Descoñecido's avatar

Acerca de Manuel Cendán

"Un murmurio de palabras". https://manuelcendan.com

Seguridade Cidadá

A pasada semana Ferrol parecía estoupar. Hai dúbidas sobre moitos aspectos, pero o que sabemos é que a Xustiza está a investigar un posible delito contra a liberdade sexual dunha muller. A “esquizofrenia virtual” vivida nas redes sociais, alimentada – en moitos casos – por aqueles que negan a existencia da violencia de xénero, deixa ás claras as deficiencias nos campos educativo, cultural, de prevención e asistencia social, así como na seguridade cidadá, unha vez máis.

Con respecto a isto último, vemos como aínda seguimos a sufrir os recortes da etapa Montoro – Rajoy, cunha evidente falta de medios e persoal nos diversos corpos policiais. O pouco peso de Galicia na política estatal, máis cunha Xunta empeñada en bailar ao son do dúo Almeida – Ayuso, fan que os investimentos en seguridade cidadá vaian con atraso.

Igual os tempos son chegados e hai que pór sobre a mesa, a calor cás competencias previstas no Estatuto galego – tendo en conta os efectivos actuais de Garda Civil e Policía Nacional no conxunto de Galicia – a necesidade imperiosa de desenvolver unha verdadeira Policía Autonómica integral, en vez de seguir á “espera de Madrid”. Claro que para isto a Xunta tería que ter vontade política.

https://www.diariodeferrol.com/articulo/opinion/seguridade-cidada-5389548

A modernidade de Otero Pedrayo

Fomos fillos da Transición á Democracia, pero non souberon explicarnos os clásicos galegos. Eles eran algo da nostalxia, perdido alén nun ruralismo que non casaba con nós, a primeira xeración de cultura netamente urbana. Para nós, a mocidade de aqueles anos, a cidade representaba a liberdade e o presente modernizador. Para nós, fillos duns pais galegos-falantes que educáronnos en castelán, por ser esta a lingua de prestixio social.

Así, Ramón Otero Pedrayo era un señor moi maior que se presentaba nas clases de lingua e literatura como algo alleo e dunha Galicia que xa non existía. Ninguén foi capaz de contarnos, por exemplo, que el sería o tradutor ao galego do “Ulises” de James Joyce. Obra literaria que racharía coa forma de entender a escrita, alumeando un novo xeito de facer literatura.

Otero, como toda a xeración Nós, vai personificar ese impulso da nova modernidade. Amosando a capacidade da nosa lingua para estar e entender o mundo, en igualdade cos demais idiomas e culturas. En 1926 publicará varios fragmentos do “Ulises” de Joyce, que deixa ás claras o interese de toda unha xeración por vincularse ao movemento anovador que percorría Europa de punta a punta. Modernidade e universalidade.

https://www.diariodeferrol.com/articulo/opinion/modernidade-otero-pedrayo-5381306

Vivir en Ferrol?

Agora non hai unha oposición, como no mandato anterior, que poida tumbar as iniciativas do grupo de goberno, grazas á súa maioría absoluta. Pero, a propaganda non soluciona os problemas cotiás da cidadanía ferrolá. Nin tampouco o anuncio da reurbanización de grandes áreas como a do Sánchez Aguilera que, no mellor dos casos, comezará coa vindeira convocatoria electoral municipal.

Este verán vimos como se anunciaba unha suba impresionante dos prezos da vivenda, tanto para a compra como para alugueiro. Dende Canido alertaban de que veciños de toda a vida están a marchar, producindo iso que algúns levamos tempo alertando e que se chama xentrificación. Palabra que non forma parte do vocabulario político local.

Mentres, hai estudantes que están a pagar oitocentos euros por unha habitación individual en Ferrol, tal como recollía este xornal, ou vemos como se revenden inmobles da Sareb – pagada por todos para salvar á banca – a prezos desorbitados. Os únicos proxectos de vivenda alcanzable son anuncios do ministerio de Vivenda, pero que tardarán en ser realidade tanxible. E cal é o aporte das vivendas turísticas? Onde están os seus ocupantes, cun centro da cidade baleiro de turistas neste mes de xullo?

https://www.diariodeferrol.com/articulo/opinion/vivir-ferrol-5374146

Gramática da fantasía

Resúltame estraño que a literatura para nenos poida ser considerado un xénero menor. Antón Cortizas a define como aquela que tamén pode ser lida polos máis pequenos. A experiencia di que as nenas e os nenos son moi esixentes como lectores e, polo tanto, hai que encontrar as técnicas e as narrativas axeitadas. Hai que ir máis alá dos relatos para recuperar a nosa vida perdida ou aquela que non tivemos, como pasa na literatura de adultos.

Gianni Rodari fará nos anos sesenta do século pasado un longo periplo polas escolas infantís buscando respostas a como é que se inventan as historias. Buscará xogos nos que incluír como participantes plenos aos máis pequenos, onde estes non sexan simples consumidores, senón persoas que crean e producen valores e cultura.

Usar unha simple palabra e de cada letra dela derivar outras e, así, artellar un relato curto resulta ser unha base máis que suficiente para comezar a crear historias, pero – evidentemente – hai que lograr a participación e a plena identificación das nenas e dos nenos. A inspiración resulta ser filla de querer xogar coas palabras e da constancia. Un relato é como as ramas dunha árbore. Diso Rodari e a súa “Gramática da fantasía” saben moito.

https://kalandraka.com/gramatica-da-fantasia-galego.html

As pequenas cousas

Dinme que cada vez escribo menos sobre política local e teño que facerlles unha confesión: abúrreme. Non a política local, que se é da boa, está centrada en solucionar os problemas inmediatos e máis de preto da cidadanía, senón o xeito que os diversos “aparatos” dos grupos políticos a están a facer.

Basicamente, na miña opinión, seguen ancorados nos anos noventa do século pasado. Iso lévaos a pensar que as grandes obras e os grandes titulares reflectidos na prensa son os que moven o voto cidadán. O certo, é que si, son esixencias cidadás, pero considerase amortizadas, máis se veñen con décadas de atraso e se as teñen que sufrir, directamente, por ser de longa duración.

Seguen a pensar que, con falar nun pleno municipal, iso xa abonda. Cando – se teñen sorte – acabarán saíndo nunhas liñas no xornal do día seguinte, a carón da crónica da sesión. Mentres, estamos asistindo a un cambio substancial na conformación demográfica de Ferrol e problemas como a falta de vivenda asequible ou a suba dos impostos municipais están na orde do día. Igual deberan – os nosos políticos – buscar unha comunicación directa coa cidadanía e falar diso, que na esquerda chamábase “o socialismo das pequenas cousas”.

https://www.diariodeferrol.com/articulo/opinion/as-pequenas-cousas-5359578