Arquivo por etiquetas: crise

Facer pé

Poblicado o por
Resposta

Igual que vostedes, non vexo que tocáramos fondo nin os brotes verdes da dereita. O que acontece é que, aqueles que provocaron a crise económica, vense cada día máis reforzados polas políticas de Rajoy e Feijóo, á nosa costa. Por iso, a dereita segue a culparnos. Pasaron de que “vivíamos por riba das nosas posibilidades”, a dicir que nosa é a culpa da persistencia da crise porque “non somos emprendedores”.

Sabemos que imos retroceder máis, pero necesitamos facer pé. Simplemente, porque necesitamos saber onde estamos e de onde imos partir. Si, reconstruiremos a democracia e os dereitos sociais, por moito que lles pese.

Sempre hai un camiño, e se algo amosa a traxedia da curva de Angrois, é que cando somos convocados para o traballo colectivo e solidario damos o mellor de nós. O ben común é o camiño que nos sacará das turbulencias e non a calma chicha do conformismo.

Enlace Diario de Ferrol.

Violencia

Poblicado o por
Resposta

lapicesAs escolas reflicten nitidamente o que pasa na sociedade. Se en tempo de bonanza os escolares dividíanse entre os dun nivel de consumo enfermizo e os demais, hoxe este é un dos sitios onde vese mellor a tolemia austericida, porque directamente a están a sufrir os nosos nenos.

A dereita, en vez de reforzar aqueles servizos básicos que serven de primeira barreira contra das situacións de exclusión, aposta pola redución da cobertura dos comedores, dos profesores de apoio e da asistencia social. Rexeitan a igualdade e a mobilidade social.

Hai o caso dun neno trasladado de escola, porque supostamente é conflitivo. Si, pero todo o mundo sabe que na súa familia sofren a violencia paterna. Onde están os servizos sociais preventivos? Onde a inspección educativa? Nós mesmos? Mirando para outro lado. O rapaz é violento, porque el é a primeira vítima. Tamén nosa.

Enlace a Diario de Ferrol.

Piratas

Poblicado o por
Resposta

A dereita sabía que as súas medidas económicas ían provocar esta recesión aguda. Buscaban só amolar á poboación e un instrumento para a dominación. Trasladaron ese esquema ao conxunto do país e das institucións.

Unha proba a temos en Ferrol. A herdanza recibida polo alcalde Rey Varela foi a dun concello solvente, pero seguiron directrices. Os cartos municipais paralizados e un plan oportunista de axuste que implica desmantelar servizos públicos, padroados municipais e o Imfacofe.

Os orzamentos do 2013 responden a ese criterio ideolóxico. Os socialistas debatendo dentro do seu grupo municipal e coa executiva local, responderon adecuadamente cun non rotundo. Quizais non esperabamos que dous días despois o PP se auto emendaría e piratearía as propostas dos socialistas. Ferrol ten unha alternativa de esquerdas e unha dereita que cada día está máis illada.

Enlace á columna “Letras de Cambio” no Diario de Ferrol.

A crise como oportunidade

Poblicado o por
Resposta

A crise afúndese na Lei 6/1998 de liberalización do chan de Aznar e Rodrigo Rato, e a complicidade de Zapatero vén por non parar a burbulla inmobiliaria. O programa deste último, estivo centrado nos dereitos sociais e unha lei de dependencia sen orzamentos suficientes. Máis acorde cunha visión radical-democrática, que cunha socialista que cuestionara a hexemonía da dereita na Transición. Un crecer para un reparto desigual.

Porén, a diferenza de Italia puidemos ir a unhas eleccións no 2011, que trouxo un goberno de Mariano Rajoy e un ministro de Lehman Brothers, Luís de Guindos. Un goberno fiable para os grandes financeiros. Agora, cando amplos sectores contestan as súas receitas, incluídos moitos dos seus votantes, o seu entorno mediático reclama a complicidade socialista.

Esgotado Rubalcaba, propoñen a un Joaquín Almunia obediente a Merkel, que recupere o voto centrista das clases medias para o PSOE (escondendo que os traballadores mileuristas e os parados son a gran maioría da poboación). Vano intento, uns están sendo proletarizados, e os que se seguen mantendo como tal clase media abandonan a idea democrática, máis preocupados pola súa carteira.

Mentres, o austericidio impide a recuperación e o crecemento; os recortes son escusas para facer negocios lucrativos. Aí está a privatización da sanidade en favor de empresas como Capio, vinculada a Rodrigo Rato e Ignacio López (esposo de Cospedal). Obviamente, unha casualidade. Un acordo ou unha gran coalición entre o PP e o PSOE só é posible aceptando as políticas da dereita, recorte das liberdades cidadás e o espolio do sector público. Suporía unha implosión dos socialistas.

A crise tamén é unha oportunidade para os cidadáns e os propios socialistas; cun amplo acordo de unidade cos movementos sindicais, sociais e do conxunto da esquerda plural. A saída da crise está en máis democracia, máis sector público e máis estado de benestar. Puro socialismo.

Enlace web El Correo Gallego

Desencaixados

Poblicado o por
Resposta

https://i0.wp.com/2.bp.blogspot.com/_7emEBsVyxGg/SbGuemC09OI/AAAAAAAAEOw/3MS0zKlDLhI/s400/magazine_img_826_0.jpg

Hai máis de vintecinco anos elixín Caixa Galicia porque era banca pública, e a pesar dos defectos e interferencias, tiña como eixos de actuación a defensa dun territorio chamado Galicia e dun pobo traballador específico, os galegos.

Daquela xa falábase da xestión privada para dar un “mellor servizo” e garantir a súa “competitividade”. Vimos co paso do tempo como con ese criterio fomos perdendo algo que era patrimonio común noso. Foi a escusa para o pelotazo urbanístico e traspasar activos públicos ao privado. Roubáronnola.

Nas cousas importantes, e que condicionan a vida das persoas, non dá igual a xestión pública ou privada. O capital, a súa xestión e as súas prioridades non son cuestións inocuas. A xestión privada introduce un elemento contra as persoas: a existencia dun lucro que converte os dereitos dos cidadáns en mercancía; hipotecándonos.

Enlace ao Diario de Ferrol (columna Letras de Cambio).