Descoñecido's avatar

Acerca de Manuel Cendán

"Un murmurio de palabras". https://manuelcendan.com

Comprender

Hai xa xeracións que creceron no dixital e a súa visión do mundo pasa a través dunha pantalla. Non digamos o que pode acabar sendo esa nova versión de vida ficticia do “Metaverso”. Agora os eixos da comunicación, non sei se “información”, son a imaxe e o son, fundamentalmente.

O asunto son as dúbidas que un ten cando escoita a esas xentes que están todo o día conectados ás redes. É evidente que hai unha fragmentación social, que hai quen desde tempo a súa información son cachiños sen relato propio e sen saber realmente cal é a procedencia. Así mesmo, observamos como moitos teñen grandes dificultades para ler e, moito máis, para comprender un texto escrito. De feito, escapan ao mínimo atranco.

O problema radica en que unha ausencia de capacidade na comprensión lectora facilita a manipulación das persoas. As embrutece intelectualmente e son pasto de absurdas teorías. Só aquelas persoas que manteñen hábitos de lectura son quen de avanzar de xeito racional.

Igual hai que facer un alto. Repensar o modelo social, sobre todo educativo. Garantir que todas as persoas teñan acceso a unha ferramenta tan básica como comprender o que un está a ler. A liberdade – en sentido amplo – está na nosa man.

https://www.diariodeferrol.com/articulo/opinion/comprender-3896434

Inferniño, un barrio con vida

O Inferniño configurouse como un barrio de clases traballadoras e medias. Foi unha referencia no seu momento e un lugar atraente, significando crecemento e un proxecto de cidade para Ferrol. A carón da estrada de Castela, considerada por moitos como un pulmón social, pola súa concentración de cafeterías e comercios, polo seu cheo de xentes que van dun lado para outro todo o día. Un barrio con vida.

Máis levamos uns anos que esa estampa positiva, vaise deteriorando progresivamente. Ademais, xa saben que a percepción da realidade marca moito o auxe ou declive de calquera barrio. Hoxe hai novos retos que ninguén parece querer facer fronte. Si, estes significan traballo e, como mínimo, unha actuación integral, onde participen todas as administracións.

Neste Inferniño convertido nunha torre de Babel actual, o problema non é ser un barrio multicultural. Senón a necesidade de recuperar a convivencia rota en algún momento por aqueles que aproveitan as fisuras que toda sociedade cambiante ten. Hai problemas estruturais que esixen actuacións tanto no eido da planificación urbanística, social, cultural como da seguridade. Ten razón a asociación veciñal encabezada por Rafael Leira, neste tempo xa non valen parches.

https://www.diariodeferrol.com/articulo/opinion/infernino-barrio-vida-3888043

Ilustrísima

A paixón polos libros lévanos a algúns a buscar na rede vellas edicións, aínda así un procura acabar localizando o enderezo físico da libraría pertinente. Así estes días fun quen de lograr unha primeira edición de “Ilustrísima” de Carlos Casares (Galaxia, abril 1980).

Outras das cousas é a “pretendida” vixencia dos libros. Neste caso, podemos dicir que a “Ilustrísima” de hai corenta anos segue a estar moi actual. Desenvólvese na cidade natal do autor, Ourense, e na España do ministro liberal e ferrolán José Canalejas. Unha trama tan de hoxe como a necesidade da tolerancia e dun diálogo que faga fronte ao integrismo relixioso, aos seus grupos sectarios e aos perigos da violencia que busca impoñerse a costa da liberdade das persoas e da súa propia sociedade. Incluso o xeito de contar de Carlos Casares segue a ser contemporánea, non máis que algunha corrección ante tanto cambio de normativa no galego.

Á marxe disto, dicir que sabía da tradución do Rei Lear por Álvaro Cunhal para Caminho (todo lector de galego – cun par de notas – pode facelo en portugués). Pero, descoñecía a existencia dunha propia de Casares para nenos, da Colección Dragón Vermello, con ilustracións de Teresa Cáceres.

https://www.diariodeferrol.com/articulo/opinion/ilustrisima-3879222

Abrir a muralla

Na temporada alta do verán, este país queda paralizado e o mundo queda reducido a unha terraza fronte ao mar e un par de libros. Por iso, pretendía deixar á marxe a política municipal, xa tan condicionada polas vindeiras eleccións.

Pero, en Ferrol adiantouse o outono político. Iso si, deixando tamén as claras as estratexias de cada formación. Así o BNG e o PP, no pleno da semana pasada, deixaron á zona rural sen saneamento ao impedir coa suma dos seus votos a aprobación das contas de Emafesa. E xunto con FeC, apostaron por seguir impedindo que haxa novo contrato para Parques e Xardíns, cando o informe xurídico foi categórico marcando as marxes legais do mesmo.

Fronte á “gran coalición”, o alcalde socialista Ángel Mato e a súa proposta para un novo aparcadoiro en Esteiro, abrindo máis muralla entre Batallóns e Navantia. Duascentas corenta prazas cun orzamento previsto de dous millóns de euros. Acertada proposta que si ten un efecto disuasorio, eliminando presión de tráfico rodado do centro da cidade pero a un paso de todo. Esta colaboración urbanística entre Concello, Navantia e Defensa abre a cidade ao mar, indo na liña correcta do que ten que ser un proxecto de cidade nestes tempos.

https://www.diariodeferrol.com/articulo/opinion/abrir-muralla-3870392

Cedeira

A poboación local estamos vendo este verán como temos “overbooking” de turistas. Especialmente do interior. Seguro que isto vai a ser unha situación a normalizar para os próximos tempos, cambiando moito dos nosos hábitos. Agora xa estamos a tiro de pedra e somos das poucas zonas con temperaturas, máis ou menos, soportables. Pero, non é unha novidade. Por poñer un exemplo, aí está Cedeira que leva decenios convivindo con turistas, de xeito maioritario madrileños, aínda que sexa agora que comeza a ter problemas para aparcar e atopar sitio nunha terraza.

Nesta localidade costeira están tamén acostumados a ver ás primeiras figuras da dereita da capital do Reino. É comentario xeral na vila de Cedeira as comidas de determinadas xentes, verán tras verán, desde os tempos de Manuel Fraga. Cóntanme que estes días estaban xuntos compartindo mesa o – xa habitual – alcalde de Madrid, un coñecido periodista, o ex presidente Rajoy, Feijoo; así como un coñecido empresario metido a presidente de club de fútbol e un coñecido directivo de banco. Pechaba a mesa un ex socialista e ex alcalde que recentemente tivo a “ousadía” de asinar un manifesto contra as políticas de Pedro Sánchez, aínda como suposto membro da “vella garda” do PSOE.

https://www.diariodeferrol.com/articulo/opinion/cedeira-3864320