Arquivo por autores: Manuel Cendán

Descoñecido's avatar

Acerca de Manuel Cendán

"Un murmurio de palabras". https://manuelcendan.com

Devoción

Poblicado o por
Resposta

 

DSC_0666-1

JM Rey en “procesión”…

Non hai devoción. Esa foi a conclusión dunha conversa, entre dúas veciñas, este xoves santo. Resúltame difícil calibrar iso, o que si era evidente, é que unha boa parte dos que “okupamos” Ferrol éramos laicos. É o que teñen os feitos privados, como a fe, cando fanse públicos. Porque, a rúa é de todos.

Quizais son os políticos os que máis participan da confusión. Deben recibir oficialmente ás comunidades presentes na súa sociedade, pero nunca participar como tales nos eventos relixiosos. Así, é de supoñer que o noso alcalde en breve recibirá ás comunidades evanxelistas e musulmáns; levan décadas formando parte da nosa cidade.

O comunitario é que Ferrol estivo estes días con gañas de saír polas rúas, aproveitar o sol e as terrazas. A iso tamén axudou, evidentemente, a nova edición de Equiocio, onde saben moi ben combinar o deportivo co lúdico-infantil.

Enlace a @DiarioFerrol

 

Plan Besteiro

Poblicado o por
Resposta

 

A reforma laboral do Partido Popular supón a introdución xeralizada da precariedade. Busca desarmar calquera tipo de defensa posible dos traballadores e basear a competitividade na sumisión, a degradación do sistema de traballo e a baixa dos salarios. Alenta, en definitiva, o despotismo patronal e unha economía de baixo perfil.

A isto hai que sumarlle uns xuíces que, debido á súa maioritaria visión conservadora, están a producir moitas sentenzas contrarias aos dereitos dos traballadores. Pero, a ruptura dos equilibrios reforzan aquela máxima marxista de que as leis defenden unicamente os privilexios da clase dominante.

Rechamante é que a resposta dos sindicatos non sexa a esperada, máis preocupados eles por salvar os seus mobles. Quizais, por iso a proposta do actual secretario xeral do PSdeG-PSOE veña como aire fresco: vincular a concesión dos contratos das Administracións Públicas a que as empresas beneficiadas respecten os dereitos dos seus traballadores, o número de indefinidos, as súas condicións de traballo e uns salarios dignos.

Enlace a @DiarioFerrol.

 

Dignidade

Poblicado o por
Resposta

 

Pan, traballo e teito. As Marchas da Dignidade tomaron pacificamente as rúas de Madrid. Mais, unha minoría violenta saía en auxilio político da señora Cifuentes. Non se pode mentir e agachar a realidade sempre. O PP é o responsable das políticas que rompen a cohesión social.

Ferrol cunha terceira parte da poboación sen emprego, cos seus sectores económicos cuestionados, coa súa xente nova na emigración e todo pola avaricia da dereita, que aproveita a crise -que os seus banqueiros provocaron- para desmantelar o estado social e democrático, necesita sacudirse o inmobilismo. Crise económica e crise de cidade.

Nós tamén necesitamos a nosa propia Marcha da Dignidade. Unha clara mensaxe que non van poder con nós. Que temos un futuro como traballadores e como cidadáns. Que imos seguir a amar e pelexar por esta parte do mundo que aquí chámase Ferrol. Por dignidade.

Enlace web @DiarioFerrol

 

Tres aseos

Poblicado o por
Resposta

Antonte un amigo facía un chascarrillo nas redes. Dicía que vira na rúa, como o noso alcalde acababa de “inaugurar” as etiquetas dun contenedor. Evidentemente, facíao a conta da “inauguración oficial” de tres aseos públicos do cemiterio municipal, hai trinta días.

A obsesión polas cuestións mediáticas, só explican chegar ao extremo de converter en feito político o papel hixiénico. Pero, tamén, algúns corren o risco de darlle á oposición unha imaxe como esta, para toda unha campaña electoral.

Falta xestión, evidentemente. Imaxinación e ao mesmo tempo, é unha parábola da crise actual. Reflicte, tamén, que na nosa democracia os partidos políticos, xa non son a conexión coa sociedade; os medios de comunicación ocupan esta faceta. Pero, a voracidade política, failles caer nestas auto-trampas.

Enlace a @DiarioFerrol

3, 2, 1…

Poblicado o por
Resposta

Apáganse as luces. Silencio difícil, moitas nenas e nenos nerviosos. Comeza a ocorrer. Ruído de motores e un foguete que sube. Navega polo espazo e acaba chegando ao descoñecido. As primeiras sorpresas: estrañas plantas de cores e que nese mundo tamén hai aire fresco para respirar. Un pícnic no espazo exterior. Un bocata de chourizo e unha teteira, con café ou con té? Vaia vostede a saber.

Vai explorar, mentres unha nova nave aterra, e con ela unha extraterrestre de cor verde, que tamén pensa que está soa alí. Mais, vanse atopar. Recoñécense, danse conta que inimigos non son. Achegamento. Son diferentes, pero non tan distintos. Ai! Houston ataca de novo… deben volver… case un triste final, máis non. Deciden que non. Vanse tomar un tempo, para seguir a coñecerse e coñecer aquel novo mundo. Non lles fai falta máis. Fin do conto. Parabéns Ghazafelhos.

Enlace web @DiarioFerrol.