Hai catro horas desistía o Galicia Spirit, cheo de gas natural licuado, de entrar pola estreita boca da ría de Ferrol. Pretendía chegar ás instalacións ilegais que a Planta de Gas de Reganosa ten sen finalizar enmedio da nosa ría. Centos de mariscadores e cidadáns coas súas pequenas embarcacións impediron a entrada do metanero.
A defensa da vida, da seguridade das persoas, da riqueza marisqueira e do medio ambiente na ría de Ferrol ten que ser o primeiro que garantan todas as Administracións do Estado. É evidente cas advertencias do Comité Cidadán aos Capitán Marítimo e ao Delegado do Goberno, respectivamente, caeron es saco roto.
Pero, tamén que Reganosa intenta con esta perigosa acción presionar aos políticos que dubidan da viabilidade económica e xurídica desta empresa (o pacto secreto da Xunta de Fraga abonda nesto), cando ademais está no aire o que lle vai pasar tras a OPA sobre ENDESA. A verdade que hoxe aínda non ten permiso para iniciala actividade, e tamén que os apoios mediáticos e políticos impiden a outros operadores montar outra planta fóra da ría, como así saben no Ministerio de Industria desde hai tempo. É curioso, pero ata dende Reganosa recoñecen que sería mellor situar fóra da ría a planta de gas. Inicialmente, ía ser situada onde está xa construído o Porto Exterior de Ferrol, que por un pelotazo pasou a mans do Grupo Tojeiro.
Hoxe, xa martes 8 de maio, de novo o Spirit Galicia intentará asaltar a ría. Hai convocada unha concentración cidadá a partir das 8 horas no Porto de Curuxeiras en Ferrol Vello. Se podedes: ¡Participade!
Non esquezades a presentación o mércores 9 de maio, na Facultade de Humanidades – ás 20 horas – da Universidade de Ferrol do libro sobre o caso Reganosa, editado pola Asociación Fuco Buxán.
En calquera caso, o acontecido onte ao longo do día amosa claramente que incumpre claramente as medidas de seguridade para evacuar os gaseiros en caso de urxencia. Se en vez de ser cidadáns foran un comando de Al Qaeda, hoxe estaríamos falando dunha catástrofe humanitaria. E non fago alarmismo.
Este luns amosa claramente que un accidente ou atentado provocaría un problema de seguridade nacional por estar a menos de dous quilómetros da Base Naval da OTAN; un problema de seguridade enerxética, xa que habería que illar Reganosa do circuíto gasístico nacional; sería unha catástrofe humanitaria xa que arredor do círculo de incidencia de destrución de dous quilómetros afectaría á vida de máis de corenta mil persoas e miles de vivendas e outros edificios. É evidente que os grandes barcos de GNL non poden saír coa marea baixa, e polo tanto, de saír rapidamente como esixe a normativa de seguridade, nada.
A ver se se enteran: As vidas e a ría de Ferrol, son nosas e non de Reganosa!
Aquí na ría de Ferrol a principal agresión que estamos a sufrir é a pretensión de poñer en marcha a planta de gas de Reganosa. Unha instalación que inclumpe a normativa de seguridade e ameaza a vida das persoas dentro da ría (Seveso II). Tal son o cúmulo de ilegalidades, de corruptelas, de responsabilidades de personaxes políticos e administrativos, que en vez de defendelo interese público, miraron a outro lado, para desde un punto de vista depredador desfacer a nosa ría, co único fin dun lucro económico desorbitado. Motivos espúreos impediron que a planta de gas ficara situada fóra da ría, como así piden amplos colectivos cidadáns, informes da defensa naval, etc.
A verdade que levo dúas semanas fóra de xogo. Primeiro foi un proceso vírico que case impídenos a viaxe a Madrid, e a iso sumouse que quedei sen ordenador ata onte. Moitos son, polo tanto, os temas que puiden ter comentado estes días, pero non o foron. Mais vaiamos por partes:
Ao principio foi a privatización de Telefónica que, co discurso dunha suposta mellor xestión empresarial, a libre competencia e o beneficio dun mellor servizo para os usuarios; quedou en mans duns empresarios amigos do poder político de entón.
