Siguen as adhesións á Homenaxe que este venres haberá aquí en Ferrol a Isaac Díaz Pardo, como mostra de que este feito traspasa o ámbito da cultura e atinxe a toda a sociedade galega, reproduzo o comunicado do Comité de Empresa de Megasa, onde o meu sindicato, a UGT ten maioría absoluta:
A Asociación Cultural Fuco Buxán acaba de editalo libro “I. Díaz Pardo. Homenaxe Galega”. O principal obxectivo desta obra, compilada por Rosa Méndez, é profundizar no coñecemento da traxectoria de Isaac nas súas múltiples vertentes: artista, industrial, escritor e galeguista comprometido con Galicia e a súa cultura dende os seus tempos de adolescencia.
Consta de 260 páxinas e cerca de 100 ilustracións e fotografías relativas a Isaac e a súa obra, e recolle as intervencións dos participantes nas Mesas Redondas, do 9 e 23 deste mes febreiro, na Fundación Caixa Galicia: Camilo Díaz, Manuel Aznar, Xosé Neira Vilas, Euloxio Ruibal, Fernando Salgado, Fermín Bouza e Andrés Varela;
E as composicións que recitarán, o 2 de Marzo, no Acto Central da Homenaxe Galega no Teatro Jofre, os poetas: Eva Veiga, Xosé Leira, Jose Viale Moutinho e Rosa Méndez
Estaba Sadam Hussein hablando con Dios y le pregunta a Dios,
¿cómo estará Irak dentro de 10 años?
Dios le contesta: Estará todo destruido por las bombas
enviadas por los Estados Unidos. Sadam se sentó… y lloró.
Estaba Bush hablando con Dios y le pregunta a Dios,
¿cómo estará América dentro de 10 años?
Dios le contesta: Estará totalmente contaminada por las bombas
químicas enviadas por Irán. Bush se sentó….. y lloró.
Estaba Mariano Rajoy hablando con Dios y le pregunta: Dios, ¿cómo estará España dentro de 10 años si soy elegido presidente?”
Dios… se sentó y lloró
Si no mandas este mensaje por lo menos a 10 personas, Mariano Rajoy será elegido presidente…así que mándaselo a todos los que
puedas…o no llores después.
Quizáis, a velocidade nos disparates desta dereita radical que segue sen aceptalos resultados electorais do 14 M, non nos deixen vela secuencia de todo o que está a pasar na vida política española.
A historia
Estes dirixentes do PP, non nos “perdoaron” aos españois a nosa aposta pola Democracia, e tras unha operación de acoso e derribo contra Felipe González, tiveron os seus anos “gloriosos” con Aznar. Fundamentalmente, os catro últimos, onde coa súa maioría absoluta pretendían facer un vaciado da Constitución e das Autonomías.
Hoxe, o seu enemigo a batir é un Presidente elixido democraticamente, José Luís Rodríguez Zapatero. O PP segue sen aceptalos resultados electorais, e é evidente cos sectores máis centrados, non son capaces de levar a este partido hacia posicións moderadas e centristas. Queda preguntarlle aos seus militantes e votantes se se consideran ben representados por un PP controlado por elementos extremistas e sectas ultracatólicas, que non teñen pudor en aparecer conxuntamente cos grupos violentos da ultradereita, chegando a unha repugnante manipulación da dor e das vítimas de ETA, cando éstas últimas deberan estar á marxe da disputa partidaria, ao ser un patrimonio moral de todos os españois.
Os actuais dirixentes do PP están utilizando todos os seus apoios mediáticos, xudiciais, relixiosos, militares, e incluso dentro do Consello de Estado. Buscan un país cunha democracia de baixa intensidade, onde os seus privilexios e os seus intereses non se vexan afectados polo voto cidadán.
A rebelión do PP, contra as reglas democráticas, está danando seriamente a convivencia en España, o seu proceder alimenta tanto aos grupos violentos da extrema dereita, como á propia ETA. España merece unha dereita mellor.
Desde posicionamentos da esquerda progresista, debemos reclamar a atención do conxunto dos cidadáns; de todos os partidos democráticos do Estado español; do conxunto do movemento asociativo, e todos xuntos defendela convivencia cidadá e a calidade da nosa democracia.
¡É responsabilidade de todos defendela nosa sociedade democrática fronte aos abusos do PP!
Acadada a elección na Agrupación Socialista de Narón da súa candidata á Alcaldía, Catalina García Blanco, merece este feito ser salientado polos cambios que se aveciñan na vida municipal deste Concello.
Coñezo á nova candidata dende hai anos. Pero, adianto que este é un artigo obxectivo, fronte ao que poderíase pensar. Recentemente, xusto antes da celebración dun acto sobre Palestina, organizado por Fuco Buxán na Galería Sargadelos, presentábaa eu ao deputado socialista por Barcelona, Jordi Pedret, dicíndolle que sendo o PSOE, unha formación política moi complicada, sempre tivo a sorte de que en tempos difíciles se achegaban a el persoas de valía, que viñan a aportar e non buscaban o seu medre persoal, senón que tiñan unha forte vocación por transformar a sociedade, de traballar polos demais. É este, tamén o caso de Katy.
