Descoñecido's avatar

Acerca de Manuel Cendán

"Un murmurio de palabras". https://manuelcendan.com

Xeneral Aranguren

Hai quen rexeita as sociedades democráticas porque as mesmas, sempre, fan volver a memoria colectiva que obriga a sacar adiante a verdade histórica. Aqueles que crían que o tempo é o mellor aliado para o esquecemento, acaban descubrindo o contrario.

Da igual todos os obstáculos. As vías da memoria son innumerables. A literatura é unha delas. Así calquera pode facerse coa novela de Lorenzo Silva, “Recordarán tu nombre” (Destino, 2017). Libro que reflicte a historia do ferrolán e xeneral da Garda Civil José Aranguren Roldán.

Toda a trama recolle a decisión do Xeneral Aranguren, que con mando en toda a Garda Civil de Cataluña, négase a colaborar cos militares rebeldes. Un suceso clave que vai provocar o fracaso da sublevación fascista en Barcelona o dezanove de xullo de mil novecentos trinta e seis. Un militar católico e conservador, que moi lonxe dos postulados políticos da Fronte Popular, vai facer primar a súa fidelidade ao país defendendo a democracia.

Este libro non deixa de ser un favor á nosa cidade. Agora que pola Lei de Memoria Histórica van a mudar diversos nomes das novas rúas e prazas, Ferrol debera lembrar a este ilustre concidadán, ao xeneral de brigada José Aranguren. É de xustiza.

https://www.diariodeferrol.com/articulo/opinion/xeneral-aranguren-4241797

Casa de Poetas

José é capaz de debullar a vida.

Os seus dedos están cheos de tinta azul.

Soamente leva uns cadernos.

É así como lle fai apuntes ao Mundo.

Todos os días son para contar historias.

Outras veces son fonemas feitos versos.

Rebusca en cada palabra,

Reafirma cada unha con novos significados.

Espera traballando á Musa da Alegría.

Golpe a golpe, corpo a corpo.

Rescata os sons que leva o vento.

Osa escribir un rap con rip.

Só traza novos camiños para cada palabra.

A súa é casa de poetas militantes.

A canción do pirata para Clarisa, Catalina e Aníbal.

Melodía profana na noite estrelecida.

Impacientes tartarugas,

Gravan

Os seus nomes na area mollada.

Iguala José a Quevedo, a León Felipe.

Reconstrúe o Mundo, el tecla a tecla.

Mirámonos na súa humanidade,

Á espera de sumarmos

No camiño da liberdade.

Palabras que fan revolución.

Abordaxes que cambian o Mundo.

Igualdade, liberdade, fraternidade.

(Homenaxe a José Torregrosa, Teatro Jofre, sábado 1 de abril 2023).

O mestre Torregrosa

Hoxe á tarde temos unha cita no Teatro Jofre. Alí diversos colectivos e moitas e moitos cidadáns, como boa representación da cidade, xuntarémonos para render homenaxe a unha das grandes persoas deste Ferrol noso: José Torregrosa.

Periodista, crítico de cine, novelista, autor teatral, poeta e mestre. Persoa comprometida desde sempre e que pasou polas cárceres franquistas. Si, moitos son os seus perfís, pero permítanme subliñar a súa calidade humana. El forxador de historias, forxador de cultura, do dereito á liberdade e á vida digna, mestre de xente libre. Mestre de vida.

Somos o que somos pola xente que nos acompañan, máis cando permiten que as nosas vidas sexan mellores e poden ser vividas como deben. Polo tempo e polo esforzo que fixeron por cambiar as cousas e deixarnos abertas as grandes alamedas por onde pasan as persoas libres, para facer unha sociedade mellor.

Unha homenaxe sentida a unha persoa xenerosa e a que debemos reivindicar, máis porque el escapa do merecido recoñecemento, sempre por priorizar o ben colectivo. El que tanto nos ten ensinado, el que reconstrúe cada día o mundo, tecla a tecla. Permítanme darlle as grazas publicamente a José Torregrosa, amigo, irmán, pai.

https://www.diariodeferrol.com/articulo/opinion/mestre-torregrosa-4237421

A semana das Pepitas

Esta cidade irrepetible, nacida ao carón do mar, que tan pronto fai grandes buques militares, como barquiños de papel para ser Patrimonio Mundial ante a Unesco. Esta cidade única que é Ferrol, ten tamén a súa banda sonora. Estes días que terán a súa cume na noite das Pepitas, é unha especie de semana grande, que reflicte un dos eventos que une a toda a cidadanía por riba de calquera diferenza social. A música feita polas rondallas é un nexo que suma ao conxunto da cidade nunha festa popular e participativa.

Así mesmo, este ano a cidade ten unha nova singradura que levar a bon porto. A consecución para que as Pepitas, e as rondallas, teñan recoñecidas a súa festa como de interese turístico nacional por parte do ministerio de Turismo. Este obxectivo é xa un compromiso do actual goberno municipal, onde da man da concelleira Eva Martínez teñen encamiñado o expediente correspondente.

Teño escrito que somos o que soñamos, pero tamén o camiño que percorremos. Así que xentes de Ferrol, “autóctonos” e “vindeiros”, xentes con todos os acentos, súmense. Esta é unha festa que une, onde a cidade canta xunta á muller, buscando un “pretexto” – se por un casual este fose necesaria – para celebrar a vida.

https://www.diariodeferrol.com/articulo/opinion/semana-das-pepitas-4214109

Un acordo por Ferrol

Ángel Mato e o grupo socialista lograron a aprobación do chamado “Convenio de Defensa”. Era tempo de pechar o estéril debate deste últimos trinta anos. Pode gustar máis o menos, podemos ser críticos con que o ministerio de Defensa actúe como unha inmobiliaria, pero tocaba resolver. Por iso, é de agradecer o cambio de opinión do Partido Popular e tamén de Ferrol en Común.

Pero, seríamos incautos se consideraramos o acontecido como a evidencia de que si podemos artellar acordos de cidade? Quizais o preto que están as vindeiras eleccións municipais obrigaron a mudar dinámicas de non colaboración co actual goberno municipal?

Así estes días Rafael Fernández Beceiro, novo concelleiro de Facenda, xa tivo que facer fronte ás acusacións por parte da dereita e do nacionalismo sobre o nivel de investimento. E el non deixa de ter razón. Aquel goberno de maioría absoluta de Rey Varela só foi capaz de facer a metade de investimento, có actual goberno en minoría de Ángel Mato. Como vemos, realmente o importante é ter un proxecto de cidade e lograr abrir dinámicas que permitan sumar e lograr implementar o consenso social na cidade. Ás veces, menos suman máis, porque é cuestión de vontade e de traballo.

https://www.diariodeferrol.com/articulo/opinion/acordo-ferrol-4204009