demanda. Aseguraban así o suministro ao conxunto da poboación e como compensación as industrias recibían unhas bonificacións nas súas facturas. Estas agora van a ser reducidas e as esixencias para obtelas son moito máis ríxidas, cuestionando a competitividade e o emprego. O asunto é reducir o coste para o Goberno en 200 millóns de euros, e así axudar a cadrar as contas macroeconómicas de España ante a Comisión Europea.

Isto, ademais, englobado nunha reforma total do sistema estatal de electricidade, que trae para todos un incremento do prezo do recibo da luz. E isto de onde nace? No primeiro mandato de Aznar, o seu ministro Rodrigo Rato acaba privatizando o conxunto desas empresas públicas, deixando o sistema eléctrico en mans de cinco operadores privados. Estes conforman un oligopolio que inmediatamente provocan unha galopante suba dos prezos da electricidades para obter grandes beneficios. Así, e coa pretensión de manter ese nivel de ganancia, a imitación dos bancos, fan investimentos de alto risco, que acaban quebrando. É a burbulla enerxética, que se suma á inmobiliaria e financeira.

Así, agora o PP, pretende darlle unha solución á xestión de Aznar, pasándolle a factura aos cidadáns e ás industrias. Mais, calquera medida que se pretenda pasa por dar resposta a saber que sectores ou/e que tamaño do servizo enerxético ten que quedar nas mans públicas. Só así o Estado poderá regular o mercado eléctrico e garantir un prezo competitivo para os particulares e para a industria española. Pero, isto é un anatema. Viva o Capital!

Os traballadores: a columna central.RS35.Portada

Ninguén esperaba a repercusión da loita social. E quizais haxa que empezar por salientar que grazas á mobilización en defensa dos seus postos de traballo, os traballadores convertéronse na columna central da defensa do proxecto que representa Megasa. Cando a Empresa o 31 de maio comunica ao seu Comité o que estaba a pasar, fanno porque as súas relacións e capacidade de influenza ante o Ministerio e a Consellería de Industria están rotas. A loita dos traballadores e das súas familias provocaron a reapertura das negociacións e ademais, lograron introducir o debate eléctrico no conxunto da siderurxia estatal.

Tamén debemos ter en conta ás mulleres de Megasa; compañeiras, esposas, nais, fillas… que compartiron o protagonismo dunha fábrica que segue a estar maioritariamente formada por varóns.

Así tamén, o apoio recibido polos traballadores do conxunto dos Concellos de Ferrolterra, Eume e Ortegal; a repercusión tanto nos Parlamentos galego e español; así como o apoio decidido do Partido Socialista e tamén, do BNG e AGE; o apoio dos medios, en especial das súas periodistas; sentaron a base da enorme repercusión social acadada.

Mais, esta segue a ser unha loita inconclusa. O novo diseño social ditado polas reformas económicas e eléctricas do Partido Popular trae unha nova reordenación da industria, das relacións laborais e coa pretensión de que sexan en exclusiva a clase traballadora e os sectores máis modestos das medias, os que paguen o desaguisado dos bancos, inmobiliarias e eléctricas. E obviamente, a patronal de Megasa non quere recoñecerlle aos seus traballadores e ás súas familias o esforzo inmenso que fixeron. O importante é o negocio.

Publicada no nº 35 da revista “Razón Socialista”, Segundo Semestre 2013. Editada polo Asociación Fuco Buxán.